Κλασικό

Normal

Εμπνευσμένο από τον σαιξπηρικό Βασιλιά Ληρ κι από ιαπωνικό μύθο του 16ου αιώνα, το Ραν είναι το τελευταίο μεγάλο κινηματογραφικό έπος του Κουροσάβα, για το οποίο απέσπασε και τη μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Θεωρείται μια από τις κορυφαίες ταινίες όλων των εποχών.

—
Σε ηλικία εβδομήντα ετών, μετά από χρόνια εδραίωσης της αυτοκρατορίας του, ο Μεγάλος Άρχοντας αποφασίζει να παραιτηθεί και να μοιράσει την επικράτειά του στους τρεις γιους του. Θα κυβερνήσει ο Τάρο, ο μεγαλύτερος. Ο Τζίρο, ο δεύτερος γιος του, και ο Σαμπούρο θα αναλάβουν τη διοίκηση του Δεύτερου και του Τρίτου Κάστρου, αλλά με δεδομένη την υπακοή και την υποστήριξη προς τον μεγαλύτερο αδελφό τους. Ο Σαμπούρο αψηφά την υπόσχεση υπακοής και εξορίζεται.

—
Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας | Βραβεία Όσκαρ | 1986
Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Βραβεία Όσκαρ | 1986
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | BAFTA | 1987
Βραβείο OCIC Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 1985

Ραν

Εμβληματικό φιλμ νουάρ, σημείο αναφοράς στην ιστορία του κινηματογράφου μέχρι και σήμερα. Με φόντο τη μεταπολεμική Βιέννη, με ένα μυστήριο που διαρκώς πυκνώνει, και με τον Όρσον Γουέλς σε μια αξέχαστη εμφάνιση.

—
Ένας συγγραφέας λαϊκών μυθιστορημάτων γουέστερν καταφθάνει στην κατεστραμμένη Βιέννη μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ύστερα από πρόσκληση ενός παλιού του φίλου, του Χάρι Λάιμ. Όταν όμως φτάνει εκεί τον περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη: ο Λάιμ έχει ήδη πεθάνει σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Και ενώ είναι έτοιμος να φύγει πάλι πίσω στην Αμερική, αρχίζει να υποψιάζεται ότι ο θάνατος του Χάρι μπορεί και να μην ήταν τόσο ατύχημα. Υπήρχε «τρίτος άνθρωπος» στο χώρο του δυστυχήματος;

—
Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας | Βραβεία Όσκαρ | 1951
Βραβείο Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας | BAFTA | 1950
Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1949

Ο Τρίτος Άνθρωπος

Το σπουδαίο και τρικυμιώδες φιλμ του Αντρέι Ζουλάφσκι, μια αλησμόνητη ανάμνηση από το ευρωπαϊκό σινεμά των 70s που έδωσε την ευκαιρία στη Ρόμι Σνάιντερ να αναμετρηθεί με έναν πολύ απαιτητικό ρόλο, παραδίδοντας μια συνταρακτική ερμηνεία.

—
Ένας φωτογράφος συναντά τη Ναντίν, μια ηθοποιό β’ διαλογής που πρωταγωνιστεί σε φθηνοταινίες soft porn. Θέλοντας να τη βοηθήσει, δανείζεται ένα σημαντικό ποσό από τοκογλύφο για να χρηματοδοτήσει την παράσταση «Ριχάρδος Γ’» στην οποία θα δώσει επιτέλους στη Ναντίν έναν ρόλο αντάξιο του ταλέντου της. Η τελευταία βρίσκεται σε δίλημμα ανάμεσα στον φωτογράφο που αγαπά πολύ και τον σύζυγό της ο οποίος την έχει βοηθήσει στο παρελθόν.

