Κοινωνικό

Η μουσική. Ο μεγάλος έρωτας που βάζει φωτιές. Τα σκυλάδικα, μικρόκοσμος της επαρχίας. Η Ελλάδα στο τέλος της δεκαετίας του ‘90. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος ενορχηστρώνει μία από τις πιο αισθαντικές ελληνικές ταινίες όλων των εποχών, με ένα από τα ωραιότερα σάουντρακ. Αξέχαστη.

—
Ένα νέο, ερωτευμένο ζευγάρι παίζει το παιχνίδι της ζωής και της επιβίωσης, στη σύγχρονη Ελλάδα. Εκείνος έχει ψιλικατζίδικο στην Αθήνα κι εκείνη θέλει να γίνει τραγουδίστρια. Αποφασίζει να ψάξει την τύχη της στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας κι εκείνος, παρέα μ΄ένα φίλο συγγραφέα, την ψάχνουν στις εθνικές οδούς.

—
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Αθήνα Μαξίμου) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2000
Βραβείο Καλύτερης Μουσικής | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2000

Αυτή η Νύχτα Μένει

Normal

Στην πιο συναισθηματικά απλόχερη στιγμή τους, οι πάντα αδυσώπητοι ρεαλιστές αδερφοί Νταρντέν διακρίθηκαν για ακόμα μία φορά στις Κάννες με μια σκληρή και συνάμα τρυφερή καταγραφή της πορείας ενός βασανισμένου ορφανού αγοριού προς την αποδοχή, την ωριμότητα και, ναι, την αγάπη.

—
Ένα ατίθασο και άγριο αγόρι μεγαλώνει εγκαταλειμμένο από τον πατέρα του σε ένα οικοτροφείο μέχρι τη στιγμή που μια νεαρή κομμώτρια θα αρχίσει να το φιλοξενεί στο σπίτι της και θα προσπαθήσει να τιθασεύσει την παραβατική συμπεριφορά του.

—
Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2011

Το Παιδί με το Ποδήλατο

Στα χρόνια που οι αδερφοί Νταρντέν ήταν στα πρώτα φαβορί για Χρυσό Φοίνικα όποτε πήγαιναν στις Κάννες, ο «Γιος» ήταν η δική τους προσέγγιση στο ψυχολογικό δράμα, με την αγωνιώδη εξέλιξη μιας σχέσης των δύο, φαινομενικά άγνωστων, βασικών ηρώων. Σπουδαία και βραβευμένη ερμηνεία από τον Ολιβιέ Γκουρμέ.

—
Ποιο είναι αυτό το αγόρι, ο Φράνσις; Και αν ο Ολιβιέ αρνήθηκε να τον δεχτεί ως ασκούμενο στο ξυλουργείο του, γιατί έχει αρχίσει να τον ακολουθεί στους διαδρόμους του εκπαιδευτικού κέντρου, στους δρόμους, στο σπίτι του; Γιατί ενδιαφέρεται τόσο πολύ γι' αυτόν; Γιατί φαίνεται να τον φοβάται τόσο πολύ;

—
Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής (Ειδική Μνεία) | Φεστιβάλ Καννών | 2002
Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Ολιβιέ Γκουρμέ) | Φεστιβάλ Καννών | 2002

Ο Γιος

Στην ίδια νοητή πορεία με τον Κυνόδοντα και στο ίδιο αφαιρετικό και αποστασιοποιημένο σύμπαν, ο Γιώργος Λάνθιμος δουλεύει με κάτι πιο ποπ και στήνει ένα εγκεφαλικό παιχνίδι με διακειμενικές αναφορές κι επώδυνες αλήθειες για τη διαχείριση του θανάτου και την οχύρωση πίσω από κάθε λογής ρόλους.

