Το σινεμά αλλάζει, γίνεται ψηφιακό, ανεξάρτητο και διεθνές. Δημιουργοί εκτός "Δύσης" κατακτούν τα φεστιβάλ. Από Χονγκ Κονγκ μέχρι Ιράν το σινεμά ανθίζει.

Normal

Στο δεύτερο μέρος της εμβληματικής Τριλογίας των Χρωμάτων, ο Κισλόφσκι, πιο ανάλαφρος και σατιρικός από ποτέ, διασκεδάζει σαρδόνια με την έννοια της ισότητας στον έρωτα και σε μια Ευρώπη των δύο ταχυτήτων, χωρίς να ξεχνά τον λυρισμό του μοναδικού σινεμά του.

—
Ένας Πολωνός κομμωτής στο Παρίσι, που τον χωρίζει η Γαλλίδα γυναίκα του, περιπλανιέται άστεγος στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας μέχρι τη στιγμή που η γνωριμία με έναν μυστηριώδη συμπατριώτη του θα τον μεταπείσει να επιστρέψει στην Πολωνία και να επιστρατεύσει κάθε μέσο προκειμένου να ξανακερδίσει τον έρωτα της ζωής του.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1994
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1994

Τρία Χρώματα: Η Λευκή Ταινία

Ταινία που σημάδεψε μια νέα γενιά σινεφίλ και μια από τις πλέον αγαπητές ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ρένου Χαραλαμπίδη αποτελεί ένα ασπρόμαυρο ερωτικό γράμμα στο σινεμά, στο ρομαντικό πάθος και στην άσβεστη φλόγα της νιότης.

—
Ένας νεαρός, απογοητευμένος σκηνοθέτης προσπαθεί να γυρίσει μιαν ανεξάρτητη, χαμηλού κόστους, ταινία γύρω από μια ερωτική ιστορία. Ύστερα από διάφορες περιπέτειες θα τραβήξει το ενδιαφέρον ενός πρώην παραγωγού πορνό, που για δικούς του σκοτεινούς λόγους, θα δεχθεί να χρηματοδοτήσει την ταινία του αν και προσπαθεί να τον πείσει να κάνει το σενάριο πιο εμπορικό. Ο σκηνοθέτης όμως επιμένει, προσπαθώντας μάλιστα να χρησιμοποιήσει για πρωταγωνίστρια μια νεαρή γειτόνισσα με την οποία είναι ερωτευμένος…

—
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου (Γιώργος Βουλτάτζης) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1997
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης | 1998

No Budget Story

Ο πάντα απρόσμενος Ολιβιέ Ασαγιάς (“Personal Shopper: Η Βοηθός”) σκηνοθετεί τη Μάγκι Τσενγκ ως μια μυθοπλαστική εκδοχή του εαυτού της, σε μια απολαυστική σάτιρα της Γαλλικής κινηματογραφίας θρασύτατη μίξη ειδών που αντιστέκεται σε κάθε σύμβαση και κατηγοριοποίηση.

—
Η καριέρα του σκηνοθέτη Ρενέ Βιντάλ είναι ήδη σε πτώση όταν αποφασίζει να γυρίσει ένα ριμέικ του βωβού φιλμ "Les Vampires". Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ίρμα Βεπ διαλέγει την ηθοποιό Μάγκι Τσενγκ η οποία δεν μιλά Γαλλικά. Στο χαοτικό σετ, η Μάγκι φορά ένα λάτεξ σαν εκείνο της Κατγούμαν και βρίσκεται αντιμέτωπη με ίντριγκες, υπερφίαλους εγωισμούς και ερωτικά πεσίματα, την ώρα που ο σκηνοθέτης βρίσκεται σε κρίση, στον γάμο του και στην καλλιτεχνική του ύπαρξη.

—
Βραβείο KNF | Φεστιβάλ Ρότερνταμ | 1997

Ίρμα Βεπ

Ο Γουόνγκ Καρ Γουάι παραδίδει μια πνευματική συνέχεια στο αξεπέραστο “Chungking Express”. Επαγγελματικές και ερωτικές ζωές διασταυρώνονται χωρίς ποτέ κανείς εμπλεκόμενος να το συνειδητοποιεί, σε ένα καθηλωτικά στιλιζαρισμένο περιπετειώδες δράμα με φόντο το αστικό νυχτερινό τοπίο του Χονγκ Κονγκ.

