Η αλήθεια είναι ότι αυτή η , άνιση , πάλη με το τέρας του συστήματος, αυτή η ισορροπία στο όριο του δυνατού με το αδύνατο, και η τελευταία σκηνή (αν την κατάλαβα καλά) θυμίζουν έντανα Κάφκα. Είναι ένα ιδιάιτερο είδος αυτό. Είναι μια καλή ταινία συνολικά, που κρατά τον θεατή μέχρι το τέλος.





