—
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ρόμι Σνάιντερ) | Βραβεία Σεζάρ | 1976

Σημασία Έχει ν' Αγαπάς

Υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία; Ο Φρανσουά Τριφό αφηγείται χωρίς ταμπού την αναρχική και αντισυμβατική πορεία ενός από τα πιο εμβληματικά ερωτικά τρίγωνα στην ιστορία του σινεμά, σε μια αρχετυπική δημιουργία της Νουβέλ Βαγκ με κορυφαία την υπέροχη Ζαν Μορό.

—
Παρίσι, 1914. Δύο φίλοι, ο Ζιλ, ένας ντροπαλός Αυστριακός συγγραφέας και ο Γάλλος διανοούμενος Ζιμ συναντούν την Κατρίν, μια παρορμητική και πανέμορφη κοπέλα, η οποία είναι ο ορισμός της έκφρασης "ελεύθερο πνεύμα". Εν μέσω Α' Παγκοσμίου Πολέμου, δημιουργείται μεταξύ τους ένα ερωτικό τρίγωνο, τόσο υπέροχο, όσο και τραγικό. Το τρίγωνο θα διαλυθεί, θα παντρευτούν ο Ζιλ και η Κατρίν και θα κάνουν μια κόρη. Για ένα διάστημα θα παραμείνουν όλοι φίλοι. Η ισορροπία όμως και πάλι θα είναι ανέφικτη.

—
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Mar del Plata | 1962

Ζιλ και Τζιμ

Η τελευταία ταινία στην καριέρα του Τριφό τίμησε όσο καμία άλλη το σινεμά του Χίτσκοκ που τόσο αγάπησε ο ίδιος, φέρνοντάς το σε άμεση επαφή με το φιλμ νουάρ, σαν μια χημική ένωση με παράγωγο ένα απολαυστικά σινεφιλικό φόρο τιμής.

—
Βασισμένη στο "The Long Saturday Night" του Τσαρλς Ουίλιαμς, η ταινία εξελίσσεται στη διάρκεια μερικών ημερών σε μικρή πόλη στο νότο της Γαλλίας. Ο διευθυντής ενός κτηματομεσιτικού γραφείου θεωρείται ύποπτος για διπλή δολοφονία: της συζύγου του και του εραστή της. Καθώς υπάρχουν στοιχεία εναντίον του και κατηγορείται και για μία τρίτη δολοφονία, ο μεσίτης αποδρά. Εντωμεταξύ η γραμματέας του, που διεξάγει δική της έρευνα για να μάθει την αλήθεια, μπλέκεται σε απροσδόκητες, δύσκολες καταστάσεις.

—
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Βραβεία ΒΑFTA | 1984

Οπωσδήποτε την Κυριακή

Οικογένεια Μπίρκιν εναντίον οικογένειας Βαρντά κυριολεκτικά, με τη Γαλλίδα δημιουργό να εξετάζει με έναν απίστευτα παράδοξο τρόπο ένα θέμα ταμπού και μέσα από αυτό να παρουσιάζει την εκδοχή της για την τέλεια, και μάλλον ανέφικτη, αγάπη.

—
Μία μητέρα συναντά στο πάρτι της έφηβης κόρης της έναν 14χρονο συμμαθητή της και τον βοηθά να ξεμεθύσει. Η γυναίκα και ο νεαρός αρχίζουν να ψάχνουν αφορμές για να ιδωθούν και αρχικά συναντιούνται σε μέρη που έχει το αγαπημένο του παιχνίδι, Κουνγκ Φου Μάστερ. Σταδιακά, η σχέση αποκτά ερωτικό χαρακτήρα, οι συναντήσεις τους γίνονται όλο και πιο απρόσεκτες, μέχρι που η κόρη της τους βλέπει να φιλιούνται. Πού θα οδηγήσει όλο αυτό;

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1988

Kung-fu Master!

Ο αιώνιος πιτσιρικάς της κινηματογραφικής μας μνήμης, ο παλιός μας φίλος, κατέληξε ένας (σχεδόν) συνηθισμένος ενήλικας που δεν έχει ακριβώς ενηλικιωθεί. Μια λίγο ανάλαφρη, καμιά φορά αστεία, γλυκόπικρη, θελκτική μελαγχολία μας διαπερνά.