—
Ένας απογοητευμένος δολοφόνος αναλαμβάνει το τελευταίο του χτύπημα, αλλά πρώτα πρέπει να ξεπεράσει τα συναισθήματά του για την ψυχρή συνάδελφό του. Θεωρώντας ότι είναι επικίνδυνο και ακατάλληλο να εμπλακεί με συνεργάτη, αναζητά υποκατάστατο. Χαμένος στη νύχτα του σύγχρονου Χονγκ Κονγκ, θα γνωρίσει δύο μοναδικούς χαρακτήρες, ανάμεσά τους μια γυναίκα στο κατόπι του μυστηριώδους πρώην της.

—
Βραβείο Β΄ Γυναικείου Ρόλου (Κάρεν Μοκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1996
Βραβείο Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1996
Βραβείο Καλύτερης Μουσικής | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1996

Έκπτωτοι Άγγελοι

Αυτός ο παράλογος καφκικός εφιάλτης βρίσκει την ιδανική κινηματογραφική του μεταφορά στα χέρια του Μίκαελ Χάνεκε που μας τραβά στη δίνη μιας ατέρμονης γραφειοκρατικής δυστοπίας, με τους πρωταγωνιστές του «Funny Games», λίγο πριν την κυκλοφορία του τελευταίου.

—
Ένας τοπογράφος καλείται σε ένα απομακρυσμένο χωριό από την τοπική κυβέρνηση, που στεγάζεται στο «κάστρο». Κατά την άφιξή του, δεν μπορεί να πείσει τους ντόπιους για την κατάρτισή του και βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα φαύλο κύκλο επαρχιακής γραφειοκρατίας και μικροπρεπών κοινωνικών ανταγωνισμών που σύντομα μετατρέπεται σε σουρεαλιστικό εφιάλτη.

O Πύργος

Η ταινία που έμελλε να είναι το επιστέγασμα της κοσμοθεωρίας του Κισλόφσκι, αλλά και το κύκνειο άσμα του, είναι ένας ύμνος στην αδελφοσύνη και σε όλα αυτά που με ανεξήγητο και σχεδόν μαγικό τρόπο μπορούν να ενώσουν ζωές και πεπρωμένα.

—
Ένα φωτομοντέλο στη Ζυρίχη γνωρίζεται με έναν μοναχικό συνταξιούχο δικαστή που περνά τις ώρες του κατασκοπεύοντας τα τηλεφωνήματα των γειτόνων του, στην τελευταία από τις 3 ταινίες της Τριλογίας των Χρωμάτων του Κισλόφσκι.

—
Υποψηφιότητα Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Όσκαρ | 1995
Υποψηφιότητα Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου | Όσκαρ | 1995
Υποψηφιότητα Καλύτερης Φωτογραφίας | Όσκαρ | 1995 Συμμετοχή στο Επίσημο Διαγωνιστικό | Φεστιβάλ Καννών | 1994

Τρία Χρώματα: Η Κόκκινη Ταινία

«Στο κοντινότερό μας σημείο, βρισκόμασταν μόλις 0.01 εκατοστά μακριά ο ένας από τον άλλο». Ο Γουόνγκ Καρ Γουάι παραδίδει μια φιλμική πυρηνική βόμβα συναισθήματος, για χαμένους έρωτες, για την ανάμνηση, την απώλεια, και τους χώρους στους οποίους κινούμαστε στις μεγαλουπόλεις μας.

