Υβριδικά Φεστιβάλ Κινηματογράφου: Έτσι προχωρά η βιομηχανία

TorontoIFF

Καθώς η νέα κινηματογραφική σεζόν ξεκινά, Φεστιβάλ κάθε μεγέθους μοιάζει αυτή τη στιγμή να αναλογίζεται ένα (προσωρινό) μέλλον υβριδικής σύνθεσης. Η Βενετία διεξάγεται μόνο στη φυσική της τοποθεσία, αν και με σαφώς μικρότερου βεληνεκούς ταινίες και μικρότερο hype, όμως πέραν αυτής, όλα τα Φεστιβάλ που ακολουθούν μοιάζουν να δοκιμάζουν κάποια υβριδική προσέγγιση.

Το Φεστιβάλ του Τορόντο ξεκίνησε χθες παρουσιάζοντας ένα σαφώς πιο μαζεμένο πρόγραμμα, με 50-κάτι ταινίες αντί των σύνηθων 300+, και με την εξαίρεση κάποιων open air ή κοινωνικά αποστασιωμένων προβολών για τους ντόπιους, περιορίζεται σε μια ονλάιν εκδοχή, για δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο που θα καλύψουν τη διοργάνωση από τα σπίτια τους. Δεδομένου πως το Τορόντο λειτουργεί παραδοσιακά ως πεδίο λανσαρίσματος οσκαρικού hype, έχει ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο θα μπορέσει φέτος να παίξει έναν τέτοιο ρόλο χωρίς ισχυρή φυσική παρουσία.

Nychtes_Premieras

Στα δικά μας μεγέθη, οι Νύχτες Πρεμιέρας ανακοίνωσαν επίσης μια υβριδική εκδοχή που θα περιλαμβάνει κλειστές αίθουσες (Ιντεάλ, Δαναός 1 και Όπερα 1- αλλά όχι τις μικρές αίθουσες των δύο κινηματογράφων, για ευνόητους λόγους), ανοιχτά σινεμά (Λαϊς, Ριβιέρα, Στέλλα, Τριανόν) καθώς και ονλάιν πλατφόρμα όπου θα παρουσιαστεί μέρος του προγράμματος. Το ότι τα θερινά σινεμά αποτελούν κυρίαρχο μέρος της κινηματογραφικής κουλτούρας της χώρας σίγουρα βοηθά εδώ. Οι κάρτες διαρκείας ήδη διατίθενται, ένα μεγάλο “ονειρικό” αφιέρωμα το γνωρίζουμε ήδη, ενώ το αναλυτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα ανακοινωθεί την ερχόμενη Τετάρτη. Ενώ και η Δράμα θα παρουσιάσει το πρόγραμμα των ταινιών μικρού μήκους και μέσω ονλάιν πλατφόρμας.

Άλλο ένα Φεστιβάλ του φθινοπώρου, το BFI London Film Festival, θα ακολουθήσει επίσης την υβριδική οδό, περιορίζοντας τις προβολές του σε κατοίκους της πόλης και σε geo-blocked ονλάιν streaming εντός της χώρας. Το line-up του είναι εξαιρετικό (δεδομένων πάντα των περιορισμών μιας χρονιάς δίχως πολλές επιλογές) αλλά περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, θα έχει αυστηρά τοπικό χαρακτήρα. Ανάμεσα στα κλειστών συνόρων, geo-blocked Φεστιβάλ και στα διεθνή ονλάιν μεγα-Φεστιβάλ, έχει ενδιαφέρον τι σημάδι θα αφήσει τελικά η χρονιά ως προς την κινηματογραφική της σφραγίδα.

Αξίζει να έχουμε κατά νου και την προσέγγιση του Φεστιβάλ του Λοκάρνο, που παρουσίασε μια αληθινά ενδιαφέρουσα υβριδική εκδοχή τον περασμένο Αύγουστο. Με προβολές για τους ντόπιους και μια ονλάιν βιβλιοθήκη τίτλων (καθώς και ένα διαγωνιστικό ταινιών μικρού μήκους, για τις οποίες κρίθηκε πως ακόμα και η ονλάιν προβολή αποτελεί ουσιαστική βοήθεια), αλλά δίχως Επίσημο Διαγωνιστικό. «Έχει νόημα να δεις το είδος των ταινιών που στηρίζει το Λοκάρνο online; Έχει νόημα να δεις το ‘Vitalina Varela’ online;», διερωτάται η καλλιτεχνική διευθύντρια Λίλι Χίνστιν. «Δεν με ενδιαφέρει και δεν έχει νόημα να πάς online αν είναι να είσαι περιορισμένος στη χώρα σου», καταλήγει προσθέτοντας άλλη μια πτυχή σε ένα έτσι κι αλλιώς πολυσύνθετο ζήτημα.

Κάθε Φεστιβάλ, αναλογιζόμενο το μέγεθος και τη θέση του, προσεγγίζει την κατάσταση με κάποιον διαφορετικό τρόπο. Αυτή η αβεβαιότητα, είναι το νέο νορμάλ.

