Τα Τελευταία Χριστούγεννα στο Πατρικό μας

Συμπαθητική ταινία

Ας αρχίσω από τα θετικά μου άρεσε η Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα και τα τραγούδια. Όσον αφορά τα αρνητικά ήταν ασύνδετη δεν επικεντρώθηκε σ' ένα θέμα. Παρακολούθησα κάποιες στιγμές από την συνάντηση της οικογένειας στο πατρικό. Δεν εμβάθυνε σε κάποιο χαρακτήρα.

Από μένα είναι όχι

Ακατανόητη, ίσως μόνο για κάποιους εκκεντρικούς σινεφίλ... Δεν θα την πρότεινα με τίποτα.

Απογοήτευση

Θα πήγαινα να την δω και στο σινεμά, σκεφτείτε! Μπα...Μπα, όμως.

Μεταξύ κοινοτοπίας και ονείρου

Μια ταινία που ξεκινά με την τυπική συνθήκη μιας οικογενειακής συγκέντρωσης και το πολυχρησιμοποιημένο πια μοτίβο του «Βυσσινόκηπου» (το πατρικό σπίτι που είναι έτοιμο να πουληθεί παρότι ενώνει την οικογένεια), σκιτσάροντας με υπερβολικά ελλειπτικό τρόπο το καλειδοσκόπιο των χαρακτήρων και τις μεταξύ τους σχέσεις, και προσπαθώντας να ζωντανέψει τη μάλλον κοινότοπη υπόθεση με κάποια μουσικά ιντερμέδια. Ευτυχώς ωστόσο στο δεύτερο μισό της η ταινία ξεφεύγει σε μια πιο ονειρική διάθεση, ακολουθώντας τα νεαρά κορίτσια της οικογένειας στην απόδρασή τους με τις συνομήλικες παρέες τους στο χιονισμένο τοπίο. Έτσι, τίποτα μεν δεν ολοκληρώνεται, και κάποια επιμέρους στοιχεία, όπως η καουρισμακική παρουσία των 2 αστυνομικών, μοιάζουν μάλλον παράταιρα προς το γενικότερο ύφος της ταινίας, ωστόσο η ταινία αποκτά μια γοητεία που θα μπορούσε να υπόσχεται και κάτι πιο ολοκληρωμένο στο μέλλον.

Δεν βλέπεται, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ.

χαμένος χρόνος

1.46' χαμένος χρόνος για το "indie διαμαντάκι" της χρονιάς... Για ποιους διαμαντάκι? Είχα χρόνια να δω τόσο άκυρη ταινία, μπράβο, στη λίστα με τα χρυσά βατόμουρα

Βαρετό

Δεν άντεξα να το δω όλο (μόνο 40 λ.).

Μάπα

βαρετό.....