—
Κάθε μέρα, ο Αστυνομικός 223 αγοράζει μια κονσέρβα ανανά με ημερομηνία λήξης 1η Μαΐου, συμβολίζοντας τη μέρα που θα ξεπεράσει τον χαμένο του έρωτα. Την ίδια στιγμή δεν μπορεί να πάρει την προσοχή του από μια γυναίκα με ξανθιά περούκα, δίχως να γνωρίζει πως διακινεί ναρκωτικά. Ο Αστυνομικός 663 είναι διαλυμένος λόγω ενός χωρισμού. Όταν η πρώην του αφήσει τα κλειδιά για το διαμέρισμά του σε ένα γειτονικό καφέ, μια σερβιτόρα θα τα χρησιμοποιήσει για να μπει στο σπίτι και να ζωντανέψει τη ζωή του.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Λοκάρνο | 1994
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1995
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1995
Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1995
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Φέι Γουόνγκ)| Φεστιβάλ Στοκχόλμης | 1994
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Στοκχόλμης | 1994

Chungking Express

Ξεκαρδιστικός, αυτο-αποκαλυπτικός, σύνθετος και ανά στιγμές ζοφερός Γούντι Άλεν, παίρνει ως βασική επιρροή τις «Άγριες Φράουλες» του Μπέργκμαν, τις γεμίζει με all star cast και φτιάχνει μερικά από τα πιο πετυχημένα σκετσάκια της καριέρας του.

—
Ο Χάρι λαμβάνει μια πρόσκληση να πάει στο παλιό του κολέγιο από όπου είχε αποβληθεί, για να τιμηθεί για το έργο της ζωής του. Η πρόσκληση αυτή τον κολακεύει αλλά και τον φοβίζει. Προσπαθεί να βρει φίλους του να τον συνοδέψουν σε αυτό το γεγονός αλλά όλοι σχεδόν είναι θυμωμένοι για τον τρόπο με τον οποίο τους παρουσιάζει στα βιβλία του.

—
Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου | Βραβεία Όσκαρ | 1998

Διαλύοντας τον Χάρι

Συνδυάζοντας επιρροές από την κακοφωνία βίας του Χόλιγουντ μέχρι την ζωγραφική και τη μουσική, ο Βιμ Βέντερς δημιουργεί ένα αξέχαστο καλτ ‘90s φιλμ που παραμένει αταξινόμητο και εν μέρει προφητικό. Πρωταγωνιστούν Γκάμπριελ Μπερν, Μπιλ Πούλμαν και Άντι ΜακΝτάουελ.

—
Ένας παραγωγός έχει κάνει μια περιουσία μέσα από τις βίαιες περιπέτειες που γυρίζει, αλλά ο ίδιος θα βρεθεί κρατούμενος σε εχθρικά χέρια και θα επανεκτιμήσει το ρόλο του σε αυτές. Μετά την απόδρασή του, θα βρει καταφύγιο και σύντομα θα αποσυρθεί από το Χόλιγουντ για να μείνει με τους νέους του προστάτες. Στο μεταξύ, ένας κυβερνητικός υπάλληλος χρησιμοποιεί ένα περίπλοκο δίκτυο από κάμερες για να κατασκοπεύσει το Λος Άντζελες, αλλά θα πρέπει να εξηγηθεί στους ανώτερούς του.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1997
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Γερμανικά Βραβεία Κινηματογράφου | 1998

Το Τέλος της Βίας

Σε ένα από τα πιο άγνωστα έργα του για την αυστριακή τηλεόραση, ο Μίκαελ Χάνεκε αναρωτιέται τι σημαίνει να ζεις για το καθήκον, σε έναν όλο και πιο τεχνοκρατικό κόσμο που δεν αναγνωρίζει τίποτα σε κανέναν. Λογοτεχνική διασκευή-must για τους λάτρεις του μεγάλου σκηνοθέτη.

—
Στη μεταπολεμική Βιέννη ο στρατιώτης Αντρέας Πουμ έχει χάσει ένα πόδι για τον αυτοκράτορά του, αλλά η αναγνώριση από τη χώρα του δεν έρχεται ποτέ. Ως ανταμοιβή, λαμβάνει μια άδεια και ένα όργανο, ώστε να βγάζει τα προς το ζην παίζοντας το στις αυλές της Βιέννης. Σε όλη του τη ζωή θα είναι πάντα τίμιος, πάντα υπάκουος – αλλά με τι αντίκρυσμα, τελικά; Όταν έρθει η συνειδητοποίηση και η επανάστασή του, θα υπάρχει ακόμα χρόνος για αυτόν;

Die Rebellion

Ζωή και τέχνη γίνονται ένα σε μια υπέροχη καταγραφή ενός εν δυνάμει έρωτα εντός και εκτός κάμερας, μια σπάνια παράλληλη και διττή προσέγγιση πάνω στην έννοια της ερωτικής επιθυμίας που επιβιώνει στα συντρίμμια μιας σεισμόπληκτης περιοχής.