—
Μια νοσοκόμα, ένας τραυματιοφορέας, μια αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής και ο προπονητής της έχουν δημιουργήσει μια ομάδα. Προσλαμβάνονται από τους φίλους και συγγενείς νεκρών ανθρώπων για να «αντικαταστήσουν» τους πεθαμένους. Η ομάδα ονομάζεται Άλπεις και αρχηγός είναι ο τραυματιοφορέας. Τα μέλη της ομάδας είναι υποχρεωμένα να λειτουργούν σύμφωνα με κάποιους κανόνες που έχει ορίσει αυτός, αλλά η νοσοκόμα δεν τους εφαρμόζει.

—
Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου | Φεστιβάλ Βενετίας | 2011
Bραβείο Sydney Film | Φεστιβάλ Σίδνεϊ | 2012
Ειδική Μνεία | Φεστιβάλ Σόφια | 2012

Άλπεις

Η Έλενη περνά μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν φαίνεται να την καταλαβαίνει. Προσπαθεί να συνεχίσει τη ζωή της κανονικά, χωρίς να αλλάξει τη ρουτίνα της. Η σχέση με την κόρη της της δίνει παρηγοριά. Οι γύρω της προσπαθούν να τη βοηθήσουν, αλλά εκείνη αρνείται να ακούσει. Μια συνάντηση θα την αναγκάσει να αντιμετωπίσει τον μεγαλύτερο φόβο της. Μα πώς ζεις όταν χάνεις το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής σου;

Ακόμα Εδώ

Πιθανόν να μείνει στην ιστορία περισσότερο για τα κιλά που έχασε ο Μάθιου ΜακΚόναχι για το ρόλο, παρά για το Όσκαρ που πήρε για τη συγκλονιστική ερμηνεία του. Μια αξέχαστη ταινία, τραγική κι αστεία σαν τη ζωή, για την ελπίδα που βρίσκεται καμιά φορά μέσα στα πιο πυκνά σκοτάδια.

—
Ένας Τεξανός ηλεκτρολόγος και καουμπόι ροντέο διασκεδάζει τον έκλυτο βίο του. Όταν διαγιγνώσκεται με HIV, δεν είναι έτοιμος να δεχτεί τη θανατική ποινή. Aνακαλύπτει ότι υπάρχει έλλειψη πιστοποιημένων φαρμάκων στις ΗΠΑ και ταξιδεύει στο Μεξικό, όπου γνωρίζει έναν οροθετικό τρανσέξουαλ. Οι δυο τους, ξαφνικά επιχειρηματίες, ιδρύουν ένα κλαμπ όπου οι οροθετικοί έχουν πρόσβαση σε φάρμακα με συνδρομή. Ο Ρον μάχεται για την αποδοχή, τους καινούριους συνοδοιπόρους και όση ζωή του έχει απομείνει.

—
Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου (Μάθιου Μακόναχι) | Βραβεία Όσκαρ | 2014
Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου (Τζάρετ Λέτο) | Βραβεία Όσκαρ | 2014
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 2013

Dallas Buyers Club

Έξι άντρες σε ένα σκάφος αναμετριούνται παίζοντας ένα παιχνίδι. Μόνο ένας θα ανακηρυχθεί "ο καλύτερος". Σε σενάριο Ευθύμη Φιλίππου (εν μέρει υπεύθυνου για το μοναδικό λανθιμικό σύμπαν), αυτή η σουρεαλιστική, σκοτεινή κωμωδία ήταν η καλύτερη στο Φεστιβάλ Λονδίνου, όπου και απέσπασε το μεγάλο βραβείο.

—
Μια παρέα αντρών επιστρέφει από χειμερινή εκδρομή ψαρέματος σε ένα γιοτ. Όταν μια μηχανική βλάβη τους εγκλωβίζει στο σκάφος κάπου στον Σαρωνικό, θα σκοτώσουν την ώρα τους με ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι που ονομάζεται Σεβαλιέ (Chevalier). To Σεβαλιέ είναι τόσο διασκεδαστικό, όσο και βαθιά ανταγωνιστικό. Κανείς δεν θα αποβιβαστεί, αν δεν ανακηρυχθεί ο νικητής.

