Ο Σκορσέζε Προτείνει

Με ένα μείγμα σκληρού ρεαλισμού και ανθρωπιάς, το πλήρως αποκαταστημένο από το Film Foundation φιλμ του Έκτορ Μπαμπένκο ρίχνει το ηλεκτρισμένο βλέμμα του στη νεολαία που παλεύει να επιβιώσει στο χαμηλότερο σκαλοπάτι της βραζιλιάνικης κοινωνίας τη δεκαετία του '80. — Η ζωή ενός αγοριού στους δρόμους του Σάο Πάολο, το οποίο, αφού δραπετεύσει από ένα εφιαλτικό αναμορφωτήριο, θα καταφύγει σε μια ζωή βίαιου εγκλήματος, ακόμη και όταν θα σχηματίσει μια αυτοσχέδια οικογένεια με κάποιους άλλους απόκληρους. — Βραβείο της Επιτροπής | Φεστιβάλ Λοκάρνο | 1981 Ειδική Μνεία | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 1981 Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Χρυσές Σφαίρες | 1982

Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες το 1975 για μια επική και σχολαστική εξιστόρηση του πολέμου της Αλγερίας με πρωταγωνιστή τον δικό μας Γιώργο Βογιατζή, που παρουσιάζεται εδώ αποκατεστημένη με τη συμβολή του Film Foundation του Μάρτιν Σκορσέζε. — Ένα λεπτομερές χρονικό της εξέλιξης του αλγερινού εθνικιστικού κινήματος από το 1939 έως την έναρξη της επανάστασης την 1η Νοεμβρίου 1954. Ο Αχμέντ αφυπνίζεται σταδιακά για να αποκτήσει πολιτική συνείδηση κατά της αποικιοκρατίας, υπό το βλέμμα του γιου του, που γίνεται σύμβολο της νέας Αλγερίας. — Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 1975

Πολύτιμη τόσο κινηματογραφικά, όσο και πολιτισμικά, η αποκατεστημένη κόπια αυτής της ταινίας-σταθμού του Αφρικανικού σινεμά από το Film Foundation είναι ένα must-watch, μια στοιχειωτική όσο και απελευθερωτικά αποαποικιοποιημένη ματιά στην καταπίεση της μαύρης φυλής. — Η Ντιουάνα είναι μια νέα γυναίκα από τη Σενεγάλη που ζει σε ένα φτωχό χωριό κοντά στη Ντακάρ ελπίζοντας να βρει μια δουλειά. Σύντομα, θα αρχίσει να εργάζεται για μια οικογένεια Γάλλων που της προτείνει να τους ακολουθήσει στην Αντίμπ για να προσέχει τα παιδιά τους. Γρήγορα, όμως, η Ντιουάνα αντιλαμβάνεται ότι το αφεντικό της την έφερε μόνο και μόνο για να τους υπηρετεί, χωρίς καμία ανάπαυλα. — Καλύτερη Γαλλική Ταινία | Βραβείο Ζαν Βιγκό | 1966

“Σαν να ανοίγεις μια πόρτα προς μια άλλη διάσταση”. Έτσι περιέγραψε το θρυλικό φιλμ του Σεργκέι Παρατζάνοφ ο Μάρτιν Σκορσέζε, το Film Foundation του οποίου επέβλεψε την αποκατάσταση αυτού του μοναδικού κινηματογραφικού θυσαυρού, που μετουσιώνει σχεδόν μαγικά την ποίηση των λέξεων σε ποίηση της εικόνας. — Η ζωή του Αρμένιου ποιητή Σαγιάτ-Νόβα, από την παιδική του ηλικία έως το θάνατό του. Η πνευματική του διαδρομή, οι καλλιτεχνικές του προσπάθειες και οι εσωτερικές του συγκρούσεις μέσα στο πολιτιστικό και ιστορικό πλαίσιο της Αρμενίας του 18ου αιώνα.