—
Οι σχέσεις του Αμπάς Κιαροστάμι και των ηθοποιών του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της προηγούμενης ταινίας του, "Και η Ζωή Συνεχίζεται", με επίκεντρο το νιόπαντρο ζευγάρι της ταινίας και την προσπάθεια του ηθοποιού να παντρευτεί στην πραγματικότητα τη συνάδελφό του.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1994
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Σικάγο | 1994
Βραβείο Κριτικών | Φεστιβάλ Σάο Πάολο | 1994

Μέσα στους Ελαιώνες

Ένα συναρπαστικό σε εκτέλεση what-if που προκύπτει μέσα από ένα σχεδόν παιδικό σχέδιο εκδίκησης σε μια από τις πιο αγαπημένες ευρωπαϊκές ταινίες των 90s. Χρυσή Κάμερα στις Κάννες, στο ντεμπούτο του Ζακό Βαν Ντορμέλ («Η Ολοκαίνουρια Καινή Διαθήκη»).

—
Ο Τομά κι ο Αλφρέντ γεννήθηκαν ακριβώς την ίδια στιγμή. Μια φωτιά στο μαιευτήριο έκανε τις νοσοκόμες να τρέχουν να τους γλυτώσουν. Μεγαλώνοντας, ο Τομά πιστεύει ότι άξιζε την τύχη του Αλφρέντ που ζει με πλούσια οικογένεια, και του σφηνώνεται η ιδέα ότι έχουν αλλαχτεί στη γέννα. Η δική του δυστυχία πρέπει να ανήκει σε εκείνον, τόσο ο θάνατος της αδελφής του, όσο και η αδυναμία του να κάνει σχέση με την κυρία Εβελίν. Έτσι, καταστρώνει σχέδιο εκδίκησης.

—
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας - Ένα Κάποιο Βλέμμα | Φεστιβάλ Καννών | 1991
Καλύτερη Ξένη Ταινία | Βραβεία Σεζάρ | 1992

Τοτό ο Ήρωας

Η μουσική. Ο μεγάλος έρωτας που βάζει φωτιές. Τα σκυλάδικα, μικρόκοσμος της επαρχίας. Η Ελλάδα στο τέλος της δεκαετίας του ‘90. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος ενορχηστρώνει μία από τις πιο αισθαντικές ελληνικές ταινίες όλων των εποχών, με ένα από τα ωραιότερα σάουντρακ. Αξέχαστη.

—
Ένα νέο, ερωτευμένο ζευγάρι παίζει το παιχνίδι της ζωής και της επιβίωσης, στη σύγχρονη Ελλάδα. Εκείνος έχει ψιλικατζίδικο στην Αθήνα κι εκείνη θέλει να γίνει τραγουδίστρια. Αποφασίζει να ψάξει την τύχη της στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας κι εκείνος, παρέα μ΄ένα φίλο συγγραφέα, την ψάχνουν στις εθνικές οδούς.

—
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Αθήνα Μαξίμου) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2000
Βραβείο Καλύτερης Μουσικής | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2000

Αυτή η Νύχτα Μένει

Στην πιο γνωστή και καλύτερη από τις εφτά συνεργασίες του Κλοντ Σαμπρόλ με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, το έγκλημα είναι μια πράξη ταξικής εκδίκησης και κυριολεκτικά παγώνει το αίμα. Όχι μόνο λόγω της αγριότητας, αλλά κυρίως λόγω της νομοτέλειας του, δοσμένης με ανατομική ακρίβεια.

—
Η Σοφί είναι μία εσωστρεφής κοπέλα, που εργάζεται ως υπηρέτρια στο σπίτι μιας μεγαλοαστικής οικογένειας, στα προάστια του Παρισιού. Εργατική και υπάκουη, η Σοφί προσπαθεί να κρύψει από τα αφεντικά της ότι είναι αναλφάβητη. Σύντομα, θα γίνει φίλη με τη Ζαν την ταχυδρόμο, μια αντισυμβατική, αλλόκοτη και αλλοπρόσαλλη γυναίκα, που θα προσπαθήσει να τη στρέψει εναντίον των εργοδοτών της.