—
Η τέταρτη από τις ταινίες του Τριφό με ήρωα τον Αντουάν Ντουανέλ των "400 Χτυπημάτων". Παντρεμένος με την υπέροχη Κριστίν, αναμένοντας το πρώτο του παιδί και ακόμα αγωνιζόμενος να βρει σταθερή επαγγελματική απασχόληση, ο Αντουάν συνάπτει σχέση με μια όμορφη Γιαπωνέζα που απειλεί να καταστρέψει το γάμο του.

Παράνομο Κρεβάτι

Μέσα από ματιές στο παρελθόν και διηγήσεις ανθρώπων που βρέθηκαν στο δρόμο της, η Ανιές Βαρντά σχηματίζει το πορτρέτο μιας ζωής που χάθηκε, στηριζόμενη σε μια καθηλωτικά ωμή ερμηνεία από τη Σαντρίν Μπονέρ.

—
Η ταινία ξεκινά με το παραμορφωμένο σώμα μιας νεαρής γυναίκας μέσα σε ένα χαντάκι. Ένας αόρατος δημοσιογράφος στρέφει την κάμερά του προς τους τελευταίους που την είδαν και αυτόν που τη βρήκε. Η δράση πάει πίσω στο παρελθόν, όπου την παρακολουθούμε να κάνει παρέα με άλλους άστεγους, με έναν εργάτη από την Τυνησία, έναν καθηγητή που μελετά τα δέντρα και μια κοπέλα που τη ζηλεύει για την ελεύθερη ζωή της. Κάποια στιγμή αποφάσισε να αφήσει την "κανονική" της ζωή για να περιπλανηθεί.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Βενετίας | 1985
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Βενετίας | 1985
Βραβείο OCIC | Φεστιβάλ Βενετίας | 1985

Δίχως Στέγη, Δίχως Νόμο

Ο θρύλος Τριφό, με μια ταινία-σταθμό της Νουβέλ Βαγκ και του παγκόσμιου κινηματογράφου, διερευνά την ωμότητα της νιότης σε μια ταινία με απανωτά "χτυπήματα" που σε αφήνει συγκινημένο και εγκεφαλικά διψασμένο.

—
Ο Αντουάν Ντουανέλ είναι ένα νεαρό αγόρι που μεγαλώνει στο Παρίσι, κάνει κοπάνες, κλέβει, δεινοπαθεί από τον δάσκαλο του και από την  οικογένειά του. Αφού συλλαμβάνεται και περνά μια νύχτα σε ένα κελί με πόρνες και κλέφτες, το δικαστήριο αποφασίζει να τον στείλει σε αναμορφωτήριο. Εκεί ένας ψυχολόγος εξετάζει τους λόγους που το αγόρι είναι δυστυχισμένο. Μια μέρα που παίζει ποδόσφαιρο, καταφέρνει να αποδράσει και τρέχει προς τον ωκεανό, ένα μέρος που ήθελε πάντα να επισκεφτεί.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1959
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1959 
Βραβείο OCIC | Φεστιβάλ Καννών | 1959

Τα 400 Χτυπήματα

Τα "Κλεμμένα φιλιά" είναι ένα από τα κεφάλαια ενηλικίωσης του Αντουάν Ντουανέλ. Αφόρητα χαριτωμένο, γεμάτο εμπνευσμένες κινηματογραφικές αναφορές, τρυφερό και αστείο, ένας ύμνος στους έρωτες που μας εξυψώνουν και μας κατατροπώνουν.

