Memento

Συνειδητή Αναδρομή

Μόλις στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ο αψεγάδιαστος Christopher Nolan αποδεικνύει την σκηνοθετική του αίγλη με τον πιο περίτρανο τρόπο. Η μη γραμμική αφήγηση είναι άρτια εκτελεσμένη και εξυπηρετεί απόλυτα το θέμα της μνήμης, της αλήθειας και της χειραγώγησης. Μεστή ερμηνεία από τον ταλαντούχο Guy Pearce, ο οποίος δεν κάνει επίδειξη υποκριτικής, αλλά είναι ώριμος και μετρημένος σε έναν δύσκολο ρόλο. Αρκετά καλοί στους ρόλους τους τόσο ο Joe Pantoliano όσο και η Carrie-Anne Moss, οι οποίοι εξυπηρετούν τους δικούς τους σκοπούς. Ταινία-ορόσημο στο είδος της που τοποθετεί τον Nolan στο πάνθεον των δημιουργών.

Καθηλωτικό

Μπαίνεις σ' έναν λαβύρινθο και δεν βρίσκεις διέξοδο. Κι εκεί σε περιμένει το τέρας του μυαλού σου... "Όλοι χρειαζόμαστε έναν καθρέφτη για να μας λέει ποιοι είμαστε".

Διαμάντι! 💎

Δεν υπάρχουν λόγια γι’ αυτό το αριστούργημα! Ίσως η καλύτερη ταινία του Νόλαν. Φοβερή ταινία!

Πρωτότυπη

Μια πολύ διαφορετική και πρωτότυπη ταινία όχι μόνο του Νόλαν αλλά και γενικότερα σαν θέμα, συγκεντρωθείτε και απολαύστε

Φοβερή ιδέα, πολύ καλή εκτέλεση!

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!! ΦΟΒΕΡΗ ΙΔΕΑ!!

Δεν εχω ξαναδει φιλμ να παιζει την ιστροια αναποδα κ με πρωταγωνιστη με μερικη αμνησια!! Δικαια οι υποψηφιοτητες κ τα βραβεια!! Καλογυρισμενη κ καλοερμηνευμενη!!

one of those films that gets better the longer you sit with it. at first it feels like a puzzle about memory, but by the end it's really about choice. Leonard isn't just trapped by his condition—he's manipulating himself. he chooses to keep the hunt alive because the alternative is facing a life emptied of purpose. the lie becomes more comforting than the truth. and you know.. the scariest part is that it doesn't feel impossible. we all rewrite our own stories to survive, convincing ourselves that certain beliefs are true because they're easier to live with. Leonard just does it in a more literal way. Nolan turns memory into something unreliable, but also shows that the greatest deception isn't forgetting—it's deciding what deserves to be remembered. the ending completely recontextualizes everything. it’s not about whether Leonard can trust his memory, but whether any of us can trust ourselves when the truth hurts more than the lie

Εξαιρετική

Πολύ καλό σενάριο, πρωτότυπο, και για την εποχή της πρωτοποριακή. Βέβαια, για να βγει ένα λογικό συμπέρασμα για την υπόθεση, έπεσαν πολλές εξηγήσεις... στο τέλος. Για όποιον δεν κατάλαβε, ας ξαναμοντάρει το υλικό. Προσοχή στα ρακόρ...(!!)

Αρκετά καλό

Για την εποχή του πολύ καλό. Βλέπετε μ' ενδιαφέρον. Πρώτη φορά το δα στο ΣΙΝΟΜΠΟ ΜΑΣ τώρα. Αλλά για μένα Μέτριο.

We all need mirrors to remind ourselves who we are

Κατά την άποψη μου η καλύτερη ταινία του Νόλαν και μια από τις καλύτερες παραλογικές υπαρξιακές ταινίες που έχουν βγει και θα βγουν ποτέ.