Γράφει το Cinobo

«Άμα δεν έχεις φτερά να πετάξεις, πώς θα πετάξεις;», μονολογεί κάποια στιγμή μία από τις πρωταγωνίστριες ενός ακόμα ανεκτίμητου φιλμ του Σταύρου Ψυλλάκη. Ιστορίες Ρομά, ιστορίες ανθρώπων που ζουν, ονειρεύονται και ελπίζουν. Όταν το σινεμά κοιτά βαθιά στα μάτια τους ανθρώπους-ήρωές του.

Σύνοψη

Η Αθανασία, ο Θόδωρος, ο Γιώργος, η Χρυσούλα ζουν και κινούνται στο Ζεφύρι, στο Μενίδι και στην ευρύτερη περιοχή. Δεν μένουν πια σε τσαντίρια και καταυλισμούς, αλλά σε ένα σύγχρονο αστικό περιβάλλον. Τα παιδιά και τα εγγόνια τους προσπαθούν να μάθουν λίγα γράμματα. Μέσα από μικρές ιστορίες που μας αφηγούνται, ξεδιπλώνει σιγά-σιγά ο καθένας τη δική του, ιδιαίτερη προσωπικότητα. Γίνονται πρόσωπα με όνειρα, ελπίδες και απογοητεύσεις, αλλά και με μια καταγωγή που έχει ιδιαίτερο βάρος.

Καλη προσέγγιση αλλά μονοκόμματο

Aφήνει αβίαστα τις αφηγήσεις των Ρομά να εκτυλιχθουν στην οθόνη. Αυτο στα θετικά του.Κατά τα άλλα μονοκόμματο φιλμ και σκηνοθετικά χάνει σε πολλά. Παρόλο που βρίσκω πολύ θετικό τον τρόπο που προσεγγίζει μια κοινότητα, σκηνοθετικά υστερεί σε πολλά σημεία. Χωρίς βέβαια να είμαι ειδικός στη σκηνοθεσία.

estellalife

February 24, 2026

Η άλλη όψη του νομίσματος

Η αλήθεια είναι πως με έβαλε σε σκέψεις. Στην πόλη μου μένω εγώ υπάρχει φόβος λόγω των κλοπών, ναρκωτικών και εμπορίου όπλων. Αλλά υπάρχουν και εκείνοι που δεν ενοχλούν, που δεν φαίνονται ίσως επειδή δεν διαφέρουν από εμάς. Θέλουν μία ευκαιρία για να ζήσουν αξιοπρεπώς. Αλλά γι' αυτό χρειάζεται βοήθεια από το κράτος.

kingofthebes

January 27, 2025