—
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ιζαμπέλ Ιπέρ) | Βραβεία Σεζάρ | 1996
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ιζαμπέλ Ιπέρ, Σαντρίν Μπονέρ) | Φεστιβάλ Βενετίας | 1995
Βραβείο Pasinetti Καλύτερης Ηθοποιού (Ιζαμπέλ Ιπέρ, Σαντρίν Μπονέρ) | Φεστιβάλ Βενετίας | 1995
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Metro Media | Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τορόντο | 1995

Η Τελετή

Εξέχουσα στιγμή στη φιλμογραφία του Μάικ Λι, μοναδικής ευαισθησίας καταγραφή της καθημερινότητας όπως την ορίζει η αόρατη κάμερα και οι αυθεντικοί χαρακτήρες που ψάχνουν μέσα από τα μυστικά και ψέματα του τίτλου την αλήθεια της ζωής. Θρίαμβος στις Κάννες του '96, με Χρυσό Φοίνικα και άλλα 2 βραβεία.

—
Μετά το θάνατο των εύπορων θετών γονιών της, μια νεαρή μαύρη οφθαλμίατρος αναζητεί και βρίσκει τη φυσική της μητέρα, μια φτωχή λευκή εργάτρια από το ανατολικό Λονδίνο, ξεκινώντας μια σειρά εξομολογήσεων.

—
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Μπρέντα Μπλέθιν) | Φεστιβάλ Καννών | 1996
Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 1996
Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1996
Χρυσή Σφαίρα Kαλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας (Μπρέντα Μπλέθιν) | Χρυσές Σφαίρες | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας (Σάιμον Τσάνινγκ Ουίλιαμς) | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερου Α' Γυναικείου Ρόλου (Μπρέντα Μπλέθιν) | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου (Μαριάν Ζαν-Μπατίστ) | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου | Βραβεία Όσκαρ | 1997

Μυστικά και Ψέματα

Η κάμερα του Μίκαελ Χάνεκε ενδοσκοπεί σε αυτή την προκλητική μελέτη της ψυχικής αποσύνδεσης στην εποχή της μαζικής επικοινωνίας. Το αποτέλεσμα είναι ένας ψυχρά μεταμοντέρνος, μετακινηματογραφικός λαβύρινθος στον οποίο τα όρια μεταξύ πραγματικής και διαμεσολαβημένης βίας γίνονται τρομακτικά δυσδιάκριτα.

—
Ο 14χρονος Μπένι είναι ένας έφηβος του οποίου οι ευκατάστατοι γονείς απουσιάζουν συχνά. Γεμίζει αυτό το κενό βυθίζοντας τον εαυτό του στον κόσμο των βίντεο. Σύντομα, οι εικόνες με τις οποίες τρέφεται επισκιάζουν την αίσθηση της πραγματικότητας, μέχρι που ο Μπένι χάνει το μυαλό του. Βιντεοσκοπεί τον εαυτό του να διαπράττει μια απερίγραπτη πράξη βίας.

—
Βραβείο FIPRESCI | Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου | 1993

Το Βίντεο του Μπένι

Ο πρώτος από τους δύο Χρυσούς Φοίνικες των σπουδαίων Βέλγων αδερφών Νταρντέν είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ολοκληρωμένα δείγματα του στρατευμένα πολιτικού και ανθρωποκεντρικού σινεμά τους, ένα καταιγιστικό και προφητικό σχόλιο για την οικονομική κρίση στην Ευρώπη.

—
Η Ροζέτα είναι μια κοπέλα αποφασισμένη να βρει μια δουλειά πάση θυσία. Δραπετεύει από τον κόσμο της αλκοολικής μητέρας της, μιας αλήτισσας που ζει σ' ένα ετοιμόρροπο τροχόσπιτο κι εγκαταλείπει την κόρη της, αφήνοντάς την να τα βγάλει πέρα μόνη της. Η Ροζέτα βλέπει την άβυσσο να χάσκει μπροστά της και θα κάνει τα πάντα για να την αποφύγει. Η Ροζέτα έχει εμμονή με τον φόβο της αφάνειας, της ντροπής του να μην ανήκεις κάπου. Θέλει μια φυσιολογική ζωή, μαζί τους, ανάμεσά τους.

