Ο Σύντροφος Βολκονόγκοφ Απέδρασε

αξίζει

Ο Μπορίσοβ που πρωταγωνιστεί κρατάει όλη την ταινία, αξίζει κι από ιστορική/εκπαιδευτική σκοπιά, και με το αντίστοιχο για τις περιστάσεις, υπαρξιακό νόημα

Αριστούργημα / ΕΠΟΣ

Ευχαριστώ ΣΙΝΟΜΠΟ ΜΑΣ, για την Ταινιοθήκη που μας "προσφέρεις". Πολύ καλό. (Σκληρές εικόνες προσοχή)# Πολύ καλή Ρωσική παραγωγή. Πολύ καλά πλάνα κ φωτογραφία σ' ορισμένα σημεία. Παρά πολύ καλή επιλογή κ' ερμηνείες των ηθοποιών. Απόλυτα Ρεαλιστική απεικόνιση του καθεστώτος/ εποχής. Ο πρωταγωνιστής αντιπροσωπεύει " το πρόσωπο" της δύναμης του ΚΑΛΟΥ - σ' όλες τις "εκδοχές" τις ανθρώπινης Πορείας. ΕΠΟΣ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΉΜΑΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΆΦΟΥ.

Εξαιρετική!

4.5/5. Μια μεταμοντέρνα ταινία δράσης που αναδεικνύει με τον πιο έντονο τρόπο την παράνοια της Μεγάλης Εκκαθάρισης του 1938 στη Σοβιετική Ένωση. Καθηλωτικός ρυθμός στην αφήγηση, δυνατά σκηνικά, εξαιρετική φωτογραφία, και τρομερή ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή. Ένα κρυφό διαμάντι.

Πολύ καλό πολιτικό / υπαρξιακό θρίλερ

Τοποθετημένο χρονικά στην περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων του 1938 στην Σοβιετική Ένωση, αλλά περιέχοντας πολλά άχρονα στοιχεία, το φιλμ πραγματεύεται τη μεταφυσική αγωνία του λοχαγού της NKVD για τη σωτηρία της ψυχής του, όταν από θύτης γίνεται θύμα, αναζητώντας την εξιλέωση και τη συγνώμη από τα θύματά του. Καλογυρισμένο και καλοπαιγμένο (η ερμηνεία του πρωταγωνιστή Γιούρι Μπορίσοφ είναι εκπληκτική), με τη μουσική υπόκρουση του γνωστότερου τραγουδιού του Κόκκινου Στρατού που μιλάει για τον αγώνα ενάντια στους εχθρούς της πατρίδας και με τις κόκκινες στολές των αξιωματικών να σχολιάζουν τη δράση με υποδόρια ειρωνία, το φιλμ αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα του σύγχρονου ρώσικου σινεμά.

Κρίμα και άδικο...

...που ένα τέτοιο μικρό αριστούργημα πέρασε κάτω από τα ραντάρ κριτικών και κοινού. Ποτέ δεν είναι αργά για επανόρθωση. Οπωσδήποτε!

Αποστομωτική!

Η ταινία περιγράφει την προσπάθεια ενός βασανιστή της σοβιετικής αστυνομίας να βρει τη συγχώρεση από τους συγγενείς των θυμάτων του και, τελικά, να αντιμετωπίσει τον αναπόφευκτο θάνατό του με αξιοπρέπεια. Ο αντι-ήρωας της ταινίας βρίσκεται παγιδευμένος από κάθε κατεύθυνση και καταζητείται για εγκλήματα που δεν κατανοεί. Εξισώνεται δηλαδή πρακτικά με τα ίδια του τα θύματα. Ιδιοφυές σενάριο!

Μία καταγγελία κατά κάθε είδους Ολοκληρωτισμού !