—
1968. Ο Αντουάν έχει μόλις απολυθεί από το στρατό και βρίσκεται στο Παρίσι. Προσπαθεί να συνηθίσει το γεγονός ότι είναι πλέον ενήλικας, αλλά δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά, ούτε στην επαγγελματική του ζωή, ούτε στις ερωτικές του σχέσεις. Προσλαμβάνεται σε γραφείο ντετέκτιβ, ενώ προσπαθεί να επανασυνδεθεί με την Κριστίν, τον παλιό του έρωτα. Παράλληλα ερωτεύεται σφόδρα την ώριμη σύζυγο ενός έμπορου παπουτσιών.

—
Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Βραβεία 'Oσκαρ | 1969

Κλεμμένα Φιλιά

Η ίδια η Βαρντά επέμενε πως είχε δει ελάχιστες ταινίες στη ζωή της πριν γυρίσει την πρώτη δική της, αλλά οι κριτικοί και μέλλοντες συνάδελφοί της δεν πίστευαν στα μάτια τους, βλέποντας ένα από τα πιο μεστά και ώριμα ντεμπούτα στην ιστορία του γαλλικού σινεμά.

—
Ένας άντρας φτάνει σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό όπου συναντά τη γυναίκα του. Μετά από 4 χρόνια γάμου το ζευγάρι έχει προβλήματα, αλλά αποφασίζουν ότι ανήκουν μαζί. Επιστρέφουν στο Παρίσι, όπου ζουν ανθρώποι φτωχοί και περήφανοι. Ψαράδες μαζεύουν οστρακοειδή από μια λιμνοθάλασσα που έχει γεμίσει βακτήρια. Ένα μικρό παιδί πεθαίνει από μια άγνωστη ασθένεια. Ένας νέος κερδίζει το δικαίωμα να φλερτάρει την κόρη ενός γείτονα μετά από ένα τουρνουά.

La Pointe Courte

Ένας σκηνοθετικός θρίαμβος με Κάθε σκηνή προσεκτικά μελετημένη και χιτσκοκικά χτισμένη. Ο Τριφό αποδεικνύει (ξανά) την καλλιτεχνική του ευρηματικότητα σε αυτό το αγνό ερωτικό δράμα.

—
Ένας γνωστός συγγραφέας και συντάκτης λογοτεχνικού περιοδικού παίρνει μία πτήση για την Πορτογαλία, στην οποία γνωρίζει μια εντυπωσιακή αεροσυνοδό. Όταν συναντιούνται τυχαία στο ξενοδοχείο που μένει, ξεκινά μεταξύ τους μια ερωτική σχέση, ενώ εκείνος είναι παντρεμένος. Το ζευγάρι συναντιέται κρυφά όσο πιο συχνά γίνεται, η γυναίκα του συγγραφέα όμως έχει αρχίσει να υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1964

Απαλό Δέρμα (Αμαρτωλές Σχέσεις)

Η ευτυχία λειτουργεί αθροιστικά; Λίγο πριν τις αναταράξεις του Μάη του '68, η Ανιές Βαρντά σε ένα αριστούργημα γεμάτο χρώματα, κινήσεις, βλέμματα και θάνατο, εξερευνά αν υπάρχει, τελικά, ευτυχία που να κόβεται στα τρία.

—
Ένας νέος ξυλουργός ζει μια άνετη και ευτυχισμένη ζωή, παντρεμένος με τη σύζυγό του και με δύο υπέροχα παιδιά. Παρόλο που δεν υπάρχουν σύννεφα πάνω από το γάμο τους, εκείνος εμπλέκεται σε εξωσυζυγική σχέση με μια γυναίκα που συναντά σε ένα επαγγελματικό ταξίδι. Όταν η γυναίκα του παρατηρεί την υπερβολικά καλή του διάθεση, εκείνος, ανίκανος να της πει ψέματα, της αποκαλύπτει την απιστία του, λέγοντας όμως πως τίποτα δεν έχει αλλάξει μεταξύ τους.

