.

Σ’ αυτήν την κορυφαία και αριστουργηματική συνεργασία του Χάνεκε με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, η συναισθηματική απονέκρωση, η καταπίεση του ορμέμφυτου και η οδυνηρή συνειδητοποίηση της ανάγκης του άλλου απογειώνονται σε ένα αλησμόνητο καλλιτεχνικό κι ερμηνευτικό αποτέλεσμα.
Μία μεσήλικη καθηγήτρια πιάνου διδάσκει σε ένα ωδείο της Βιέννης και μένει με την σκληρή, ηλικιωμένη μητέρα της, ενώ ο πατέρας της ήταν για χρόνια τρόφιμος ψυχιατρείου. Η καθηγήτρια είναι βαθιά μοναχική και η σεξουαλική της καταπίεση εκφράζεται μέσα από σαδομαζοχιστικές και ηδονοβλεπτικές συμπεριφορές, καθώς και αυτοτραυματισμό. Όταν ένας νεότερος μαθητής της εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για εκείνη, η καθηγήτρια ενδίδει, αλλά οι καταστάσεις γίνονται σύντομα ακραίες.
Φεστιβάλ Καννών
Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής
2001
Φεστιβάλ Καννών
Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ιζαμπέλ Ιπέρ)
2001
Φεστιβάλ Καννών
Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Μπενουά Μαζιμέλ)
2001
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας.