Γιατί το επιλέξαμε

Το «αμόλυντο» σώμα της Παναγίας, το ερημωμένο σώμα της πάλαι ποτέ αγροτικής Θηρασιάς και το φθαρτό σώμα των γυναικών φανερώνονται στον φακό του Ζαχαρία Μαυροειδή (Ο Ξεναγός, Απόστρατος) και συνθέτουν μια εφήμερη αναπαράσταση της μεταπολεμικής Ελλάδας στη σκιά της Σαντορίνης.

Σύνοψη

Κάθε χρόνο, στις 31 Ιουλίου, η κυρία Ειρήνη και οι εναπομείναντες «δεκαπεντάριδες» και «δεκαπεντίστρες» επιστρέφουν στα κελιά της Μονής της Κοίμησης, στο νότιο άκρο της Θηρασιάς. Επί δύο εβδομάδες προσεύχονται υπέρ αναπαύσεως των αγαπημένων το πρωί και της υγείας των ζώντων το απόγευμα, ενώ παράλληλα προετοιμάζουν τη Μονή για την γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Στο ενδιάμεσο αναπολούν το παρελθόν αγναντεύοντας την τουριστική κίνηση στον κόλπο της Σαντορίνης.

υπέροχο!

Μια ρωγμή στο χρόνο, σε μεταφέρει σε περασμένες εποχές, σε μια άλλη Ελλάδα που έχει σχεδόν εκλείψει.

iamvi

January 24, 2026

Δεκαπέντε Μέρες Φως

Δίπλα στην κοσμοπολίτικη Σαντορίνη, αποκαλύπτεται μια ήσυχη, αυθεντική Ελλάδα. Για δεκαπέντε μέρες, οι κάτοικοι ζουν απλά, φροντίζοντας τη Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μέχρι τη γιορτή της Παναγίας στις 15 Αυγούστου. Η μαεστρία του σκηνοθέτη αναδεικνύεται στην ικανότητά του να μετατρέπει την καθημερινότητα σε κινηματογραφική εμπειρία — αφήνοντας το παιχνίδι του φωτός, τις φωνές των ανθρώπων και την παράδοση να αφηγηθούν μια ιστορία πίστης και μνήμης.

polychronis

August 15, 2025