«Η Απαγωγή»: Μια απίστευτη αληθινή ιστορία γίνεται σειρά στην Ισπανία του ‘81

Η Ισπανία βρίσκεται στη δίνη μιας βαθιάς οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης, με τον πληθωρισμό, την ανεργία, την απειλή ενός πραξικοπήματος, την τρομοκρατική βία και τον χουλιγκανισμό στους δρόμους να αποτελούν καθημερινότητα.

Μπροστά σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, μέσα στην απελπισία τους οι πρωταγωνιστές μας βλέπουν μόνο μία διέξοδο: το έγκλημα. Σε μια εποχή που τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η ETA και η GRAPO πραγματοποιούν συχνά απαγωγές, η είσπραξη λύτρων μοιάζει με σίγουρο τρόπο για να βγάλουν χρήματα. Έχουν, όμως, πράγματι αυτοί οι τρεις ατζαμήδες τα προσόντα για να τα βάλουν με μια χώρα που ζει ήδη σε καθεστώς διαρκούς έντασης; Γιατί η μετάβαση από την ανεργία στην εγκληματική ζωή δεν είναι ακριβώς μια ομαλή διαδικασία.

Πώς οργανώνεις μια απαγωγή; Πώς επιλέγεις έναν κατάλληλο όμηρο; Σε αυτά τα ζητήματα, ο Αλφόνσο, ο Χόρχε και ο Σάλβα δεν έχουν καμία αμφιβολία: ψάχνεις στα ταμπλόιντ.

Αν και αρχικά σχεδιάζουν να απαγάγουν έναν μουσικό καλλιτέχνη, ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ τούς κάνει να αλλάξουν γνώμη: επιλέγουν τον Ενρίκε «Quini» Κάστρο, επιθετικό της Μπαρτσελόνα. Δεν είναι μόνο ένας διάσημος ποδοσφαιριστής που βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο, αλλά και ένας «απλός οικογενειάρχης», ένας συμπαθής τύπος – το τέλειο θύμα για απαγωγή.

Διαμορφώνουν ένα απομονωμένο κελάρι στο υπόγειο του συνεργείου μοτοσικλετών τους και οργανώνουν την απαγωγή σύμφωνα με όσα έχουν δει στις ταινίες. Αφού μελετήσουν τις συνήθειες του ποδοσφαιριστή και καταστρώσουν προσεκτικά το σχέδιό τους, φτάνει η 1η Μαρτίου 1981.

Εκείνη την Κυριακή, μετά τη νίκη της Μπαρτσελόνα επί της Έρκουλες με 6-0 στο γήπεδο Καμπ Νόου, όπου ο Quini έχει πετύχει δύο γκολ, τον απαγάγουν καθώς επιστρέφει στο σπίτι του. Του καλύπτουν το κεφάλι, τον στριμώχνουν σε ένα ξύλινο κιβώτιο και τον μεταφέρουν με βαν στη Σαραγόσα. Έτσι αρχίζει μια περιπέτεια είκοσι πέντε ημερών, στη διάρκεια της οποίας ο Αλφόνσο, ο Χόρχε και ο Σάλβα  ανακαλύπτουν με τον δύσκολο τρόπο ότι οι απαγωγές δεν είναι τόσο εύκολες όσο παρουσιάζονται στις ταινίες ή στα δημοσιεύματα των εφημερίδων.
 

Μετά την απαγωγή, βρίσκονται αντιμέτωποι με τη σφοδρή αντίδραση των μέσων ενημέρωσης και την οργή μιας ολόκληρης χώρας, ενώ παράλληλα παλεύουν με την ένταση της διπλής τους ζωής, τον φόβο της σύλληψης και την απογοήτευση επειδή αδυνατούν να εισπράξουν τα πολυπόθητα λύτρα των εκατό εκατομμυρίων πεσετών. Κι επειδή η πραγματική ζωή δεν μοιάζει καθόλου με τις ταινίες, όσο περνούν οι μέρες, τόσο οι απαγωγείς όσο και ο όμηρος καταλήγουν να θέλουν το ίδιο πράγμα: να τελειώσει επιτέλους αυτός ο εφιάλτης.

