«Κατά βάθος όλοι ζούμε σε ταινίες»: το σινεμά του ΛΕΞ

Γρίφος ταυτοτήτων, σάτιρα του κόσμου του θεάματος ή απλά ένα ονειρικό ταξίδι σαν κανένα άλλο, το αριστούργημα του Ντέιβιντ Λιντς αλλάζει, μετασχηματίζεται και υπνωτίζει, βέβαιο πως η αλήθεια βρίσκεται μόνο στα όνειρα. — Μια μελαχρινή γυναίκα παθαίνει αμνησία μετά από ένα τροχαίο. Περιπλανιέται στους δρόμους του Λος Άντζελες προτού καταφύγει σε ένα διαμέρισμα. Εκεί την ανακαλύπτει η Μπέτι, μια ξανθιά γυναίκα από τη μεσοδυτική Αμερική που έχει έρθει στην Πόλη των Αγγέλων αναζητώντας τη φήμη ως ηθοποιός. Μαζί, οι δυο τους προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της αληθινής ταυτότητας της Ρίτα, σε ένα ονειρικό Λος Άντζελες, που δεν έχει χαλάσει ούτε η κυκλοφοριακή συμφόρηση ούτε το νέφος. — Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Βραβεία Όσκαρ | 2002 Υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας | Χρυσές Σφαίρες | 2002 Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ | Βραβεία BAFTA | 2002 Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 2001

Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό; Πέρα από τις viral ατάκες και το cult status της, η πιο ώριμη και τολμηρή δημιουργικά στιγμή του Οικονομίδη, είναι ένα νεοελληνικό φιλμ νουάρ που διεκδίκησε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου του 2015. — Ο Στράτος δουλεύει νυχτερινός σε ένα αρτοποιείο, ενώ παράλληλα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Με τα λεφτά οργανώνει την απόδραση του Λεωνίδα από τη φυλακή, θέλοντας να ξοφλήσει το χρέος του προς τον άνθρωπο στον οποίο χρωστά τη ζωή του. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Βερολίνου | 2014 Βραβείο ΠΕΚΚ | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2014 Βραβείο Ίρις Καλύτερου Ηθοποιού (Βαγγέλης Μουρίκης) | Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου | 2015

Η αγέραστη ταινία-σύμβολο του Ματιέ Κασοβίτς που έστρεψε για πρώτη φορά το βλέμμα στο περιθώριο της Γαλλικής πρωτεύουσας, βραβεύτηκε για τη σκηνοθεσία της στο Φεστιβάλ Καννών και έγινε σημείο αναφοράς μιας ολόκληρης νεανικής κουλτούρας που μέχρι και σήμερα βρίσκει σε αυτήν τη φωνή της. Τριάντα χρόνια μετά την πρώτη της προβολή, παραμένει ηχηρά επίκαιρη. — Μετά από μια χαοτική νύχτα ταραχών σε ένα περιθωριακό προάστιο του Παρισιού, τρεις νεαροί φίλοι, ο Βινζ, ο Ουμπέρ και ο Σαΐντ, περιπλανώνται άπραγοι περιμένοντας νέα για την κατάσταση της υγείας ενός κοινού τους φίλου, ο οποίος έχει τραυματιστεί σοβαρά κατά την αντιπαράθεσή του με την αστυνομία. — Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1995 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Βραβεία Σεζάρ | 1996 Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία | Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου | 1996

