Γιατί το επιλέξαμε

"Ο έρωτας περνά από το στομάχι", λέει ο λαός -ένα συμπαθές κλισέ, μα αυτή η ταινία κάθε άλλο παρά κοινότοπη είναι. Γοητευτική, με χειρισμούς λεπτεπίλεπτους σαν δαντέλα, μιλά για μια μοναξιά βαριά σαν ασθένεια, για μια αγάπη που την ανακουφίζει και για το φαγητό που γεφυρώνει το χάσμα.

Σύνοψη

Στη Μουμπάι εδώ κι έναν αιώνα, κάθε πρωί 5.000 Νταμπαβάλα, τοπικοί κούριερ, παραδίδουν ζεστά γεύματα από τις κουζίνες των νοικοκυρών στα γραφεία των συζύγων. Έρευνα του Χάρβαρντ μελέτησε το συγκεκριμένο σύστημα κι απέδειξε ότι μόνο ένα από ένα εκατομμύριο πακέτα μπορεί να φτάσει σε λάθος χέρια. Η ταινία είναι η ιστορία αυτού του λάθους, που θα φέρει κοντά δύο αγνώστους, όταν μια νεαρή γυναίκα θα βρεθεί να ανταλλάσσει καθημερινά μηνύματα με έναν μοναχικό υπάλληλο, μέσω πακέτων φαγητού.

Πληροφορίες

Σκηνοθεσία
Ηθοποιοί
Άλλοι τίτλοι: The Lunchbox, Dabba

Έτος παραγωγής: 2013
Διάρκεια: 1 ώρ. 44 λεπ.
Είδος: Αισθηματικό Δράμα
Συμμετοχές φεστιβάλ: Φεστιβάλ Καννών, Φεστιβάλ Λονδίνου
Γλώσσα: Ινδικά, Αγγλικά
Χώρα: Ινδία, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Καναδάς
Υπότιτλοι: Ελληνικοί
Καταλληλότητα: Κ-12

(βαθμολογία για το μισάωρο που είδα)

Η καταγραφή της ινδικής καθημερινότητας έχει ενδιαφέρον. Η ιστορία καθαυτή είναι πολύ αδύναμη: 1. Σε μια τέτοια αυστηρή κοινωνία, μια παντρεμένη γυναίκα αλληλογραφεί με έναν άγνωστο, λες κι είναι η Carrie Bradshaw στο Manhattan; 2. Το courier δεν αντιλαμβάνεται το λάθος; 3. Ο σύζυγος δεν καταλαβαίνει ότι δεν τρώει το φαγητό της γυναίκας του; Τέλος πάντων, αυτά.