—
Ειδικό Βραβείο Κοινού | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1965

Η Ευτυχία

Με ένα μείγμα σκληρού ρεαλισμού και ανθρωπιάς, το πλήρως αποκαταστημένο από το Film Foundation φιλμ του Έκτορ Μπαμπένκο ρίχνει το ηλεκτρισμένο βλέμμα του στη νεολαία που παλεύει να επιβιώσει στο χαμηλότερο σκαλοπάτι της βραζιλιάνικης κοινωνίας τη δεκαετία του '80.

—
Η ζωή ενός αγοριού στους δρόμους του Σάο Πάολο, το οποίο, αφού δραπετεύσει από ένα εφιαλτικό αναμορφωτήριο, θα καταφύγει σε μια ζωή βίαιου εγκλήματος, ακόμη και όταν θα σχηματίσει μια αυτοσχέδια οικογένεια με κάποιους άλλους απόκληρους.

—
Βραβείο της Επιτροπής | Φεστιβάλ Λοκάρνο | 1981
Ειδική Μνεία | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 1981
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Χρυσές Σφαίρες | 1982

Πισότε

“Σαν να ανοίγεις μια πόρτα προς μια άλλη διάσταση”. Έτσι περιέγραψε το θρυλικό φιλμ του Σεργκέι Παρατζάνοφ ο Μάρτιν Σκορσέζε, το Film Foundation του οποίου επέβλεψε την αποκατάσταση αυτού του μοναδικού κινηματογραφικού θυσαυρού, που μετουσιώνει σχεδόν μαγικά την ποίηση των λέξεων σε ποίηση της εικόνας.

—
Η ζωή του Αρμένιου ποιητή Σαγιάτ-Νόβα, από την παιδική του ηλικία έως το θάνατό του. Η πνευματική του διαδρομή, οι καλλιτεχνικές του προσπάθειες και οι εσωτερικές του συγκρούσεις μέσα στο πολιτιστικό και ιστορικό πλαίσιο της Αρμενίας του 18ου αιώνα.

Το Χρώμα του Ροδιού

Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες το 1975 για μια επική και σχολαστική εξιστόρηση του πολέμου της Αλγερίας με πρωταγωνιστή τον δικό μας Γιώργο Βογιατζή, που παρουσιάζεται εδώ αποκατεστημένη με τη συμβολή του Film Foundation του Μάρτιν Σκορσέζε.

—
Ένα λεπτομερές χρονικό της εξέλιξης του αλγερινού εθνικιστικού κινήματος από το 1939 έως την έναρξη της επανάστασης την 1η Νοεμβρίου 1954. Ο Αχμέντ αφυπνίζεται σταδιακά για να αποκτήσει πολιτική συνείδηση κατά της αποικιοκρατίας, υπό το βλέμμα του γιου του, που γίνεται σύμβολο της νέας Αλγερίας.

—
Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 1975

Τα Χρόνια της Φωτιάς

Πολύτιμη τόσο κινηματογραφικά, όσο και πολιτισμικά, η αποκατεστημένη κόπια αυτής της ταινίας-σταθμού του Αφρικανικού σινεμά από το Film Foundation είναι ένα must-watch, μια στοιχειωτική όσο και απελευθερωτικά αποαποικιοποιημένη ματιά στην καταπίεση της μαύρης φυλής.

—
Η Ντιουάνα είναι μια νέα γυναίκα από τη Σενεγάλη που ζει σε ένα φτωχό χωριό κοντά στη Ντακάρ ελπίζοντας να βρει μια δουλειά. Σύντομα, θα αρχίσει να εργάζεται για μια οικογένεια Γάλλων που της προτείνει να τους ακολουθήσει στην Αντίμπ για να προσέχει τα παιδιά τους. Γρήγορα, όμως, η Ντιουάνα αντιλαμβάνεται ότι το αφεντικό της την έφερε μόνο και μόνο για να τους υπηρετεί, χωρίς καμία ανάπαυλα.

—
Καλύτερη Γαλλική Ταινία | Βραβείο Ζαν Βιγκό | 1966

Η Μαύρη του...

