ΚΑΡΛΟΣ ΡΕΪΓΑΔΑΣ

Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών το 2012 για ένα ιριδίζον ποίημα μνήμης, αγωνίας και επιθυμίας, όπου ο Κάρλος Ρεϊγάδας καταργεί τον ρεαλισμό υπέρ της εσωτερικής αλήθειας και η παραμορφωτική φωτογραφία βυθίζει το θεατή σε μια ονειρική διάσταση. — Ένας πλούσιος αρχιτέκτονας και η οικογένειά του εγκαταλείπουν την πόλη κι εγκαθίστανται σε μια απομονωμένη έπαυλη στην εξοχή. Εκεί η νέα πραγματικότητα συγκρούεται με τα όνειρα και τις επιθυμίες του και τα όρια ανάμεσα στην εμπειρία και στη φαντασίωση θολώνουν. — Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 2012

Στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του ο Κάρλος Ρεϊγάδας κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών για έναν κινηματογραφημένο με ελάχιστο λόγο και φυσική φωτογραφία, υπερβατικό στοχασμό πάνω στην πίστη και την αγάπη που απογειώνεται σε μια καθαρτική εμπειρία. — Σε μια κοινότητα Μενονιτών στο Βόρειο Μεξικό, ένας σύζυγος και πατέρας βασανίζεται από ενοχές για την εξωσυζυγική του σχέση με αποτέλεσμα να κλονιστούν οι ισορροπίες στην οικογένεια του και στον κοινωνικό του περίγυρο. — Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2007 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Σικάγο | 2007

Συνεχίζοντας τη συναρπαστικά αταξινόμητη πορεία του στο σύγχρονο κινηματογραφικό τοπίο, ο Κάρλος Ρεϊγάδας συνδυάζει κοινωνικό ρεαλισμό, θρησκευτικό συμβολισμό και εικόνες σκληρού σεξ, συνθέτοντας έναν προβοκατόρικο και ηθικά φορτισμένο γρίφο για την ενοχή και τη θεία χάρη μέσα από τη συντριβή. — Ένας οδηγός στην Πόλη του Μεξικό, εμπλέκεται σε ένα παράνομο σχέδιο απαγωγής. Όταν το παιδί πεθαίνει, ο άντρας ομολογεί το έγκλημα στη νεαρή κόρη του αφεντικού του, η οποία δουλεύει ως ιερόδουλη σε ένα πολυτελές πορνείο. Το ένα έγκλημα οδηγεί στο άλλο και ο άντρας εισέρχεται σε μια αυτοτιμωρητική πορεία προς τη λύτρωση. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 2005 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 2005

Στο αποστομωτικό του ντεμπούτο, που τον καθιέρωσε ως μια μοναδική φωνή στο σύγχρονο σινεμά, ο Κάρλος Ρεϊγάδας εξερευνά την αδιαίρετη ενότητα ανάμεσα στη φύση, τη θρησκεία, το σώμα και την ψυχή, μέσα από ένα υπαρξιακό ταξίδι σε αχαρτογράφητα κινηματογραφικά είδη και εικόνες στοιχειωτικής ομορφιάς. — Ένας κυνικός και απογοητευμένος άντρας ταξιδεύει από την Πόλη του Μεξικού σε ένα απομακρυσμένο φαράγγι για να αυτοκτονήσει. Εκεί συναντά μια ευσεβή ηλικιωμένη χήρα και μένει στο ετοιμόρροπο σπίτι της. Αν και ανταλλάσσουν λίγες μόνο λέξεις, η ανθρωπιά της χήρας προκαλεί στον άντρα την αναζωπύρωση της επιθυμίας του για τη ζωή. — Χρυσή Κάμερα - Ειδική Μνεία | Φεστιβάλ Καννών | 2002 Βραβείο Κριτικών - Ειδική Μνεία | Φεστιβάλ Σάο Πάολο | 2002 Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2002 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 2002