Αξίζει να διαβάσεις

*H συν-σκηνοθέτης της “Γάτας στον Τοίχο”, Μίνα Μιλέβα, μιλά στο Cinobo για τη σχέση φιξιόν και ρεαλισμού και για τη δημιουργικότητα στο Λονδίνο την εποχή του Brexit σε μια συνέντευξη με αφορμή την ονλάιν πρεμιέρα της ταινίας στην Ελλάδα. Η “Γάτα στον Τοίχο” streamάρει στο Cinobo.

*Η νέα ταινία του πάντα συναρπαστικού Τσάρλι Κάουφμαν, “Σκέφτομαι να Βάλω Ένα Τέλος” έκανε πρεμιέρα στο Netflix και η ελληνική κριτική γράφει για το φιλμ. «Χωράει το Netflix στο μυαλό του Τσάρλι Κάουφμαν;» αναρωτιέται η Popaganda, το Flix δίνει 3.5 αστεράκια, η Lifo γράφει πως “η ταινία του Κάουφμαν δεν επιζητά αποκρυπτογράφηση”, το Smassing Culture αναλύει τον υπαρξιακό τρόμο και τη διαχρονική αγωνία του φιλμ και το Oneman απευθύνει έναν χαιρετισμό των μελλοθάνατων στον Τσάρλι Κάουφμαν.

*Με αφορμή την επανέκδοση του “Με Κομμένη την Ανάσα” του Γκοντάρ στις αίθουσες, το Cinemagazine βγάζει από το αρχείο του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ ένα κείμενο του αείμνηστου Μπάμπη Ακτσόγλου πάνω στα βασικά της Νουβέλ Βαγκ.

Μίνως Νικολακάκης μιλά στο Αθηνόραμα για τον Λάβκραφτ και την “Άλυτη”, το ντεμπούτο του που μόλις κυκλοφόρησε στις αίθουσες.

*Το Notebook γράφει για τον Χου Χσιάο-χσιέν, τον Έντουαρντ Γιανγκ και το νέο ταϊβανέζικο σινεμά που εμφανίστηκε στα ‘80s και σήμερα μοιάζει πιο επιδραστικό από ποτέ.

*To Hercules Film Fund κι ο Πάρις Κασιδόκωστας-Λάτσης βρίσκονται με 3 ταινίες στο Φεστιβάλ του Τορόντο, ανάμεσα στις οποίες και το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Χάλι Μπέρι, “Bruised”.

*Η Ακαδημία ανακοίνωσε μια σημαντική αλλαγή στα στάνταρντς που θα πρέπει να εκπληρώνει μια ταινία προκειμένου να μπορεί να προταθεί για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από το 2024. Το Vox εξηγεί με ψυχραιμία και καθόλου αντιδραστική διάθεση τους νέους κανόνες, τι σημαίνουν και πού στοχεύουν.

*«Τι δουλειά είχα να δουλεύω με τον Γούντι Άλεν και τον Ρόμαν Πολάνσκι;» Η Κέιτ Γουίνσλετ, πρωταγωνίστρια του πολυαναμενόμενου “Ammonite” του Φράνσις Λι μιλά ανοιχτά στο Vanity Fair για την καριέρα της.

Αξίζει να δεις

To τρέιλερ του “Dune” του Ντενί Βιλνέβ μας προετοιμάζει για ένα δυνατό sci-fi θέαμα. Ημερομηνία κυκλοφορίας ακόμη αβέβαιη, καθώς η Warner σκέφτεται να μετακινήσει αρκετά μεγάλα της φιλμ για αργότερα στη σεζόν, ώστε να αφήσει το “Tenet” να γράφει όσο γίνεται μόνο του στα multiplex.

To “Rifkin’s Festival” του Γούντι Άλεν γυρίστηκε στο Σαν Σεμπαστιάν και πρόκειται να κάνει εκεί πρεμιέρα στις 18 του μήνα. Λίγες μέρες πριν, κυκλοφόρησε το τρέιλερ. Στις ελληνικές αίθουσες τον Οκτώβριο με τίτλο “Το Φεστιβάλ”.

Tο πιο εντυπωσιακό κινηματογραφικό βίντεο των ημερών ήταν πάντα ένα στιγμιότυπο από τα γυρίσματα του “Mission: Impossible 7” στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια των οποίων ο Τομ Κρουζ επιδίδεται σε ένα ακόμα “μα είναι τρελός;;;” ριψοκίνδυνο stunt.

Ετικέτες
Μοιράσου το άρθρο
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Πρόσφατα άρθρα
Cinobo Extras_My Friend Larry Gus (Ο Φίλος μου ο Larry Gus)

Μιλώντας με τον Φίλο μου τον Larry Gus

Στων τεσσάρων διαστάσεων βίντεο που ετοίμασαν ο Βασίλης Κατσούπης και ο Παναγιώτης Μελίδης (κατά κόσμον Larry Gus) αναπολούν τα 10 χρόνια που πέρασαν από τα πρώτα γυρίσματα της ταινίας.