—
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Λονδίνου | 2015
Βραβείο Κοινού | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2015
Eιδική Μνεία | Φεστιβάλ Σαράγεβο | 2015

Chevalier

Εδώ διασταυρώνονται κόσμοι. Κόσμοι χωρισμένοι από χάσματα γεωγραφικά, ιδεολογικά, επώδυνα. Η καψούρα δεν επιβιώνει μπροστά στο θηρίο του ρατσισμού και η καλοσύνη διαστρεβλώνεται μέσα από καθημερινά βάσανα, σε μια από τις δυνατότερες ελληνικές ταινίες των τελευταίων ετών.

—
Με φόντο την Πλατεία Αμερικής, τέσσερις άνθρωποι εμπλέκονται αναπάντεχα. Δύο άντρες, παιδικοί φίλοι, είναι πια διαμετρικά αντίθετοι χαρακτήρες. Ο ένας ζει με τους γονείς του και μισεί τους ξένους. Ο δεύτερος, ιδιοκτήτης μπαρ και στούντιο τατουάζ, παρατηρεί τις αλλαγές μέχρι που μια ερωτική ιστορία βομβαρδίζει τον μικρόκοσμό του. Μια Αφρικανή τραγουδίστρια μπλεγμένη με κακοποιούς θέλει να καλύψει ένα τατουάζ. Παράλληλα, ένας Σύριος πρόσφυγας προσπαθεί να φύγει από τη χώρα με τη μικρή κόρη του.

—
Βραβείο FIPRESCI - Ελληνικό Τμήμα | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2016

Πλατεία Αμερικής

Πηγαίνοντας το βαθιά ανθρώπινο και πολιτικό σινεμά τους ένα βήμα πιο πέρα, οι αδερφοί Νταρντέν συνεργάζονται με τη Μαριόν Κοτιγιάρ γι' αυτό το συγκλονιστικό οδοιπορικό μιας γυναίκας να διατηρήσει τη δουλειά της και κυρίως την αξιοπρέπειά της στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

—
Μια νεαρή σύζυγος και μητέρα, εργάζεται σε ένα εργοστάσιο σε μια μικρή πόλη του Βελγίου. Κατά την απουσία της, οι συνάδελφοι της συνειδητοποιούν ότι μπορούν να καλύψουν τη βάρδια της με μικρές υπερωρίες και χρηματικά μπόνους. Η μοίρα της βρίσκεται στα χέρια 16 εργατών, τους οποίους εκείνη πρέπει να πείσει να αρνηθούν τα μπόνους για να κρατήσει τη δουλειά της. Μπαίνει σε μια μάχη για να σώσει τη θέση της, δύο ημέρες και μία νύχτα, πριν την καταληκτική ψηφοφορία.

—
Υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου (Μαριόν Κοτιγιάρ) | Βραβεία Όσκαρ | 2015
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 2014
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Σίδνεϊ | 2014

Δύο Ημέρες, Μία Νύχτα

normal

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ρούμπεν Έστλουντ έδειξε τα πρώτα γερά δείγματα του ταλέντου του μετέπειτα διπλού θριαμβευτή των Καννών, ο οποίος αψηφά τους κανόνες της παραδοσιακής κινηματογραφικής αφήγησης με ένα ψευδοντοκιμαντέρ που χαιρετίστηκε από τη διεθνή κριτική ως μια «art-house εκδοχή του Jackass και της Κάντιτ Κάμερα».

—
Η καθημερινότητα μιας ομάδας μοναχικών, αντισυμβατικών ανθρώπων στη σύγχρονη Σουηδία: ένα αγόρι που συνθέτει πανκ τραγούδια, μια νευρωτική γυναίκα στα όρια της αυτοκαταστροφής, άνδρες που παίζουν με τα όπλα τους.