—
Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 1999
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Εμιλί Ντεκέν) | Φεστιβάλ Καννών | 1999

Ροζέτα

Ένα από τα πιο διάσημα ανολοκλήρωτα projects στην ιστορία του σινεμά, το L' Enfer του Ανρί Ζορζ Κλουζό με τη Ρόμι Σνάιντερ, βρίσκει άξιους συνεχιστές στο πρόσωπο του Κλοντ Σαμπρόλ που δίνει στην ταινία τη δική του σαρδόνια οπτική γωνία, και στην κολασμένα σαγηνευτική μορφή της Εμανουέλ Μπεάρ.

—
Ένας άνδρας (Φρανσουά Κλουζέ) αρχίζει να υποπτεύεται ότι η σύζυγός του (Εμμανουέλ Μπεάρ) τον απατά και αρχίζει να βυθίζεται σταδιακά σε μια παρανοϊκή κόλαση που θα τον οδηγήσει στο έγκλημα.

Σε Ζηλεύω

Το κύκνειο άσμα του Κλοντ Σοτέ, στην δεύτερη συνεργασία που είχε με την Εμμανουέλ Μπεάρ, έμελλε να είναι μια από τις καλύτερες γαλλικές ταινίες των 90s, με συναισθηματικό πλούτο που προκύπτει μέσα από επαγγελματικές συναντήσεις 2 ανθρώπων που αντιμετωπίζουν την έννοια του χρόνου πολύ διαφορετικά.

—
Η Νέλι είναι μια χωρισμένη γυναίκα που γνωρίζει από τύχη τον Κο Αρνό, ένα ώριμο και πλούσιο επιχειρηματία που έχει μόλις βγει σε σύνταξη. Η Νέλι έχει ένα χρέος που την πνίγει με το διαμέρισμα που νοίκιαζε με τον αργόσχολο σύζυγο της, αλλά ο Αρνό της χαρίζει 30 χιλιάδες φράνκα. Η Νέλι τα δέχεται και έπειτα συμφωνεί να δακτυλογραφεί τα απομνημονεύματα του πλούσιου φίλου της.

—
Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Μισέλ Σερό) | Βραβεία Σεζάρ | 1996
Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη | Βραβεία Σεζάρ | 1996
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξένης Ταινίας | BAFTA | 1997

Η Νέλλη και ο κύριος Αρνώ

Το τρίτο μέρος του κύκλου των "Τεσσάρων Εποχών" είναι αφιερωμένο στο καλοκαίρι, στην εποχή, δηλαδή, που έγινε συνώνυμη με το έργο του Ρομέρ, και είναι γεμάτο από νιάτα, ανεμελιά και... αισθηματικά μπερδέματα.

—
Ένας αναποφάσιστος φοιτητής μαθηματικών περιμένει τη φίλη του για να κάνουν μαζί τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Η γνωριμία του, όμως, με δύο ακόμα κοπέλες θα περιπλέξει τα πράγματα.

Ιστορίες του Καλοκαιριού

Αν άξιζε να μείνει κάτι από το «Δόγμα 95», το μανιφέστο του Λαρς φον Τρίερ που τάραξε τα φεστιβαλικά νερά των Καννών το 1998, είναι αυτή η θρυλική πλέον ταινία του Τόμας Βίντερμπεργκ, που αποτύπωσε την οικογενειακή κακοποίηση με έναν κινηματογραφικά απαράμιλλο τρόπο.

—
Στα εξηκοστά γενέθλια ενός μεγαλοαστού paterfamilias αρχίζουν να αναφύονται δυσάρεστες αλήθειες για το οικογενειακό παρελθόν που κύβονταν και που γρήγορα θα πάρουν διαστάσεις χιονοστιβάδας.

—
Ειδικό Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1998
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Χρυσές Σφαίρες | 1999
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Βραβεία BAFTA | 2000

Οικογενειακή Γιορτή

Ένα από τα αριστουργήματα του μεγάλου Αμπάς Κιαροσταμί. Εδώ η τέχνη, αλλά και η ακλόνητη ηθική του, ανθίζουν σε όλο τους το μεγαλείο. Με τη συνηθισμένη του χειρουργική ακρίβεια και ευαισθησία, κεντάει σαν στο χέρι έναν κινηματογραφικό θησαυρό που φυλά κανείς στην καρδιά.

