Πλατεία Αμερικής

Πολύ ρεαλιστική

Κανείς δεν εκτιμά τα παγκάκια στις πλατείες μέχρι να έρθουν άνθρωποι που τα χρειάζονται και τότε όλοι ξαφνικά τους έρχεται το παράπονο για τα κατειλημμένα παγκάκια

Η αλήθεια είναι μια αφήγηση

Μια ωδή στην ανθρώπινη ιστορία που επικοινωνείται χωρίς λόγια, χάνεται στη μετάφραση, και γίνεται ψέμα ή αλήθεια μέσα από κάθε φωνή που την αφηγείται. Τόσο κινηματογραφική ταινία όσο και μια μέρα στην Αθήνα σαν όλες τις άλλες, απ' αυτές που (δεν) ξέρουμε.

Ρεαλιστική

Είναι φανερό το μήνυμα που θέλει να περάσει αλλά όχι με τρόπο ώστε να κρατήσει το θεατή.

Ρεαλιστικό!

Ενα ρεαλιστικό, σκληρό και ταυτόχρονα τρυφερό κοινωνικό δράμα!

Σκηνοθετικός ρεαλισμός..............

Μου φάνηκε λίγο δήθεν

Ο μέσος Έλληνας

Τίμια ταινία, με γνώση και συναίσθημα. Θα περίμενα καλύτερο χτίσιμο των χαρακτήρων, αλλά έδωσε το βασικό της μήνυμα με καθαρότητα και ευαισθησία. Μπράβο στους συντελεστές.

Αξιόλογη ελληνική ταινία

Το τέλος ήταν υπερβολικό όπως και ο ρόλος που δώσαν στον Στάνκογλου. Παρ' όλα αυτά την προτείνω λόγω 1) της συγκινητικής ιστορίας του Σύριου πατέρα. 2) της στοχευμένης και ρεαλιστικής απεικόνισης του ελληνικού ρατσισμού.

Η κοινωνία σήμερα

Μια ταινία που παρουσιάζει τρεις ιστορίες που έχουν ως φόντο τα θέματα της μετανάστευσης, του ρατσισμού και μιας μισητής κοινωνίας που μας απαρτίζει.

Η σκληρή πραγματικότητα του ρατσισμού

Τρεις πολύ ρεαλιστικοί χαρακτήρες της πολύ γνώριμης πραγματικότητας, σε μια ιστορία που θα μπορούσε εύκολα να είναι αληθινή. Τρομερές ερμηνείες από Παπαδημητρίου και Κουκαλάνι, αφήνουν ελαφρώς πίσω τους τον Στάνκογλου, χωρίς δική του ευθύνη (μάλλον), αφού ο ρόλος του είναι ο λιγότερο πιστευτός και πιο λιτά γραμμένος.