Ροζ

Μια βαθιά προσωπική βουτιά και ενα γεναιο μοιρασμα...ένα σύνθετο έργο τεχνης

Για μένα η ταινία άδικα κατηγορηθηκε για υποτίμηση παιδοφιλιας κλπ... απλώς δεν την καταλάβατε.. αυτό το αγορι που δεν μεγάλωσε ακομη αναζητά τον εαυτό του σε αυτό το κοριτσι. Μια σχέση θεραπείας,ένας άλλος τρόπος να πεις αντίο σε ένα βαθύ τραύμα όπως αυτό της μητρικής εγκατάλειψης.. θα ήθελα πολύ να γνωρίσω τον βασιλη και να τον παρω μια αγκαλια..οπως κ τον αλεξανδρο πίσω από τον Βασίλη.. ευχαριστω γι αυτο το μουσικό εικαστικό αισθητικό και αφηγηματικό διάλογο...συνομιλησαμε...

Αν δεν υπήρχε το τελευταίο πλάνο ίσως και να το υπερασπιζόμουν...

...αλλά όχι. Πολύ κακό.

Στο τοπ 5

των χειρότερων ταινιών παγκοσμίως. Δεν μου άρεσε γιατί είναι βαρετή, σεναριακά πρόχειρη και ακραία ναρκισσιστική. Την είχα δει στο σινεμά γιατί είχα διαβάσει τότε διθυραμβικές κριτικές.... προφανώς από φίλους και γνωστούς του σκηνοθέτη. Αυτό το παιδεραστικό στοιχείο που έχει νομίζω πως μπαίνει σε ψυχαναλυτικό πλαίσιο και μόνο, δεν το βρήκα καθόλου σοκαριστικό, ίσα ίσα μου φαίνεται εντελώς αθώα η πρόθεση του σκηνοθέτη. Αν κάποιος μαζεύει εμπειρίες κακού σινεμά αυτή η ταινία είναι must!

μηδέν αστέρια

Η ταινία είναι εγκληματικά αποκρουστική, επειδή ωραιοποιεί την αποπλάνηση ανηλίκου από τον σεναριογράφο-σκηνοθέτη-πρωταγωνιστή Α.Βούλγαρη. Η αποπλάνηση χτίζεται στην ιστορία βήμα-βήμα και κορυφώνεται στην τελευταία σκηνή με φρικιαστική αγωνία, αφού υπαινίσσεται την σωματική επαφή (φιλί) ανάμεσα σε έναν ενήλικα άνδρα και ένα ανήλικο παιδί (που καθόλου αθώα δεν είναι). Πιστεύω ότι πλέον είμαστε αρκετά ευαισθητοποιημένοι ως κοινό για να αναγνωρίσουμε και να αποκωδικοποιήσουμε τις προθέσεις των δημιουργών.

Δε θα έβαζα 1 αστεράκι αλλά το δικαιολογώ παρακάτω

Η σχέση της 11χρονης με τον 20++χρονο μου δημιούργησε μια αμηχανία. Ενώ θα μπορούσε να είναι μια αξιόλογη ταινία η υπερβολική ρομαντικοποίηση της σχέσης τους με κάνει να νιώθω άβολα. Sorry, αλλά δεν μπορώ να την εκλάβω ως μια απλή και αφελής σχέση. Και φυσικά η τελευταία σκηνή επιβεβαιώνει όλους τους (αηδιαστικούς) υπαινιγμούς που έχουν προηγηθεί. Αυτή η ταινία θα είχε νόημα μόνο αν είχε ως κεντρικό της θέμα το πώς οι παιδεραστές προσεγγίζουν τα θύματα τους! Είμαι περίεργη να ακούσω και άλλες απόψεις.