Γιατί το επιλέξαμε

Λίγο μετά τη Βασίλισσα Μαργκό, ο Πατρίς Σερό αλλάζει δημιουργική γραμμή, συγκεντρώνει ανερχόμενα πρόσωπα και βετεράνους, αφουγκράζεται τον ήχο των ‘90s και παραδίδει ένα από τα καλύτερα δείγματα πολυπρόσωπου δράματος, ενός υπο-είδους που άρχιζε να κάνει θραύση την εποχή εκείνη.

Σύνοψη

Φίλοι και συγγενείς του ζωγράφου Ζαν Μπατίστ - Εμερίκ ταξιδεύουν με το τρένο στη Λιμόζ για να παραστούν στην κηδεία του, ικανοποιώντας έτσι την τελευταία επιθυμία του.

Πληροφορίες

Σκηνοθεσία
Ηθοποιοί
Άλλοι τίτλοι: Those Who Love Me Can Take the Train, Ceux qui m'aiment prendront le train

Συμμετοχές φεστιβάλ: Φεστιβάλ Καννών
Γλώσσα: Γαλλικά
Χώρα: Γαλλία
Υπότιτλοι: Πολωνικοί
Καταλληλότητα: Κ-15

Άλλη μια μεγάλη, 'οπερατική' τοιχογραφία...

... από τον Σερώ (μια σύγρχονη "Μαργκό", ένας φόρος τιμής στον "Ρόκκο και τ' αδέλφια του";). Με εκπληκιτκές/ούς ηθοποιούς -- κι ένα σάουντρακ που προξενεί έκπληξη: ως προς τις επιλογές των τραγουδιών, αλλά και του πόσο ταιριάζουν σ' αυτό το κάπως μεγαλειώδες 'έργο δωματίων'.