Η Χώρα του Θεού

Ο,τι καλυτερο εχω δει εδω και χρονια.

Θυμίζει Ταρκόφσκυ

Είναι μία ταινία πολύ ευχάριστη στο μάτι, αξίζει να τη χαζέψετε μόνο και μόνο για τα Ισλανδικά της τοπία. Παγανισμός VS Χριστιανισμός, Χάος VS "πολιτισμένη" οργάνωση. Παρ'όλα αυτά σου μεταφέρει τα μηνύματά της με τρόπο αισθητικό παρά εγκεφαλικό.

Καλή. Το νόημα εν συντομία στο σχόλιο.

Ο Λούκας κατέφτασε με σταυρό, φωτογραφική μηχανή και ευγένεια· πίστεψε πως η πίστη είναι κάτι που χτίζεται, πως ο Θεός χρειάζεται τοίχους, Ευαγγέλια και φως. Μα η Ισλανδία δεν τον άκουγε. Μιλούσε με πέτρες, χιόνι, άλογα, νεκρούς και χέλια που βογκούσαν σαν γυναίκες. Ο Ράγκναρ, φτιαγμένος από λάβα και πάγο, του έδειχνε τον δρόμο, όχι με λόγια αλλά με επιβίωση. Κι όμως, στο τέλος, ο ιερέας σκότωσε αυτόν που τον κράτησε ζωντανό — γιατί δεν άντεξε να δει τον Θεό εκεί που δεν τον είχε τοποθετήσει. Και η γη, η αρχαία γη, απάντησε: χωρίς θυμό, χωρίς θρήνο, χωρίς λόγια. Απλώς τον πήρε πίσω. Ο Θεός δεν είχε ανάγκη άλλη μια εκκλησία. Ήταν ήδη εκεί, στο σώμα που έπεσε μόνο του, μέσα σε μια χώρα που δεν είχε ποτέ ανάγκη σωτήρα. Κάπως έτσι τέλος πάντων έχει. Αν σας αρέσει ο Ντράγιερ και ο Μπέργκμαν δείτε την. Αλλιώς δείτε κάτι άλλο,

Αδιάφορη

Αν εξαιρέσεις τα τοπία της Σκανδιναβίας και τα ωραία πλάνα, για μένα είναι αδιάφορη, πολύ αργή ταινία.

Υποβλητική, απλή και δύσκολη

Υποβλητικά τοπία, άγρια ισλανδική φύση με την οποία ο άνθρωπος απλά συμβιώνει. Όποιος προσπαθεί να τη δαμάσει έχει την τύχη του ήρωα της ταινίας. Τα όρια μεταξύ σκανδιναβικού ταμπεραμέντου και αυτισμού δεν είναι πάντα σαφή. Δυσλειτουργικές ανθρώπινες επαφές, συγκρούσεις που υφέρπουν.

Σπουδαία ταινία!

Βορειοευρωπαική φύση, άνθρωποι, εικόνες και νοοτροπίες διαφορετικές από τις μεσογειακές. Ταυτόχρονα μια ωδή στην τέχνη της φωτογραφίας.

Ένα διαμάντι

Ο ανθρωπος δημιουργός και καταστροφέας, Τα ανθρώπινα πάθη οι ενορμήσεις και η πνευματικότητα σε πάλη.

Βαθύ και απλό, με καταπληκτικές εικόνες, Αν δεν ειναι digital, είναι φοβερό!

Καταπληκτική!

Μία βαθιά εσωτερική ταινία, που μιλάει κατευθείαν στη ψυχή του θεατή! Υπέροχα πλάνα, υπέροχη υποβλητική φωτογραφία...!

Ουάου!

Οπτικό αριστούργημα! Αργοί ρυθμοί, αρκετά απλή πλοκή (με βαθύτερες έννοιες όμως), εξαίσια φωτογραφία, απίστευτα πλάνα, τρομερή ατμόσφαιρα, ωραίες και πειστικές ερμηνείες. Θέλει υπομονή σαν ταινία, δεν είναι για εύπεπτα γούστα, όμως θεωρώ ότι αποζημιώνει στο τέλος. Θα ήθελα να την ξαναδώ κάποια στιγμή!

Αν θέλεις να μείνεις άφωνος

Ενα οπτικό ποίημα, που σε κάνει να σκεφτείς για τον αρχέγονο κύκλο της ζωής, τη Φυση που είναι ο Θεός, την αδυναμία του ανθρώπου να τη δαμάσει εκείνην, αλλά και τη φύση του, την ανθρώπινη φύση. Ενα μυσταγωγικό έπος, δύσκολο, σαν το τοπίο της Ισλανδίας και αργό σαν τη λάβα που ρέει αέναα από τα ηφαίστειά της.. Με άφησε άφωνη η άγρια ομορφιά της φύσης αλλά των ανθρώπινων τοπίων! Σινομπάκι, το έκανες το θαύμα σου πάλι!!!!

ΥΠΕΡΟΧΗ!!

Οταν εχεις τετοιους μεγαλους δασκαλους και οι μαθητες τους καπως ετσι θα γινουν!!!