Η ταινία μας μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρωσία του 1938, όπου το αιμοσταγές καθεστώς του Στάλιν, προχωρά σε πογκρόμ κατά υπαρκτών κι ανύπαρκτων αντιπάλων του, με μαζικές εκτελέσεις. Ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας, εκπρόσωπος του καθεστώτος κι εκτελεστής του, αναζητά την λύτρωση και μία θέση στον Παράδεισο, μέσα από τη συγχώρεση των θυμάτων του. Οι συνειρμοί που δημιουργούνται, ανάμεσα στην τότε κατάσταση που επικρατούσε στη Σταλινική Ρωσία, με τη σημερινή όπου και πάλι ένα ανελεύθερο καθεστώς, αυτή τη φορά του Πούτιν, εκτελεί και καταπιέζει το λαό του, είναι φανεροί και έχουν τη δική τους σημασία, για την αξία της ταινίας, που στην ουσία είναι μία καταγγελία κατά κάθε ολοκληρωτικού καθεστώτος. Η σκηνοθεσία είναι υποδειγματική και μεστή, ενώ ο πρωταγωνιστής Γιούρι Μπορίσοφ, ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ρόλου του με απόλυτη πειστικότητα, δίνοντας και το απαραίτητο βάθος στην ερμηνεία του.

stelios

Αδιάφορη ταινία. Αδύναμο σενάριο Τάχα μου υπερβατική,τάχα μου δράσης,χωρίς σκοπό,χωρίς ανατροπές. Παρουσιάζει τη σοβιετική παρακμή και είναι και η ίδια παρακμή

γροθιά

Συγκλονιστική ανατομία της ολοκληρωτικής λογικής. Εξαιρετικές ερμηνείες,υποβλητικά τοπία ερήμωσης και σήψης.

Αντισοβιετική ταινία

ακόμη μία αντισοβιετική ταινία... εμπεριέχει όλα τα στερεότυπα με τα οποία η δύση και η σημερινή καταπιεστική και μιλιταριστική Ρωσία περιγράφει τη ζωή στη σοβιετική ένωση.

Θα μπορούσε άνετα να είναι κλασικό έργο

Έχει κάτι από 1984, από Ντοστογιέφσκι, από Άθλιους, και μου θυμίζει και άλλη μία ρωσική ταινία με ίδια περίπου υπόθεση, με τίτλο «το παρεκκλήσι του αγγέλου», στην οποία και πάλι ένας πράκτορας της μυστικής αστυνομίας έχει μετανοήσει για τα εγκλήματα που έκανε στο όνομα της πατρίδας και του σοβιετικού κράτους, και εξιλεώνεται όταν παίρνει τη θέση των θυμάτων του. Είναι από τις ταινίες που κυλάνε νεράκι και που έχουν πολλά να πουν και για την ανθρώπινη ψυχή αλλά και για την παράνοια του μαρξιστικού-λενινιστικού ολοκληρωτισμού.

8 / 10

"Iστορικό" sci-fi με πραγματικά το αποτύπωμα του Ντοστογιέφσκι στην κεντρική ιδέα του σεναρίου. Πολύ πρωτότυπος συνδυασμός και με καλό Ρυθμό στη δράση του. Αποφεύγει να τεκμηριώσει τη βάση της ιστορίας με ιστορικά στοιχεία, αντ' αυτών ξεκινά με "συμφωνίες " πάνω στο ιστορικό background, το ίδιο συμβαίνει και με το τέλος (παράδεισος - κόλαση). Στη διαδρομή ανάμεσα στα δύο αυτά σε sci-fi παραπέμπουν τόσο τα σκηνικά, όσο και τα κουστούμια, όσο και η έλλειψη βαθύτερης σχεδίασης στους χαρακτήρες, χάριν της δρασης. Αυτη εκτυλίσσεται ανάμεσα στην αντίθεση φωτεινών πλάνων από τον ήλιο (ακόμη και τα νυχτερινά πλάνα έχουν πολύ φως) και μιας ατμόσφαιρας θανατικου που πλανάται πάνω από όλους τους ήρωες της ταινίας. Λογικά όλες αυτές οι αντιθέσεις δεν είναι τυχαίες και δίνουν μια ταινία, που προτρέπουν τον θεατή να την παρακολουθήσει.