Το Film Foundation μας στέλνει σε ένα ταξίδι στα βάθη της Κεράλα, αποκαθιστώντας το μυσταγωγικό φιλμ του Αραβίνταν  Γκοβίνταν, που εξύμνησε την τοπική παράδοση της νότιας επικράτειας της Ινδίας, αλλά παρέμεινε εν πολλοίς άγνωστος εκτός του τόπου του.

—
Ένας μάγος που ονομάζεται Κουμάτι έρχεται να διασκεδάσει μια ομάδα παιδιών του χωριού με χορό, τραγούδι και μαγικά κόλπα. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι, μεταμορφώνει τα παιδιά σε ζώα. Ένα αγόρι, που μεταμορφώνεται σε σκύλο, απομακρύνεται και χάνει τη στιγμή που ο μάγος σπάει το ξόρκι και επαναφέρει τα παιδιά στην ανθρώπινη μορφή τους. Το αγόρι-σκύλος πρέπει να περιμένει την επιστροφή του Κουμάτι.

Kummatty

Εδώ γεννιέται το κινηματογραφικό σύμπαν του Ρόι Άντερσον. Στο ντεμπούτο του, το 1970, ο σουρεαλιστής auteur επηρεάζεται από το τσέχικο νέο κύμα και αφηγείται την ιστορία αγάπης δύο εφήβων και την αντίδραση των ανθρώπων γύρω τους. Πολυβραβευμένο και αναγκαίο για κάθε φαν του σκηνοθέτη.

—
Δύο έφηβοι συναντιούνται και ερωτεύονται διστακτικά σε ένα όμορφο περιβάλλον κατά τη διάρκεια ενός ειδυλλιακού σουηδικού καλοκαιριού. Αγνοώντας τα κοινωνικά όρια, δημιουργούν αθώα το δικό τους περιβάλλον σε αντίθεση με τις στρεβλωμένες σχέσεις, την απογοήτευση και την κούραση της ενήλικης ζωής γύρω τους.

—
Βραβείο Ιντερφίλμ | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1970
Βραβείο Κριτικών | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1970

Μια Ερωτική Ιστορία

Εξέχουσα στιγμή στη φιλμογραφία του Μάικ Λι, μοναδικής ευαισθησίας καταγραφή της καθημερινότητας όπως την ορίζει η αόρατη κάμερα και οι αυθεντικοί χαρακτήρες που ψάχνουν μέσα από τα μυστικά και ψέματα του τίτλου την αλήθεια της ζωής. Θρίαμβος στις Κάννες του '96, με Χρυσό Φοίνικα και άλλα 2 βραβεία.

—
Μετά το θάνατο των εύπορων θετών γονιών της, μια νεαρή μαύρη οφθαλμίατρος αναζητεί και βρίσκει τη φυσική της μητέρα, μια φτωχή λευκή εργάτρια από το ανατολικό Λονδίνο, ξεκινώντας μια σειρά εξομολογήσεων.

—
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Μπρέντα Μπλέθιν) | Φεστιβάλ Καννών | 1996
Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 1996
Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1996
Χρυσή Σφαίρα Kαλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας (Μπρέντα Μπλέθιν) | Χρυσές Σφαίρες | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας (Σάιμον Τσάνινγκ Ουίλιαμς) | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερου Α' Γυναικείου Ρόλου (Μπρέντα Μπλέθιν) | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου (Μαριάν Ζαν-Μπατίστ) | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Βραβεία Όσκαρ | 1997
Υποψηφιότητα Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου | Βραβεία Όσκαρ | 1997

Μυστικά και Ψέματα

Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βενετίας του 1984 για μία σπονδυλωτή, ενίοτε ανάλαφρη κι ενίοτε θλιμμένη, τοιχογραφία της παρισινής κοινωνίας από τον σπουδαίο Οτάρ Ιοσελιάνι, έναν υποτιμημένο στις μέρες μας σκηνοθέτη που χρήζει άμεσης επανεκτίμησης.