—
Ένα τζιπ διασχίζει τους λόφους του Κουρδιστάν. Ένας μηχανικός και οι δύο βοηθοί του αναζητούν ένα μικρό χωριό στα βουνά. Όταν φτάνουν τους καλωσορίζει ένα νεαρό αγόρι, τους δείχνει το μέρος που μπορούν να μείνουν και καθοδηγεί τον μηχανικό στο σπίτι μιας ηλικιωμένης, (μάλλον) ετοιμοθάνατης γυναίκας. Κανείς στο χωριό δεν είναι σίγουρος για το τι θέλει ο μηχανικός. Ψάχνει αρχαιολογικούς θησαυρούς; Θέλει το οικόπεδο της γριάς; Εντωμεταξύ, εκείνος περνά το χρόνο του γνωρίζοντας τους ντόπιους.

—
Βραβείο 'CinemAvvenire' | Φεστιβάλ Βενετίας | 1999 
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Βενετίας | 1999
Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Βενετίας | 1999

Ο Άνεμος θα μας Πάρει

Ο Κλοντ Σαμπρόλ γιορτάζει την πεντηκοστή ταινία της πλούσιας φιλμογραφίας του παρέα με την αγαπημένη του Ιζαμπέλ Ιπέρ και με μια ανάλαφρη και κοσμοπολίτικη διάθεση χιτσκοκικού μυστηρίου.

—
Ένα ζευγάρι μικροαπατεώνων που οργώνει τα πολυτελή ξενοδοχεία της Ευρώπης σε αναζήτηση θυμάτων μπλέκει σε μια σειρά από περιπέτειες εξαιτίας μιας βαλίτσας γεμάτης με "βρώμικο" χρήμα.

—
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 1997
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 1997

Τέρμα τ'Αστεία

Κάμερα σε παροξυσμό και απόλυτη αισθητική ελευθερία περιγράφουν μοναδικά μια κυκλοθυμική πορεία εντάσεων, έρωτα και μίσους σε συνεχή διαδοχή. Ένα ακόμη στυλιστικό θαύμα του Γουόνγκ Καρ Γουάι για το απρόβλεπτο της ζωής, αυτη τη φορά, δείγμα της πιο ανέμελης ‘90s περιόδου του.

—
Ένα γκέι ζευγάρι βρίσκεται στην Αργεντινή για διακοπές. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού χωρίζουν. Μην έχοντας τα απαραίτητα χρήματα για να γυρίσει πίσω, ο ένας πιάνει δουλειά σε ένα μπαρ ως πορτιέρης και μένει σε ένα μικρό δωματιάκι. Ο πρώην σύντροφός του βγαίνει με διάφορους και τον επισκέπτεται μια μέρα στο σπίτι τραυματισμένος. Αυτός τον περιθάλπει. Χάνει τη δουλειά του, πιάνει άλλη ως λατζέρης σε ένα κινέζικο εστιατόριο. Εκεί γνωρίζει έναν νέο από την Ταιπέι που γυρίζει τον κόσμο.

—
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1997
Βραβείο Κοινού | Διεθνές Φεστιβάλ Αριζόνας | 1998
Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1999

Ευτυχισμένοι Μαζί

Cinobo, ριχ’ το. Ο Παντελής Βούλγαρης συνθέτει με τρεις εξαιρετικούς ηθοποιούς ένα πορτρέτο της νεοελληνικής επαρχιακής αρρενωπότητας, συγκινητικό, τρυφερό και αστείο, που κορυφώνεται σε μια από τις πιο cult στιγμές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.

—
Σπονδυλωτή ταινία που αποτελείται από τρεις διαφορετικές ιστορίες, ένα τρίπτυχο γυρισμένο στη Βόρεια Ελλάδα, με κοινό θέμα τον μοναχικό άνθρωπο σε μια κρίσιμη στιγμή της ζωής του.

—
Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Γιώργος Αρμένης) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998

1990s