Αλέξης Δαμιανός

Μαζί με τη «Συνοικία το Όνειρο», η πιο επιτυχημένη μεταγραφή του ιδιώματος του ιταλικού νεορεαλισμού στην εγχώρια κινηματογραφία, σε μια ταινία που καταδεικνύει την ασφυκτική φύση της ελληνικής κοινωνίας της εποχής. — Ένας άντρας αποφασίζει να κατέβει από τα βουνά στο λιμάνι του Πειραιά, με στόχο να μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Όμως τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως είχε υπολογίσει. — Τιμητικό Βραβείο | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1966

Για πολλούς η καλύτερη ελληνική ταινία που γυρίστηκε ποτέ, φέρουσα μυθική διάσταση στη συνείδηση των εγχώριων σινεφίλ κι ευλογημένη με το αθάνατο σάουντρακ του Μάνου Λοϊζου. — Ένας λοχίας γνωρίζεται με την Ευδοκία, μια πόρνη, την ερωτεύεται και παντρεύονται. Μόνο που η Ευδοκία θέλει να ζήσει ελεύθερα. — Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Μαρία Βασιλείου) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1971

25 χρόνια μετά την θρυλική «Ευδοκία», ο Αλέξης Δαμιανός επέστρεψε με μια επική τοιχογραφία που διατρέχει μισό αιώνα ελληνικής ιστορίας. — Ένας Έλληνας φοιτητής βρίσκεται κρατούμενος των Ιταλών το 1941. Στη συνέχεια γίνεται αντάρτης και βιώνει τα γεγονότα της εμφυλιακής και μετεμφυλιακής Ελλάδας, διατηρώντας επιφυλακτική στάση.