Η παγκοσμιοποίηση, ο καταναλωτισμός και τα αδιέξοδα του μοντέρνου τρόπου ζωής μπαίνουν στο μίξερ μιας εκρηκτικής σάτιρας και παράγουν ένα βιτριολικό αλλά και ταυτόχρονα αφόρητα διασκεδαστικό φιλμ που συγκαταλέγεται στις καλύτερες στιγμές στην καριέρα του Τζον Κάρπεντερ. — Ένας εργάτης από το Λος Άντζελες βρίσκει τυχαία στο δρόμο ένα ζευγάρι ειδικών γυαλιών που μάλλον δεν έπρεπε να φτάσουν ποτέ στα χέρια του. Φορώντας τα, μπορεί και βλέπει τα υποσυνείδητα μηνύματα που κρύβονται πίσω από κάθε διαφημιστική πινακίδα ή κάθε ανακοίνωση της κυβέρνησης και τα οποία φροντίζουν να συντηρούν έναν κόσμο ανθρώπων που σταματούν να σκέφτονται. Σύντομα, ανακαλύπτει μια ομάδα εξωγήινων που κρύβεται πίσω από αυτό το σχέδιο και αναλαμβάνει να αφυπνίσει την ανθρωπότητα.

Ο θρύλος Τριφό, με μια ταινία-σταθμό της Νουβέλ Βαγκ και του παγκόσμιου κινηματογράφου, διερευνά την ωμότητα της νιότης σε μια ταινία με απανωτά "χτυπήματα" που σε αφήνει συγκινημένο και εγκεφαλικά διψασμένο. — Ο Αντουάν Ντουανέλ είναι ένα νεαρό αγόρι που μεγαλώνει στο Παρίσι, κάνει κοπάνες, κλέβει, δεινοπαθεί από τον δάσκαλο του και από την οικογένειά του. Αφού συλλαμβάνεται και περνά μια νύχτα σε ένα κελί με πόρνες και κλέφτες, το δικαστήριο αποφασίζει να τον στείλει σε αναμορφωτήριο. Εκεί ένας ψυχολόγος εξετάζει τους λόγους που το αγόρι είναι δυστυχισμένο. Μια μέρα που παίζει ποδόσφαιρο, καταφέρνει να αποδράσει και τρέχει προς τον ωκεανό, ένα μέρος που ήθελε πάντα να επισκεφτεί. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1959 Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1959 Βραβείο OCIC | Φεστιβάλ Καννών | 1959

Ταλαιπωρημένη στην εποχή της από το κύκλωμα διανομής, ακραία αλλά και αναπάντεχα ποπ μετά από χρόνια, η «Ψυχή στο Στόμα» ήταν η ταινία που έδειξε περισσότερο από τις υπόλοιπες ότι ο Οικονομίδης μπορούσε να φτιάξει ένα δικό του, μοναδικό σύμπαν, ένα σινεμά που δύσκολα θα έβρισκες όμοιό του στην Ελλάδα. — Ο Τάκης είναι ένας μεσήλικας εργάτης σε βιοτεχνία, χωρισμένος, ξαναπαντρεμένος και με μωρό νεογέννητο. Με πιέσεις από παντού. Κανείς δεν τον αφήνει σε ησυχία. Η γυναίκα, ο εργοδότης, οι συγγενείς, οι φίλοι. Βία και καταπίεση. Λεκτική, ψυχική, σωματική. Όλοι εναντίον ενός και ο Θεός εναντίον όλων. Το αναμμένο φυτίλι απέχει αρκετά μέτρα από το μπαρούτι. Στο τέλος όμως το φθάνει. — Επίσημη Συμμετοχή - Διεθνές Διαγωνιστικό | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 2006

Ο Τζορτζ Ρομέρο σκηνοθετεί ένα από τα κλασικότερα θρίλερ όλων των εποχών, μια πρωτοφανή κοινωνικοπολιτική αλληγορία που καθόρισε το είδος του τρόμου και των ταινιών ζόμπι, αλλάζοντας μια για πάντα τα δεδομένα. — Οι νεκροί ανασταίνονται και επιτίθενται στους ζωντανούς. Μία νεαρή μαζί με άλλους επιζώντες ταμπουρώνονται σε ένα απομακρυσμένο σπίτι για να γλιτώσουν τη μανία των σαρκοφάγων ζωντανών νεκρών. Επτά άνθρωποι, ένα σπίτι, αμέτρητα ζόμπι. Για να γλιτώσουν οι άνθρωποι πρέπει να συνεργαστούν.