Παρίσι, 13ο Διαμέρισμα

Μεγάλα 'ζόρια΄ για την νεολαία , σίγουρα αλλάξανε οι εποχές και αυτή η περι ...κουτουπώματος καθημερινότητα τώρα, δεκαετίες πρίν ήταν αυτοσκοπός και μεγάλο κατόρθωμα χα :) Κατά τα άλλα η Α/Μ φωτογραφία έδωσε άλλη υπόσταση στην όλη ταινία ΚΑΛΗ

Ενα τίποτα με μπολικο καθόλου.

Θα μπορούσε να ήταν και χειρότερη, αλλα οκ ήταν απλά κακή... ή παντελώς αδιάφορη για να είμαι πιο ακριβής.

Πολύ καλή!

Ισως δεν είμαι τοσο αντικειμενική, με την έννοια ότι είναι μια ταινία ακριβώς στο στύλ μου. Οπότε ήταν βέβαιο ότι θα μου αρέσει.

ΤΟΠ ΣΚΗΝΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Εμένα μου άρεσαν οι χαρακτήρες, μου φάνηκαν πολύ αληθινοί και relatable με τις σημερινές σχέσεις (κλαίω με το σχόλιο που λέει τον σκηνοθέτη Γάλλο Παπακαλιάτη.)

Απλά και ανθρώπινα

Μια ταινία για 3 καθημερινούς νέους ανθρώπους, που ερωτεύονται ,απογοητεύονται και προσπαθούν ξανά στο ασπρόμαυρο μεγαλογχολικό Παρίσι. Τρεις χαρακτήρες, δύο γυναίκες και ένας άνδρας, προσπαθούν για το τέλειο στα επαγγελματικά και τα ερωτικά, και όταν δεν τα καταφέρνουν αρκούνται σε προσωρινές λύσεις. Οι ήρωρες του Ζακ Οντιάρ δεν είναι τέλειοι, ούτε λαμπεροί, είναι απλά άνθρωποι. Και όπως όλοι μας ψάχνουν στην πόλη ένα επάγγελμα και ένα σύντροφο που θα τους ταιριάζει. Θα προσπαθήσουν, θα αποτύχουν ,θα προσπαθήσουν ξανά, θα τα καταφέρουν προσωρινά και το ταξίδι συνεχίζεται. Άλλωστε τι ξεχωριστό έχει το 13ο διαμέρισμα του Παρισιού; Απολύτως τίποτα. Μια αστική περιοχή όπως όλες οι άλλες, με καθημερινούς ανθρώπους που κυνηγάνε τα όνειρά τους όπως όλοι οι άλλοι.

ανυπομονώ να το ξεχάσω για να το ξαναδώ

Easy to watch

Easy to watch. Can't say I was too impressed, but still, it's one of the films that leaves you something to think about, on relationships. You can acctually reflect on the relationships of your youth, especially ater you've hit 35,40 or 45.

Mε άλλους ηθοποιούς, θα μπορούσε να ήταν αριστουργηματική. αξίζει όμως τον χρόνο να την δεις!

Σαγηνευτικό

Μια πραγματικά όμορφη ιστορία, ολοκληρωμένοι χαρακτήρες, σωστός τρόπος αφήγησης και παρουσίασης των προσώπων και των γεγονότων.

Πετυχημένη

Πολύ καλή η επιλογή του ασπρο/μαύρο. Ωραία δομημένο σενάριο, μελετημένο και δοσμένο με κατάλληλο τρόπο σε εικόνες. Θίγει θέματα σε σχέση με τον έρωτα, την ηδονή και την ευτυχία, όπως τα εννοεί ο καθένας. Δεν κουράζει με βαθυστόχαστες αναλύσεις. Οι ερμηνείες εξαιρετικά "αληθοφανείς". Μια ευχάριστη ταινία, που στο τέλος δεν σκέφτεσαι ότι έχασες τον χρόνο σου. ΥΓ: μου προκάλεσε παρόμοια συγκίνηση με εκείνη που είχα μετά την ταινία "on body and soul" Καλή θέαση

περιπλάνηση στο δάσος των σεξουαλικών και των ερωτικών ανθρωπίνων σχέσεων. Κυλάει πανέμορφα και έχει να μας πει... για την περιπλοκότητα των των επιθυμιών μας και τον εξατομικευμένο ορισμό του συντρόφου, την τυχαιότητα των εμπειριών και την ασφάλεια που μπορεί να μας χαρίσει ένας άνθρωπος. Επίσης για να καταλήξουμε (;) στον "ιδανικό" για μας πρέπει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας ΚΑΙ μέσα από άλλους ανθρώπους. Καμία σχέση δεν είναι ανάξια -εκτός αν πρόκειται για κακοποιητές. (ο stratos δε ξέρουμε που είδε τον σεξισμό + η ανασφάλεια και η ανωριμότητα συναντούνται σε όλους τους ανθρώπους, αν έχεις πρόβλημα με αυτά, έχεις με την ανθρωπότητα)

Έρωτες στο Παρίσι

Πολύπλευρη προσέγγιση του έρωτα στη σύγχρονη εποχή. Διασκεδαστική με ενδιαφέρον σενάριο. Κυλάει ευχάριστα. Κάποιοι από τους χαρακτήρες όπως ο Καμίγ και η Νορά είναι πολύ ιδιαίτεροι. Η ταινία έχει επίσης μια σπάνια, ανάλαφρη αισθητική που λείπει από τις επιτυχημένες κομεντί της εποχής μας.

It's ok

1)Δεν είναι κουραστική, βλέπεται εύκολα αλλά ως εκεί. 2)Μου αρέσει η ασπρόμαυρη αισθητική παρ' όλα αυτά προσεγγίζει πολλά θέματα ταυτόχρονα με έναν αναπόφευκτα επιδερμικό τρόπο.

περίμενα κάτι περισσότερο από audiard, un peu decuu

Απλώς ενδιαφέρον

Πολύ 'λίγο' και αρκετά ανάλαφρο για το ειδικό βάρος του Jacques Audiard, του σκηνοθέτη που μας έδωσε τα 'Ο χτύπος που έχασε η καρδιά μου' και 'Ο Προφήτης'. Έχει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία (μεταξύ των οποίων η ερμηνεία της Noémie Merlant και η μουσική του Rone), ωστόσο είναι μια ταινία που θα μπορούσαν να έχουν κάνει αρκετοί σκηνοθέτες. Λείπει δηλαδή η προσωπική υπογραφή του Audiard, όσο κι αν η ταινία κυλάει αρκετά εύκολα, χωρίς να κουράζει.

ερωτική, αισθησιακή, σύγχρονη, καλαίσθητη

Αγνοείστε τις κριτικές κάτω από 4 αστέρια! Αισθαντική!! Αυθεντικά ρομαντική!!

Καλή ταινία, αλλά δεν είναι Feelgood.

Οχι κατι σπουδαιο

Η ανασφαλεια και η ανωριμοτητα κυριαρχουν με μπολικο σεξισμο και Γαλλο Παπακαλιατη.

Ενδιαφέρουσα αλλά γενικά άνιση

Πατάει σε όλα τα κλισέ που λατρεύει το Γαλλικό σινεμά, συν το ασπρόμαυρο που όμως εδώ δεν δίνει κάτι. Ευχάριστη αλλά μάλλον θα την ξεχάσετε γρήγορα

ασπρομαυρο.

τις λατρευω τις ασπρομαυρες της εποχης μας. και όσες έχω δει καμία δεν με απογοήτευσε.