Η Τελετή

Διαμάντι για την εποχή του

Η Ιμπέρ αριστουργηματική -σχεδόν εκνευριστική- στον ρόλο του ασύμβατου ψυχισμού, σε μια ταινία με εξαιρετικούς χαρακτήρες, πλασμένους από έναν μετρ του είδους.

άρρωστο

Ανδρέογλου Ευαγγελος

Μέτρια ταινία,όχι κάτι το ιδιαίτερο,το νόημα ποιο;Δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο,ΜΟΝΟ το τελευταίο μισάωρο αξίζει

Και τί με αυτό;

Όμορφη σκηνοθεσία. Ωραίες ερμηνείες. Ωστόσο, προσωπικά δεν αποκόμισα κάτι. Ούτε σου μαθαίνει κάτι, ούτε συγκινεί, ούτε σε ευχαριστεί εν τέλει... Ίσα ίσα δεν κατάλαβα γιατί τόση αντιδραστικότητα και κακία από τις δύο γυναίκες... Οι Sophie (Sandrine Bonnaire) και Jeanne (Isabelle Huppert) πραγματικά αντιπαθέστατες, κακές και ανήθικες. Δεν βρίσκω κάποια δικαιολογία και αιτιολογία για αυτές. Η Sophie είχε μια φυσιολογική συμπεριφορά από τους εργοδότες της. Είναι καθαρά δικό της θέμα πώς αντιμετωπίζει τα δικά της ζητήματα. Βέβαια παίζει ρόλο το μάλλον όχι και τόσο αθώο, παρελθόν της. Δεν ξέρω αν η ταινία έχει κάποιο «δεύτερο νόημα», πέρα από αυτό που βλέπεις στην ιστορία. Είναι κι αυτό μια αναρώτηση. Επίσης, μεταξύ σοβαρού και αστείου, άνετα βλέπεις την ταινία με skip 10 - 15 δευτερολέπτων.

ΤΟΠ

9/10

την είδα τυχαία. Ο σαμπρόλ έφτιαξε μια αλληγορία ταξικής κοινωνίας μέσα σε ένα σπίτι. Οι δυσκολίες της αναλφάβητης φτωχής υπηρέτριας σε οδηγούν στην κορύφωση του φινάλε με καθηλωτικό τρόπο.

Φοβερές ερμηνείες...

αριστούργημα

Σπουδαία ταινία

Περιθώριο και προνόμιο, πολυτέλεια και φτώχια, η αιώνια πάλη των τάξεων. Μια ταινία γεμάτη συμβολισμούς και εξαιρετικές ερμηνείες. Κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και αδυνατείς να στρέψεις το βλέμμα ακόμη και στους τίτλους τέλους που κρύβουν την τελευταία σκηνή.

7 / 10

3 (όχι 2 ή 1) σπουδαίες ερμηνείες στους γυναικείους ρόλους επισκιάζουν όλα τα υπόλοιπα. Ο Σαμπρόλ προσπαθεί να κάνει μια ουδέτερη περιγραφή των συμβάντων (πράγμα που είναι εξαρχής αντικειμενικά αδύνατο, αλλά το παλεύει όσο μπορεί) και να αφήσει στο θεατή χώρο για σκέψεις. Οι 2 γυναίκες μνημονεύεται ότι υπήρξαν θύματα ακραίας (οικονομικής) βίας, που έχει τελικά αφήσει τα σημάδια της σε επίπεδο διαταραχής. Η οικογένεια βυθισμένη στην αστική ευγένεια και άνεση, παρουσιάζεται να αδυνατεί να καταλάβει ότι άθελα της καταλύει αυτό που έρχεται. Η ταινία στηρίζεται σε βιβλίο και δεν είναι καθαρό πόσο πιστά το έχει ακολουθήσει ή πόσο έχει παρέμβει ο Σαμπρόλ