Momentami głupkowaty, ale zabawny. Techniczie ten film jest niesamowicie imponujący
zdjęcia, scenografia, kadrowanie, kolory – wszystko jest zachwycające. Jacques Tati stworzył wizualną krytykę konsumpcjonizmu, w której poza ludźmi nie ma nigdzie życia. Wszystko wygląda tak samo i brakuje tam jakiejkolwiek duszy. ale nie jest kino dla mnie – ani razu nie przykuł w pełni mojej uwagi.





