—
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Μόσχας | 2005

Μογγόλος Κιθαριστής

Παιχνίδια ρόλων και ερασιτεχνικές συμμορίες παιδιών στο Γκέτεμποργκ, σε μια ψυχρή αλλά και εντυπωσιακή παρατήρηση της βίαιης ανθρώπινης συμπεριφοράς, που προέκυψε από εκτενή έρευνα του σκηνοθέτη σε πραγματικά περιστατικά οργανωμένου «bullying» και από προσωπικές συνεντεύξεις του με θύματα και θύτες.

—
Στο κεντρικό Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, μια ομάδα αγοριών, ηλικίας 12-14 ετών, διέπραξε περίπου 40 ληστείες κατά άλλων παιδιών μεταξύ 2006 και 2008. Οι ληστές χρησιμοποιούσαν ένα περίτεχνο σχέδιο που ονομαζόταν "το κόλπο του μικρού αδελφού", το οποίο περιελάμβανε προηγμένα παιχνίδια ρόλων και ρητορική συμμορίας αντί για σωματική βία.

—
Επίσημη Συμμετοχή - Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών | Φεστιβάλ Καννών | 2011

Το Παιχνίδι

Πολύτιμη τόσο κινηματογραφικά, όσο και πολιτισμικά, η αποκατεστημένη κόπια αυτής της ταινίας-σταθμού του Αφρικανικού σινεμά από το Film Foundation είναι ένα must-watch, μια στοιχειωτική όσο και απελευθερωτικά αποαποικιοποιημένη ματιά στην καταπίεση της μαύρης φυλής.

—
Η Ντιουάνα είναι μια νέα γυναίκα από τη Σενεγάλη που ζει σε ένα φτωχό χωριό κοντά στη Ντακάρ ελπίζοντας να βρει μια δουλειά. Σύντομα, θα αρχίσει να εργάζεται για μια οικογένεια Γάλλων που της προτείνει να τους ακολουθήσει στην Αντίμπ για να προσέχει τα παιδιά τους. Γρήγορα, όμως, η Ντιουάνα αντιλαμβάνεται ότι το αφεντικό της την έφερε μόνο και μόνο για να τους υπηρετεί, χωρίς καμία ανάπαυλα.

—
Καλύτερη Γαλλική Ταινία | Βραβείο Ζαν Βιγκό | 1966

Η Μαύρη του...

Αξεπέραστο ως σήμερα και προφητικό για το εργασιακό αδιέξοδο του 21ου αιώνα, το αριστουργηματικό κοινωνικό θρίλερ του Λοράν Καντέ βλέπεται ως σάτιρα αλλά και ως ταινία τρόμου παρομοιάζοντας όλο τον corporate κόσμο ως φούσκα που χαρίζει κύρος μέχρι αυτή να σκάσει και βγάλει τους πρωταγωνιστές της εκτός ελέγχου.

—
Ένας άνδρας απολύεται από τη δουλειά του, αλλά λέει ψέματα στην οικογένειά του ότι έχει προσληφθεί σε νέο πόστο στη Γενεύη. Περνάει τις ημέρες του στους δρόμους και κάνει μικροαπάτες για να εξοικονομήσει χρήματα, μη τολμώντας να αποκαλύψει την πραγματικότητα, την οποία όμως αργά ή γρήγορα πρέπει να αντιμετωπίσει.

—
Βραβείο Don Quixote | Φεστιβάλ Βενετίας | 2001

Ελεύθερος Ωραρίου

Μια ταινία για προσωπικούς φόβους και εσωτερικούς δαίμονες, κάτω από την πίεση του κοινωνικού συνόλου. Μέσα από πέντε ξεχωριστά επεισόδια μικρών ιστοριών καθημερινής καταστροφής, η οξυδερκής ματιά του Ρούμπεν Έστλουντ παρατηρεί τους ασφυκτικούς δεσμούς σε μια μεσαία τάξη στο όριο της αλλαγής. Πρεμιέρα στο Ένα Κάποιο Βλέμμα των Καννών.