Η απαγωγή του Quini έχει χαραχτεί στη συλλογική μνήμη μιας ολόκληρης γενιάς και αποτελεί σύμβολο μιας εποχής. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά αυτής της ιστορίας, ιδωμένη μέσα από τα μάτια τριών απελπισμένων ανδρών που ήθελαν απλώς να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Είναι η ιστορία τριών ανδρών που ήθελαν να κάνουν τους σκληρούς, αλλά τελικά απέδειξαν πόσο ανίδεοι ήταν στην πραγματικότητα.

Πέρα από τα πρωτοσέλιδα και τις αστυνομικές έρευνες, η «Απαγωγή» είναι η ιστορία τριών ασήμαντων ανθρώπων, των οποίων η απελπισία, η φιλοδοξία και η ανικανότητα τους οδήγησαν στην απαγωγή ενός από τους διασημότερους αθλητικούς αστέρες της Ισπανίας εκείνης της εποχής.
 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ;

Η απαγωγή που συγκλόνισε την Ισπανία έγινε την 1η Μαρτίου 1981, όταν ο Ενρίκε Κάστρο, γνωστός ως Quini, απήχθη στη Βαρκελώνη, λίγο μετά τη νίκη της Μπαρτσελόνα επί της Έρκουλες με 6-0, σε έναν αγώνα στον οποίο είχε πετύχει δύο γκολ. Ο 31χρονος τότε επιθετικός, σε μια εντυπωσιακή χρονιά όπου ήταν ένας από τους τοπ σκόρερ του ισπανικού πρωταθλήματος, μεταφέρθηκε σε ένα αυτοσχέδιο κρησφύγετο στη Σαραγόσα. Οι απαγωγείς ζητούσαν 100 εκατομμύρια πεσέτες σε λύτρα, αλλά η υπόθεση είχε μόλις ξεκινήσει καθώς σύντομα θα εξελισσόταν σε αληθινό εθνικό ζήτημα.

Το τι ακριβώς συνέβη στην έκβαση της υπόθεσης, το ποιοι κατέθεσαν τα χρήματα και το ποια ήταν η εξέλιξη της υπόθεσης, τι έκανε η αστυνομία, και το πόσες μέρες κράτησε η ομηρία, μπορείτε να το δείτε στη σειρά – αρκεί όμως να πούμε πως τίποτα δεν έγινε απλά και καθαρά.

Επιπλέον ενδιαφέρον έχει όμως το πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο της υπόθεσης, σε μια εποχή μεγάλων ανακατατέξων και πολιτικής αστάθειας στην Ισπανία. Οι τρεις απαγωγείς ήταν άνεργοι μηχανικοί από τη Σαραγόσα, χωρίς γνωστούς πολιτικούς δεσμούς. Η επιλογή του Quini από μέρους τους, και η απαίτηση λύτρων δείχνει ένα καθαρά οικονομικό κίνητρο και καμία ευθέως πολιτική κατεύθυνση.

Μπορεί όμως ποτέ να είναι τυχαία μια τέτοια κίνηση απόγνωσης, όταν συμπίπτει με μια ιδιαίτερα ταραγμένη περίοδο για την Ισπανία, λίγες ημέρες μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 23ης Φεβρουαρίου 1981. Αυτό το ερώτημα κλήθηκαν να απαντήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι – ακόμα κι ο ίδιος ο σταρ που έπεσε θύμα απαγωγής. Η υπόθεση έμεινε τελικά στη συλλογική μνήμη ως σύμβολο μιας στιγμής στο χρόνο.

Διότι πέρα από την αγωνία που προκάλεσε, σημαδιακή παραμένη η παραδοξότητα της αντίθεσης ανάμεσα στο πόσο σοβαρό ήταν το έγκλημα και πόσο ερασιτέχνική η οργάνωσή του. Η απόλυτη υπογράμμιση του παράγοντα “απόγνωση”. Και μιας διαρκούς υπενθύμισης ότι όλα αυτά που βλέπουμε στις ταινίες, η αληθινή ζωή τα περνά πάντα από το δικό της φίλτρο – στην πραγματικότητα, τίποτα δεν είναι όπως στο σινεμά.