Ρέκβιεμ για τη Σελίνα

πολύ καλή σειρά

Τότε που έσπασε το αυγό

Με εντυπωσιάζει πώς κάποια πλάσματα επιλέγουν να εκτίθενται τόσο απόλυτα. Και ποια λειτουργία επιτελούν για εμάς "το κοινό". Τους παρατηρούμε, δείχνουμε, κράζουμε, μισούμε. Άραγε τι γυρεύουμε να επιτύχουμε; Τι κερδίζουμε; Μήπως καλύτερα να εξολοθρεύουμε τα τρολ όταν είναι μικρά, μέσα μας, πριν προλάβουν να βγουν και να αρχίσουμε να ακούμε τους γύρω μας αναλογικά & εξ επαφής; Κατόπιν γιορτής, πόσο παράλογα παρέδωσε σώμα κ πνεύμα στο διαδίκτυο, στοιχηματίζοντας εκεί για την συγκρότηση εαυτού; με pixel και views τι μπορούσε να σώσει;

Σπαρακτικά Πανέμορφο

Υπέροχο, καυστικό, σαν πάγος που πέφτει πάνω στη φωτιά. Τσουφ λιώνει, και την περιπαίζει. Ένα ασχημόπαπο που γίνεται κοφτερή και κρύα σαν τη βασίλισσα του χιονιού, αδίστακτη, ασταμάτητη. Όλες έχουμε κάτι από την Σελίνα, οι περισσότεροι έχουμε φάει κάποιο είδος μπούλινγκ στο σχολείο και κάπου κάποια στιγμή έχουμε αποξενωθεί από τ@ εαυτ@ μας. Για να αγαπηθούμε μας έχουμε μισήσει. Και κάποιοι τυχεροί, έχουν ξαναγυρίσει και έχουν αγκαλιάσει τον 5χρονο εαυτό τους. Μια σειρά γλυκόπικρη σαν τη ζωή, σύντομη σαν επαναλαμβανόμενη μελωδία από ένα μουσικό κουτί που δε θες να τελειώσει.

Είχε τη δική της αλήθεια μέχρι το τέλος

Απίθανο!!!!

Αληθινή και υπέροχη σειρά

Πώς τα social media μπορούν να καταστρέψουν

σχεδόν συγκλονιστικό

to the point!

Αξίζει να το δεις

άρτιο από τεχνικής και σκηνοθετικής άποψης, γρήγορο και αληθινό, προβληματίζει και "αφυπνίζει"

Πολυ καλη!

Σειρες σπανια βλεπω γιατι τις βαριεμαι: προκειμενου να παρατεινουν τα επεισοδια, κολλανε σε σκηνες χωρις νοημα κ ωφελεια! Αυτη ομως εχει ρυθμους κανονικης ταινιας, συν οτι θιγει ενα προβλημα των καιρων μας χειροπιαστό!