Αλφαβίλ

Ατυχές μείγμα

Επιστημονική φαντασία, νουάρ και Godard. They just don't mix well together. Ελάχιστες ενδιαφέρουσες ιδέες, υπάρχουν στιγμές που η ταινία αγγίζει τα όρια της παρωδίας, ίσως και ηθελημένα. Έχω σχεδόν εξαντλήσει τη φιλμογραφία του Godard και εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι μόνες πραγματικά σπουδαίες ταινίες του είναι το 'Le mépris' και το 'Bande à part'.

2 / 10

Ο πανταμάτωρ χρόνος. Αυτό που σήμερα βλέπουμε είναι ότι είναι ένα μίγμα sci-fi, με γραφή νουάρ, ενώ το αποτυχημένο χιούμορ αλλά και το κεντρικό θέμα σήμερα τονίζουν πάρα πολύ έντονα τα στοιχεία της παρωδίας. Η ταινία υποφέρει από πολλούς ερασιτεχνισμούς. Τα έτη φωτός αντί για απόσταση αντιμετωπίζονται σαν χρόνος, γέλιο προξενούν και τα φωτάκια με την εξίσωση του Einstein. Σε ορισμένα σημεία ανοίγονται ενδιαφέροντα φιλοσοφικά θέματα, αλλά και αυτό γίνεται με τον ενοχλητικά πομπώδη και υπερφιαλο τροπο Για το ελαφρυντικό του χρόνου που κυκλοφόρησε η ταινία έχουμε ότι στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο έχει προηγηθεί ο Fritz Lang (Metropolis προπολεμικά), μερικά διαμάντια Ιταλικού νεορεαλισμού, η "7η σφραγίδα" αρκετά χρόνια πριν και 30-40 χρόνια πιό πριν ο "μάγος της Αθήνας" Αχιλλέας Μάρδας, ο οποίος και τα συνεργεία του κινηματογραφούσε και αυτός στις ταινίες του και εξασφάλιζε καλές κριτικές (προσφέροντας εκείνος ρόλους σε κριτικούς κινηματογράφου, μια και δεν ήταν ο ίδιος κριτικός).