Η Μαύρη του...

Ε οχι και αριστουργημα.

Ναι, είναι μια ταινία εξαίσια δουλεμένη — με καθαρή σκηνοθετική γραμμή και εντυπωσιακή πλαστικότητα εικόνας. Όμως κουβαλά πάνω της ένα επίμονο, «γαλλίζον» διανοουμενίστικο βλέμμα που κρατά συναισθηματική απόσταση. Στη διάρκεια μιας ώρας δεν προλαβαίνεις να συνδεθείς βαθιά με την ηρωίδα· έτσι, το τραγικό φινάλε δεν έχει το απαραίτητο χτίσιμο για να σε συντρίψει πραγματικά. Οι προθέσεις, πάντως, είναι ορατές και τίμιες, και η ταινία ξεχωρίζει για τα πλάνα της και τη σαφήνεια του τι θέλει να πει. Απλώς, με αυτό το μείγμα χαρακτήρα και διάρκειας, δύσκολα φτάνει τα μέτρα του αριστουργήματος.

Και μόνο που υπάρχει ταινία στην Γαλλία του 60' που αφήνει να ακουστεί μια αφρικανική γυναικεία αφήγηση (κι ας μιλάει στον εαυτό της η πρωταγωνίστρια) αξίζει προβολή. Δείχνει πολύ ωραία κινηματογραφικά τις σχέσεις εξουσίας και την αντίθεση της εποχής ανάμεσα σε: μαύρους-άσπρους, φτωχούς-πλούσιους, αφρικανική-δυτική κουλτούρα. Και πολύ ωραίες συμβολικές σκηνές (πχ. η σκηνή που μαλώνουν για την μάσκα οι δύο γυναίκες). Μας υπενθυμίζει ότι στο τέλος η αποικιοκρατία έδωσε στους λαούς που εκμεταλλεύτηκε το μεγαλύτερο όπλο: την δυτική γλώσσα.

Εξαιρετική!

Αφρικανικός νεορεαλισμός, θα μπορούσε να πει κανείς, με θέματα που παραμένουν έντονα σύγχρονα όπως: αποικιοκρατία και η νεο-αποικιοκρατία, η νοοτροπία του δυτικού λευκού ως ανώτερου, που του επιτρέπει να κακοχειρίζεται και να εκμεταλλεύεται το Άλλο, η καλλιεργημένη εντύπωση ότι ο δυτικός πολιτισμός έχει να δώσει κάτι καλύτερο, η αθωώτητα και το τραγικό τέλος της, η συγκαλυμμένη και νομιμοποιημένη δουλεία από το κράτος με τη συνενοχή των αστών. Αξιοσημείωτη εικόνα, το φόντο της μοντέρνας πρωτεύουσας σε αντίθεση με τις αφρικανικές 'φαβέλλες'. Η δύναμη και αξιοπρέπεια της αφρικανικής ψυχής, διαφαίνεται σε όλη την ταινία.

Ακραία εκμετάλλευση και δουλεία

Η ταινία, "Η Μαύρη" (La Noire de...), σκηνοθετήθηκε το '66 και ενδεχομένως να μην είχε σκοπό να αναδείξει το trafficking, αλλά θίγει θέματα εκμετάλλευσης και καταπίεσης που είναι συχνά παρόντα σε τέτοιες καταστάσεις. Η ιστορία της Ντιουάνα αντικατοπτρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλοί μετανάστες και εργαζόμενοι σε ξένες χώρες και μπορεί να θεωρηθεί ότι αγγίζει τα όρια του trafficking λόγω της εκμετάλλευσης που βιώνει.

Καλή, αλλά χωρίς βάθος

3.5/10. Συμπαθητική ταινία που αγγίζει ένα ευαίσθητο και δυστυχώς πάντα επίκαιρο θέμα, αλλά μου φάνηκε αρκετά άνευρη, υπερβολικά σύντομη και χωρίς ιδιαίτερο βάθος για να ενδιαφερθώ για την πρωταγωνίστρια.

Επιτέλους. Ένα λιτό, κινηματογραφικό αριστούργημα. Δείτε το οπωσδήποτε.

Διαμαντάκι

Εξαιρετικό φιλμάκι που μας θυμίζει πως το παλιό σινεμά μπορεί να εκπέμψει λάμψη και γοητεία έτσι απλά και με την απολύτη οικονομία χρόνου. Ιδιαίτερα δυνατή η τελευταία σκηνή της ταινίας. Συγχαρητήρια στο Cinobo για την επιλογή αυτή.