αγγελοσ ΜΠΡΑΤΗΣ

Ο σχεδιαστής μόδας Άγγελος Μπράτης μάς δίνει απάντηση στο “τι να δούμε απόψε” συζητώντας μαζί μας για τις 5 αγαπημένες του ταινίες. Ποια θα ήταν η αμερικανίδα Ιπέρ; Φασμπίντερ: τοξικότητα ή ιδιοφυία; Είναι ο Κισλόφσκι κλισέ; Μια κουβέντα που περνά από το σινεμά στη μόδα και από τα κινέζικα ιδεογράμματα στις γάτες.

Σ’ αυτήν την κορυφαία και αριστουργηματική συνεργασία του Χάνεκε με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, η συναισθηματική απονέκρωση, η καταπίεση του ορμέμφυτου και η οδυνηρή συνειδητοποίηση της ανάγκης του άλλου απογειώνονται σε ένα αλησμόνητο καλλιτεχνικό κι ερμηνευτικό αποτέλεσμα. — Μία μεσήλικη καθηγήτρια πιάνου διδάσκει σε ένα ωδείο της Βιέννης και μένει με την σκληρή, ηλικιωμένη μητέρα της, ενώ ο πατέρας της ήταν για χρόνια τρόφιμος ψυχιατρείου. Η καθηγήτρια είναι βαθιά μοναχική και η σεξουαλική της καταπίεση εκφράζεται μέσα από σαδομαζοχιστικές και ηδονοβλεπτικές συμπεριφορές, καθώς και αυτοτραυματισμό. Όταν ένας νεότερος μαθητής της εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για εκείνη, η καθηγήτρια ενδίδει, αλλά οι καταστάσεις γίνονται σύντομα ακραίες. — Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2001 Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ιζαμπέλ Ιπέρ) | Φεστιβάλ Καννών | 2001 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Μπενουά Μαζιμέλ) | Φεστιβάλ Καννών | 2001

Κάμερα σε παροξυσμό και απόλυτη αισθητική ελευθερία περιγράφουν μοναδικά μια κυκλοθυμική πορεία εντάσεων, έρωτα και μίσους σε συνεχή διαδοχή. Ένα ακόμη στυλιστικό θαύμα του Γουόνγκ Καρ Γουάι για το απρόβλεπτο της ζωής, αυτη τη φορά, δείγμα της πιο ανέμελης ‘90s περιόδου του. — Ένα γκέι ζευγάρι βρίσκεται στην Αργεντινή για διακοπές. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού χωρίζουν. Μην έχοντας τα απαραίτητα χρήματα για να γυρίσει πίσω, ο ένας πιάνει δουλειά σε ένα μπαρ ως πορτιέρης και μένει σε ένα μικρό δωματιάκι. Ο πρώην σύντροφός του βγαίνει με διάφορους και τον επισκέπτεται μια μέρα στο σπίτι τραυματισμένος. Αυτός τον περιθάλπει. Χάνει τη δουλειά του, πιάνει άλλη ως λατζέρης σε ένα κινέζικο εστιατόριο. Εκεί γνωρίζει έναν νέο από την Ταιπέι που γυρίζει τον κόσμο. — Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1997 Βραβείο Κοινού | Διεθνές Φεστιβάλ Αριζόνας | 1998 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1999

Για εγκυκλοπαιδικές λεπτομέρειες της ζωής του Φασμπίντερ θα πρέπει να γκουγκλάρετε. Για το πώς αυτές θα μπορούσαν να αποδωθούν σε μια ταινία με προτεραιότητα να μοιάζει με τις δικές του, υπάρχει το γενναίο αυτό φιλμ του Όσκαρ Ρόελερ, ένας αυθεντικός φόρος τιμής στο σινεμά του σκηνοθέτη. — Όταν ο 22χρονος Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ αναλαμβάνει τη θεατρική σκηνή του Anti-Theatre του Μονάχου, κανείς δεν υποψιάζεται ότι αυτός ο αυθάδης τύπος θα γίνει ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Γερμανούς σκηνοθέτες. Ταινίες του ανοίγουν στα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου, και λατρεύονται ή μισιούνται από κοινό, κριτικούς και συναδέλφους. Η οργή του μαζί με την βαθιά επιθυμία του για αγάπη, τον κάνουν τον πιο σημαντικό και ριζοσπαστικό σκηνοθέτη, ένα enfant terrible.

Το πρώτο μέρος της Τριλογίας των Χρωμάτων είναι αφιερωμένο στην ελευθερία, βουτηγμένο σε ένα μπλε μεταφυσικό φως που λούζει το πρόσωπο της Ζιλιέτ Μπινός και δομημένο σαν μια λυτρωτική κι απελευθερωτική πορεία από το πένθος και την εσωστρέφεια στη δημιουργία και την αυτοπραγμάτωση. — Μετά το θάνατο του συζύγου και του παιδιού της σε αυτοκινητικό δυστύχημα, μια γυναίκα προσπαθεί να ξεπεράσει το αρχικό σοκ και αποφασίζει να διεκδικήσει την ελευθερία της και να ξεκινήσει μια νέα ζωή. — Χρυσός Λέοντας | Φεστιβάλ Βενετίας | 1993 Βραβείο Golden Osella | Φεστιβάλ Βενετίας | 1993 Βραβείο OCIC | Φεστιβάλ Βενετίας | 1993