—
Ένας οδηγός πούλμαν που έχει σταματήσει για την καθιερωμένη στάση ξεκούρασης, ανακαλύπτει ότι κάποιος χάλασε την κουρτίνα στην τουαλέτα του πούλμαν. Αποφασίζει, λοιπόν, ότι όλοι οι επιβάτες θα παραμείνουν εκεί, έως ότου ο ένοχος αποφασίσει να ομολογήσει. Ο 30χρονος Λέφε μαζί με τους φίλους του, σκαρώνουν μια φάρσα που σε κάποια μέλη της παρέας μοιάζει να ξεπερνά κάθε όριο. Δύο έφηβες ποζάρουν στην κάμερά τους. Στα γενέθλια ενός αγοριού, οι γονείς του έχουν κανονίσει να ρίξουν πυροτεχνήματα. Όταν ένα πυροτέχνημα δεν σκάει σωστά, ο οικοδεσπότης τραυματίζεται, αλλά δεν το λέει σε κανένα, επειδή φοβάται ότι θα χαλάσει τη διασκέδαση. Όταν μια καθηγήτρια μαθαίνει ότι ένας συνάδελφός της χτύπησε ένα μαθητή, χρησιμοποιεί ένα ψυχολογικό πείραμα στην τάξη, για να αποκαλύψει την αλήθεια. Τι ενώνει όλα αυτά τα πρόσωπα κι όλες αυτές τις ιστορίες; Η πίεση του κοινωνικού συνόλου, σε κόντρα με προσωπικούς φόβους.

—
Επίσημη Συμμετοχή Ένα Κάποιο Βλέμμα | Φεστιβάλ Καννών | 2008
Βραβείο Κοινού | Φεστιβάλ Στοκχόλμης | 2008
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Palm Springs | 2010
Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Γενεύης | 2008

Ακούσια

Η ρομαντική κομεντί όπως δεν την έχετε ξαναδεί. Η σπουδαία Κλερ Ντενί σκηνοθετεί την Ζιλιέτ Μπινός σε μια one-woman-show ερμηνεία, στο ρόλο μιας χωρισμένης καλλιτέχνιδας που αναζητά επιτέλους τον αληθινό έρωτα.

—
Μια Παριζιάνα καλλιτέχνις και χωρισμένη μητέρα δεν εγκαταλείπει τη φιλοδοξία να βρει τον αληθινό έρωτα. Παρόλο που το κενό μεταξύ αυτού που ψάχνει και των αντρών που παρουσιάζονται στην ζωή της μεγαλώνει συνεχώς, όλοι τους έχουν κάτι το μοναδικό, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που αναζητά. Η ελπίδα, οι προσδοκίες κι η απογοήτευση κάνουν κύκλους, αλλά, παρά τις ατυχίες, η προσπάθειά της συνεχίζεται.

—
Βραβείο SACD - Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών | Φεστιβάλ Καννών | 2017

Η Λιακάδα Μέσα μου

Από τις ταινίες που πρέπει να φτάνουν στο κοινό με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, η λεπτομερής αλλά και ψύχραιμη ματιά του Φρανσουά Οζόν χειρίζεται αληθινές πληροφορίες γύρω από την παιδοφιλία στα άδυτα της Καθολικής Εκκλησίας και θίγει ζητήματα πίστης και ηθικής.

—
Ένας άντρας ζει στη Λυών με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Μια μέρα μαθαίνει τυχαία ότι ο ιερέας που τον κακοποίησε όταν ήταν μικρός εξακολουθεί να δουλεύει με παιδιά. Αποφασίζει να αναλάβει δράση και τον ίδιο δρόμο ακολουθούν μαζί του άλλα δύο θύματα του ιερέα. Οι τρεις τους ενώνονται για να "σηκώσουν το πέπλο της σιωπής" γύρω από τη δοκιμασία τους, αλλά οι επιπτώσεις δεν θα αφήσουν κανέναν ανεπηρέαστο.

