Ο Θάνατος του Ιερού Ελαφιού

Ο Αγαμέμνονας, η Ιφιγένεια και το Ελάφι.

Ο Γιώργος Λάνθιμος δεν έκρυψε ποτέ πως η ταινία του αυτή βασίζεται στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη. Στην τραγωδία αυτή ο Αγαμέμνονας οφείλει να θυσιάσει την κόρη του επειδή εκείνος κυνήγησε και σκότωσε το Ιερό Ελάφι της Αφροδίτης, αλλιώς θα υποστεί τις συνέπειες. Ομοίως και εδώ ο Steven πρέπει να θυσιάσει ένα μέλος της οικογένειάς του επειδή σκότωσε τον πατέρα του Martin. Δεν μας νοιάζει το πως καταφέρνει ο Martin να καταραστεί τον Steven και την οικογένειά του. Παρουσιάζεται ως μια θεική φιγούρα και η ταινία εστιάζει στο γιατί. Ύβρις, νέμεσις και τίσις, εκδίκηση, επιλογές και επιπτώσεις με το χαρακτηριστικό στυλ του σκηνοθέτη που είτε αγαπάς είτε μισείς από τον χειρισμό της κάμερας μέχρι και τους διαλόγους.

Η πιο αγαπημένη μου ταινία του Λάνθιμου

Απλή και περίπλοκη συνάμα, "περίεργη" και mainstream ταυτόχρονα. Ακόμα τη σκέφτομαι.

εμενα μ αρεσε, σ αλλους δεν αρεσει επειδη πυροβολαει το παιδι του στο τελος. Ενταξει, γουστα ειναι αυτα

Αρχαία Ελληνική τραγωδία στο σήμερα

Πως μία άκρως ενοχλητική ταινία μπορεί να σε καθηλώσει και να πάρει και τα εύσημά σου; Σαγηνευτικά αργή και νοσηρή. Φλερτάρει με τις αρχαίες, ελληνικές τραγωδίες. Μοίρα, νέμεσις, αποδοχή του απόκοσμου, μέσα σ' ενα απόλυτα αποστειρωμένο και επιστημονικό κόσμο.

Αγαπημένη ταινία

Έντονη και περίπλοκη, μες στην απλότητα της. Με άφησε να την σκέφτομαι για ώρα.

Αχ Γτ?....

Θα μπορούσε να είναι πολύ καλή ταινία αλλά δεν εκτελέστηκε σωστά ή τουλάχιστον δεν κατάφερε να μας το περάσει σωστά ο Λάνθιμος. Για αρχή (δεν ξέρω το λόγο) οι ηθοποιοί κάθε φορά που μιλούσαν ήταν σάν ρομπότ η λες και κάνανε πρόβα τα λόγια τους. Αταίριαστη μουσική με το όλο concept της ταινίας (η τουλάχιστον σε πολλά σημεία) και ένα τέλος το οποίο δεν σου εξηγεί και πολλά. Καταλαβαίνω ότι η ταινία είναι κουλτούρα (Βασικά τραγωδία του Ευριπίδη) και ότι ο καθένας έχει τα δικά του συμπεράσματα αλλά?.... Για μένα όλη η ταινία είναι ο Barry Keoghan με την εκπληκτική ερμηνεία του σαν ψυχάκιας, του ταιριάζει αφάνταστα

οκ

αφού η βία είναι καθημερινότητα, προκειμένου να προκαλέσεις συναίσθημα ή σκέψη πρέπει να χρησιμοποιήσείς σαδισμό. πού χάσαμε την ποίηση;

7 / 10

Ένα υπερβατικό σενάριο ( για το οποίο κάποιος θα θυμάται αργότερα την ταινία) δεν επιδέχεται λογικούς ελέγχους (είτε για να το αμφισβητήσεις, είτε για να σε κερδίσει). Μια μινιμαλιστική σχεδίαση των χαρακτήρων που το υπηρετούν το ίδιο. Μια γραφή δωρικη που κεντραρει 100/100 γραμμικά πάνω στην πρόοδο του σεναριου. Και τα τρία μαζί είναι συστατικά μιας μανιέρας που μπορεί να δώσει από αξιοπρεπείς έως πολύ καλές ταινίες. Ποτέ όμως μια κορυφαία, έχω την εντύπωση.

Ίσως και η καλύτερη ταινία των Λάνθιμου - Φιλίππου!

Ένα έργο γεμάτο ένταση και αγωνία, εμπνευσμένο από την Ιφιγένεια του Ευρυπίδη! Όπως πάντα υπέροχη ερμηνεία από Colin Farell, αλλά και Nicole Kidman!