Το Film Foundation μας στέλνει σε ένα ταξίδι στα βάθη της Κεράλα, αποκαθιστώντας το μυσταγωγικό φιλμ του Αραβίνταν Γκοβίνταν, που εξύμνησε την τοπική παράδοση της νότιας επικράτειας της Ινδίας, αλλά παρέμεινε εν πολλοίς άγνωστος εκτός του τόπου του. — Ένας μάγος που ονομάζεται Κουμάτι έρχεται να διασκεδάσει μια ομάδα παιδιών του χωριού με χορό, τραγούδι και μαγικά κόλπα. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι, μεταμορφώνει τα παιδιά σε ζώα. Ένα αγόρι, που μεταμορφώνεται σε σκύλο, απομακρύνεται και χάνει τη στιγμή που ο μάγος σπάει το ξόρκι και επαναφέρει τα παιδιά στην ανθρώπινη μορφή τους. Το αγόρι-σκύλος πρέπει να περιμένει την επιστροφή του Κουμάτι.

Συνδυάζοντας τις επικές διαστάσεις ενός μύθου με την παραισθησιογόνα ατμόσφαιρα ενός ονείρου, η απαγορευμένη για δεκαετίες ταινία του Ιρανού Μπαχράμ Μπεϊζαγιέ είναι ένα οπτικά μεγαλειώδες αριστούργημα, που επινοεί τη δική του παραβολή για να ασκήσει κριτική στις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της χώρας την δεκαετία του 1970. — Ένας νεαρός άνδρας φτάνει χωρίς τις αισθήσεις του με ένα κανό στην ακτή του Περσικού Κόλπου. Αφού συνέρχεται, ισχυρίζεται ότι δεν θυμάται ποιος είναι. Ερωτεύεται μια όμορφη χωριανή και παντρεύεται. Μετά από χρόνια ειρήνης έρχονται άγνωστοι από τη θάλασσα αναζητώντας τον και επιτίθενται στο χωριό.

Λησμονημένο για χρόνια και απαγορευμένο από το ισλαμικό καθεστώς, αυτό το διαμάντι του ιρανικού νέου κύματος αποκαλύπτει μια υπνωτικά στυλιζαρισμένη ταινία μυστηρίου κι εποχής, που συνδυάζει τον Κιούμπρικ, τον Παρατζάνοφ, τον γοτθικό τρόμο και την περσική παράδοση. — Μετά τον θάνατο της γυναίκας του, ένας διεφθαρμένος έμπορος σχεδιάζει να απαλλαγεί από την πρόγονή του και κληρονόμο της περιουσίας. Η νεαρή κοπέλα, μια σύγχρονη και χειραφετημένη γυναίκα, ζητά βοήθεια από την υπηρέτρια της, χωρίς να γνωρίζει ότι εκείνη παίζει και στα δύο στρατόπεδα.

Με ξεκάθαρες επιρροές από τον Μπρεσόν που δεν εξαντλούνται στον τίτλο, ο Ζία Ζάνγκ-κε δίνει με το εντυπωσιακό του ντεμπούτο τα πρώτα δείγματα αυτής της μοναδικής σκηνοθετικής ματιάς που τον κατέστησε τον σημαντικότερο χρονικογράφο των σαρωτικών αλλαγών της χώρας του. — Ένας πορτοφολάς στην πόλη Φενιάνγκ της Κίνας περιφέρεται μόνος του, άσκοπα και χωρίς προσανατολισμό, αφού δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει από τους δρόμους, όπως οι φίλοι του. Η σχέση του με μια τοπική οικοδέσποινα σε karaoke bar δεν οδηγεί πουθενά κι ένας αστυνομικός βρίσκεται στο κατόπι του. Ήρθε η ώρα να σκεφτεί το μέλλον του. — Βραβείο Wolfgang Staudte | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1998 Βραβείο Netpac | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1998