—
Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Βερολίνου | 2019
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Στοκχόλμης | 2019

Θέλημα Θεού

O προβοκάτορας Μίκαελ Χάνεκε διασκεδάζει με το προτετελεσμένο τέλος της αστικής οικογένειας και τοποθετεί το φόνο ως το μόνο συνδετικό κρίκο για το αγεφύρωτο χάσμα των γενεών, σε ένα διεστραμμένα ειρωνικό best of που κλείνει πονηρά το μάτι σε ολόκληρο το προηγούμενο έργο του.

—
Τίποτα "ευτυχισμένο" δεν υπάρχει στη ζωή αυτής της οικογένειας. Η μεγάλη κόρη έχει αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση από τον πατέρα της, λόγω της προχωρημένης του ηλικίας. Πρέπει να διαχειριστεί τις πιθανώς καταστροφικές συνέπειες ενός εργατικού ατυχήματος σε ένα από τα εργοτάξια της επιχείρησης, το οποίο ίσως είναι σφάλμα του γιου της και μελλοντικού διαδόχου της. Παράλληλα, ο αδερφός της αναλαμβάνει την επιμέλεια της έφηβης κόρης του μετά τη μυστηριώδη δηλητηρίαση της πρώην συζύγου του.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 2017

Happy End

Οι ταινίες του Φατίχ Ακίν ασκούν πάντα γοητεία στο ελληνικό κοινό. Αυτό το υπέροχο road movie είναι ένας εύθυμος αλλά και συγκινητικός ύμνος στην αυθάδεια, τη φαντασία και την ανθεκτικότητα της νιότης και στην εφηβική φιλία, η οποία κυριολεκτικά μπορεί να σώσει ζωές.

—
Ενώ η μητέρα του βρίσκεται σε κλινική αποτοξίνωσης και ο πατέρας του σε "επαγγελματικό" ταξίδι με τη γραμματέα του, ένας 14χρονος περνά το καλοκαίρι του βαριεστημένος και μόνος στη βίλα της οικογένειας. Όταν γνωρίζει ένα (επίσης) περιθωριακό αγόρι, θα γίνουν γρήγορα φίλοι. Μαζί θα κλέψουν ένα αυτοκίνητο να τους πάρει μακριά από το Βερολίνο, κι έτσι ξεκινά μια τρελή περιπέτεια, κατά τη διάρκεια της οποίας θα βιώσουν νέες εμπειρίες και θα ζήσουν ένα καλοκαίρι που δεν θα ξεχάσουν ποτέ.

Βερολίνο, Αντίο

Σε μια σκληρά επίκαιρη, ορμητικά αντιναζιστική ταινία από τον Φατίχ Ακίν, η Νταϊάν Κρούγκερ πρωταγωνιστεί (και βραβεύεται στις Κάννες) ως μια γυναίκα που χάνει τα πάντα, προδίδεται από το σύστημα και αποφασίζει να εκδικηθεί. Σε ρόλο-έκπληξη συναντάμε τον σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη.

—
Η ζωή μιας γυναίκας καταρρέει, όταν ο κουρδικής καταγωγής σύζυγός της και ο μικρός τους γιος σκοτώνονται σε βομβιστική επίθεση. Με τη βοήθεια φίλων και συγγενών, καταφέρνει να αντέξει. Η αναζήτηση των ενόχων και η διαλεύκανση των κινήτρων πίσω από την τραγωδία περιπλέκει το πένθος και κρατά ανοιχτές τις πληγές της. Ο δικηγόρος της την εκπροσωπεί στη δίκη ενάντια σε δύο υπόπτους: ένα νεαρό ζευγάρι που κινούνταν σε νεοναζί κύκλους. Η απόφαση του δικαστηρίου φέρνει τη γυναίκα στα άκρα.