—
Ένας πίνακας του 19ου αιώνα κι ένα πορσελάνινο σερβίτσιο του 18ου θα περάσουν με νόμιμους και παράνομους τρόπους από διάφορα χέρια στο Παρίσι της δεκαετίας του 80, δημιουργώντας αλυσιδωτές περιπέτειες.

—
Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Βενετίας | 1984
Βραβείο OCIC | Φεστιβάλ Βενετίας | 1984

Οι Ευνοούμενοι του Φεγγαριού

Ο ορισμός της αποτύπωσης του πάθους όπως το γνωρίζουμε στο γαλλικό σινεμά, μέσα από έναν συναισθηματικό χείμαρρο που τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας στις Κάννες για τον Αντρέ Τεσινέ και μετέτρεψε εν μία νυκτί τη Ζιλιέτ Μπινός σε σταρ.

—
Μια νεαρή κοπέλα καταφτάνει στο Παρίσι αποφασισμένη να γίνει ηθοποιός και να ζήσει τον έρωτα. Η πορεία της στη ζωή και την τέχνη θα είναι τρικυμιώδης και εντελώς διαφορετική από ότι φανταζόταν στην αρχή.

—
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1985

Ραντεβού

Ο πάντα απρόσμενος Ολιβιέ Ασαγιάς (“Personal Shopper: Η Βοηθός”) σκηνοθετεί τη Μάγκι Τσενγκ ως μια μυθοπλαστική εκδοχή του εαυτού της, σε μια απολαυστική σάτιρα της Γαλλικής κινηματογραφίας θρασύτατη μίξη ειδών που αντιστέκεται σε κάθε σύμβαση και κατηγοριοποίηση.

—
Η καριέρα του σκηνοθέτη Ρενέ Βιντάλ είναι ήδη σε πτώση όταν αποφασίζει να γυρίσει ένα ριμέικ του βωβού φιλμ "Les Vampires". Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ίρμα Βεπ διαλέγει την ηθοποιό Μάγκι Τσενγκ η οποία δεν μιλά Γαλλικά. Στο χαοτικό σετ, η Μάγκι φορά ένα λάτεξ σαν εκείνο της Κατγούμαν και βρίσκεται αντιμέτωπη με ίντριγκες, υπερφίαλους εγωισμούς και ερωτικά πεσίματα, την ώρα που ο σκηνοθέτης βρίσκεται σε κρίση, στον γάμο του και στην καλλιτεχνική του ύπαρξη.

—
Βραβείο KNF | Φεστιβάλ Ρότερνταμ | 1997

Ίρμα Βεπ

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της σπουδαίας Κλερ Ντενί παραμένει η καλύτερη κινηματογραφική αποτύπωση της απεραντοσύνης και της κάψας της αφρικανικής ηπείρου, όπως διαθλάται μέσα από το τέλος της αποικιοκρατίας και τον κατακερματισμό της μνήμης.

—
Μια Γαλλίδα επιστρέφει στο πατρικό της σπίτι στο Καμερούν, πρώτη αποικιοκρατική φυτεία, και εκεί θυμάται τα παιδικά της χρόνια, με έμφαση τη απροσδόκητη σχέση της με έναν μαύρο υπηρέτη.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1988

Σοκολάτα

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία-θρύλος του Ντέιβιντ Λιντς που δικαίως παραμένει εδώ και δεκαετίες ένας αινιγματικός κινηματογραφικός εφιάλτης που ξεφεύγει ευτυχώς από κάθε λογική εξήγηση.

—
Ένας άνδρας σε μια μετα-αποκαλυπτική βιομηχανική πόλη. Η μονίμως οργισμένη φιλενάδα του. Το φρικτά παραμορφωμένο μωρό τους που συνέχεια ουρλιάζει. Η παράνοια μέσα σε έναν εφιαλτικό χώρο ξεκινά.