Αναμνήσεις ενός Σαλιγκαριού

Γλυκόπικρο!

Μια πολύ καλή ταινία

Αρκετά θλιβερό, καταπληκτικό ακόμα. Πολύ όμορφα φτιαγμένο stop motion. Μια τραγική ιστορία μοναξιάς που μοιάζει όλο και πιο αληθινή στη σύγχρονη αποξενωμένη κοινωνία. Ποιον άλλο έχουμε σε αυτήν την ζωή αν όχι τα αδέρφια μας; Ωραίο μήνυμα. Έκλαψα στο τέλος.

Βαθιά υπαρξιακό

Μερικά πράγματα που με συνέδεσαν με αυτήν την ταινία; -H ύπαρξή μας επιβαιβεώνεται μέσα από τις σχέσεις μας με τους άλλους. -Η μοναξιά δεν είναι ανώδυνη όσο έχεις αναμνήσεις αγάπης. -Το ποι@ είσαι το δείχνει το παρελθόν, αλλά η ζωή κινείται μόνο προς το μέλλον. -Η δουλειά μας είναι το παρόν.

Ετσι και Ετσι

Καταθλιπτική για το τίποτα.

«Τα χειρότερα κλουβιά είναι αυτά που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας».

Η αγαπημένη μου ταινία για το καλοκαίρι.

ΜΑΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ

Ο καταθλιπτικός τρόπος αφήγησης, μαζί με την σφαλιάρα της πραγματικότητας και το καταπληκτικό animation και αισθητική της ταινίας, μας κατεστρεψε.ΑΞΙΖΕΙ (ειδικά αν θέλεις να κλάψεις)!

Μαύρο χιουμορ σε πλαστελίνη

Γλυκόπικρο animation για ενηλικες. Δράμα και τραγωδίες συσσωρεύονται αλλά παρά το γκρίζο χρώμα που κυριαρχεί υπάρχει πάντα χωρος για ειρωνία, χιουμορ, ελπίδα και αγάπη.

Ένα καρτούν για μεγάλους και μικρούς

Το «Αναμνήσεις Ενός Σαλιγκαριού» του Αυστραλού Άνταμ Έλιοτ είναι ένα όμορφο stop-motion καρτούν. Μας βάζει στον ιδιαίτερο κόσμο της Γκρέις Πάντλ, μιας γυναίκας που μαζεύει σαλιγκάρια και παλεύει με τη μοναξιά. Είναι μια καλή ταινία που συνδυάζει χιούμορ και μελαγχολία, αγγίζοντας θέματα όπως η φιλία, το πένθος και η προσπάθεια να ξαναβρείς τον εαυτό σου. Αν σας αρέσουν οι ταινίες με ξεχωριστή αισθητική, αξίζει να τη δείτε!

"Life only makes sense backwards. But we have to live it forwards."

Hoarding as a language of grief and a strategy for self-preservation.

Απίστευτα γλυκό. Φοβερή ταινία!