—
Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 2017
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ντάιαν Κρούγκερ) | Φεστιβάλ Καννών | 2017
Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Χρυσές Σφαίρες | 2018

Μαζί ή Τίποτα

Ο Άκι Καουρισμάκι στα καλύτερά του, έφυγε δικαίως από το Φεστιβάλ Καννών αγκαλιά με τρία βραβεία (και μια μπίρα). Μινιμαλιστής όπως πάντα, αισθηματίας όπως πάντα. Πιο πολιτικός από ποτέ. Πάντα τρυφερός απέναντι στους ανθρώπους, το όπλο που τελικά νικά τη μελαγχολία του.

—
Ένας μεσήλικας μποέμ τύπος που κάποτε φιλοδοξούσε να γίνει συγγραφέας στο Παρίσι, έχει αποτραβηχτεί στο λιμάνι της Χάβρης. Ένα παιχνίδι της μοίρας τον φέρνει κοντά με έναν ανήλικο πρόσφυγα από την Αφρική, τον οποίο αναζητά η αστυνομία. Ο ήρωάς μας, βασισμένος στην έμφυτη αισιοδοξία του και στην ανθρωπιά του κοινωνικού του περίγυρου, αναλαμβάνει να τον βοηθήσει, έστω κι αν χρειαστεί να υποστεί τις συνέπειες.

—
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Καννών | 2011
Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2011

Το Λιμάνι της Χάβρης

Κάτω από τον καυτό ήλιο της Αντιπάρου, ένας μοναχικός μεσήλικας γιατρός έρχεται κοντά με μια παρέα ξεσαλωμένων νέων και ζει το πιο ηδονικό καλοκαίρι της ζωής του. Αν όμως πλησιάσει άλλο, θα καούν όλοι. Μάκης Παπαδημητρίου και Έλλη Τρίγγου σε φοβερό ερμηνευτικό δίδυμο στην ταινία των 6 βραβείων Ίρις.

—
Ένας 42χρονος γιατρός βρίσκεται απομονωμένος σε ένα μικρό νησί χωρίς ίχνος ζωής τον χειμώνα και γεμάτο τρελαμένες για σεξ παρέες το καλοκαίρι. Μία νεαρή κοπέλα θα ορμήσει μια μέρα στην κλινική του μαζί με την παρέα της και ο γιατρός θα την ερωτευτεί τρελά. Αυτός θα αλλάξει τα πάντα στη ζωή του για να μπορέσει να αντέξει το ρυθμό της ζωής των νέων, αλλά όσο πιο κοντά έρχονται μια λεπτή ισορροπία απειλείται να διαταραχθεί. Αν έρθουν υπερβολικά κοντά, τα πράγματα θα γίνουν επικίνδυνα.

—
Βραβείο Ίρις Α’ Ανδρικού Ρόλου (Μάκης Παπαδημητρίου) | Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου | 2017
Βραβείο Ίρις Β’ Γυναικείου Ρόλου ( Ελλη Τρίγγου) | Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου | 2017
Βραβείο Ίρις Σεναρίου | Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου | 2017
Βραβείο Ίρις Σκηνοθεσίας | Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου | 2017

Suntan

Το αριστούργημα του μοναδικού Ρόι Άντερσον, με Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, μας μεταφέρει στον μοναδικό κόσμο του Σουηδού σκηνοθέτη σε ένα υπαρξιακό ταξίδι για τη ζωή και τον θάνατο, και για το χιούμορ και την τραγωδία της ίδιας (μας) της ύπαρξης.

