Η Σιωπηλή Δολοφόνος

Πιο αργή κι απ'το θάνατο. Ωραιά εικαστικά!

Ενδιαφέρουσα αλλά πάρα πολύ αργή. Θα μπορούσε να έχει τρομερή φωτογραφία. Είχε τρομερά κάδρα και ωραία Locations. Όμως δε μου άρεσε καθόλου το χρώμα η ένταση και οι πηγές του φωτός. Εικαστικά θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Από σενάριο όμως ψιλοανύπαρκτη.

ανώριμοι για τόση σοφία

Εστιάζοντας στην καλλιγραφία

Μια ταινία βασισμένη σε κείμενο του 8ου αι, η οποία αφηγείται την αποστολή μιας δολοφόνου σε μια ημιαυτόνομη επαρχία για να σκοτώσει τον άρχοντα, με τον οποίο ήταν αρραβωνιασμένη μικρή. Ξεκινώντας in medias res, με την αποστολή της δολοφόνου, και καλύπτοντας όλα τα προηγούμενα με 2-3 εξιστορήσεις (χωρίς κανονικό flash back), η ταινία δυσκολεύει τον θεατή όχι μόνο στην παρακολούθηση της ίντριγκας αλλά και στη συναισθηματική εμπλοκή του με τα πρόσωπα του έργου. Επιπλέον, προχωρώντας μέσα από αργές σκηνές, με εξαιρετικά λαμπερά σκηνικά και κουστούμια, αλλά χωρίς πραγματική δραματική ένταση -βασισμένες σε έναν ναρκισσιστικό αισθητισμό (πχ οι συχνές λήψεις μέσα από διάφανες κουρτίνες ή η χρήση των τοπίων) που καλείται ίσως να αναπληρώσει και το περιορισμένο (για το εγχείρημα) κόστος της παραγωγής- η ταινία δίνει δυστυχώς τελικά την αίσθηση ότι προτιμά να εστιάζει στην καλλιγραφία παρά στη γραφή.

ΑΜΑΖΟΝΕΣ

Η ταινία παρουσιάζει μία φαντασίωση, γυναίκες υπερπολεμίστριες. Ωραίο είναι, αξίζει.

4 / 10

Καλή κινηματογραφική γραφή και φωτογραφία, κάτι σαν διπλωματική εργασία στο κολλέγιο σκηνοθεσίας του Ζαν Γιμού δηλαδή