—
Τρεις συναντήσεις με τον θάνατο: Ένας άντρας πεθαίνει από καρδιακή προσβολή ενώ προσπαθεί να ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί. Μια ηλικιωμένη κρατά στο νεκροκρέβατό της μια τσάντα, με τους γιους της να αγωνίζονται να την μεταπείσουν: «Δεν επιτρέπεται να πάρεις την τσάντα μαζί σου στον ουρανό…». Ένας ταξιδιώτης κείτεται νεκρός στην καφετέρια του φέρυ μποτ. Και σαν σύγχρονοι Δον Κιχώτης και Σάντσο Πάντσα, δύο πλανόδιοι πωλητές, μας μεταφέρουν σε μια καλειδοσκοπική περιπλάνηση στο ανθρώπινο πεπρωμένο.

—
Χρυσός Λέοντας | Φεστιβάλ Βενετίας | 2014

Ενα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του

Η οσκαρική υποψηφιότητα για την καλύτερη διεθνή ταινία και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες το 2022 είναι δύο μόνο από τις πολλαπλές διακρίσεις που απέσπασε η δεύτερη ταινία του Βέλγου Λούκας Ντοντ, ο οποίος μετά το «Κορίτσι», συνθέτει μία εύθραυστη, ευαίσθητη και υποδόρια συγκλονιστική ωδή στην απώλεια και στην διαφορετικότητα.

—
Η πολύ δυνατή φιλία δύο δεκατριάχρονων αγοριών διακόπτεται απότομα, όταν γίνεται αντικείμενο χλευασμού από τους συμμαθητές τους. Μετά από ένα τραγικό γεγονός που θα σοκάρει τους πάντες, η επούλωση των τραυμάτων θα γίνει μια αργή κι επώδυνη διαδικασία προς την αποδοχή.

—
Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας | Βραβεία Όσκαρ | 2023
Μεγάλο Βραβείο | Φεστιβάλ Καννών | 2022
Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Χρυσές Σφαίρες | 2023

Close

Στην αρχή, δεν ενοχλούσε κανέναν… Ο σκηνοθέτης του «Οι Γυναίκες του Τελευταίου Ορόφου» παραδίδει ένα υποδειγματικό θρίλερ ανατριχιαστικών κοινωνικών προεκτάσεων, με τον καθηλωτικό Φρανσουά Κλουζέ («Οι Άθικτοι») απέναντι από τους Ζερεμί Ρενιέ και Μπερενίς Μπεζό.

—
Ο Σιμόν και η Ελέν αποφασίζουν να πουλήσουν ένα υπόγειο στο κτίριο που μένουν. Ένας πρώην καθηγητής Ιστορίας με ταραγμένο παρελθόν το αγοράζει και εγκαθίσταται χωρίς να ενημερώσει. Σιγά σιγά, η παρουσία του θα αναστατώσει τη ζωή του ζευγαριού.

Ο Άντρας στο Υπόγειο

To βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα magnum opus του Αμπντελατίφ Κεσίς για τον έρωτα δύο νεαρών κοριτσιών είναι ένα μεγαλόπνοο συναισθηματικό ταξίδι στην επιθυμία, την εξάρτηση, την απώλεια και την ενηλικίωση, που βιώνεται σαν ένα πολύτιμο μάθημα ζωής, τρυφερό και σπαραξικάρδιο μαζί.

—
Η 15χρονη Αντέλ ονειρεύεται τον έρωτα και αρχίζει να εξερευνά την σεξουαλική της ταυτότητα. Η σχέση της με έναν συμμαθητή της έχει άδοξο τέλος χωρίς να της προκαλέσει το ενδιαφέρον και την ερωτική ένταση που λαχταρά. Η ζωή της ανατρέπεται όταν συναντά ένα κορίτσι με μπλε μαλλιά. Μαζί θα ζήσουν μια έντονη ερωτική σχέση γεμάτη πάθος και αγάπη. Εκείνη βοηθά την Αντέλ όχι μόνο να ανακαλύψει τη σεξουαλική επιθυμία και απόλαυση, αλλά και να προσδιορίσει τη ταυτότητά της ως ενήλικη γυναίκα.

—
Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 2013
Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | 2013