Τραγούδια από τον Δεύτερο Όροφο

Δεν είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς είδα.

Πέρα απ’ αυτό, το μόνο σίγουρο είναι ότι είδα κάτι μοναδικό.

Κάτι διαφορετικό

Πριν χρόνια, την πρώτη φορά που την είδα δεν έφτασα εως την μέση και την έκλεισα. Την είδα πάλι τωρα και διαπίστωσα ότι είναι αλλόκοτη ταινία με αρκετά νοήματα. Επίσης μου άρεσαν τα έντονα "λευκά" και τα κάδρα που χρησιμοποιούσε.

Σκέτη κατάθλιψη

3.5/5. Καταθλιπτικό, απαισιόδοξο και κυνικό φιλμ, χωρίς ιδιαίτερη συνοχή, γεμάτο με εικόνες που μένουν χαραγμένες στον θεατή, ο οποίος δεν πρέπει να περιμένει μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, αλλά μια σειρά από σκηνές που αναδεικνύουν εν πολλοίς τη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία και τη δυστυχία της βαρετής καθημερινότητας. Δεν τη βρήκα και πολύ του γούστου μου, αλλά μου έκανε μια κάποια εντύπωση.

δεν κατάφερα να την ολοκληρώσω παιδιά.. σίγουρα δεν είναι για όλους.. εφοδιαστείτε με αποφασιστικότητα για να τη δείτε!!

Μακάβρια όμορφο, εμπειρία της αρνητικής ύπαρξης!

Η Κατάθλιψη, η απαισιοδοξία και ο κυνισμός του 21ου αιώνα αποτυπώνονται αριστουργηματικά σε αυτόν τον κινούμενο πίνακα του Ρόι Άντερσον. Οι άνθρωποι χλωμοί σαν φαντάσματα περπατούν και αναπνέουν με γνώμονα την ανάγκη για κατανάλωση χωρίς όνειρα, φιλοδοξίες και σκοπούς. Εκφράζουν μόνο θλίψη και δυστυχία και περιμένουν έναν αργό θάνατο από την καθημερινότητα. Έχοντας λοιπόν θυσιάσει την νεανική αθωότητα σπρώχνοντας την τελετουργικά από τον πέτρινο γκρεμό παραμένει μόνο η θλίψη του μεσήλικα για να κάνει κουμάντο. Οι νέοι χαμένοι ψάχνουν για ελπίδα και η ποίηση είναι μονάχα για τους ψυχασθενείς.... Οι νεκροί επιστρέφουν ζητώντας απαντήσεις...

την είδα με το ζόρι, να έχω μία άποψη

απορώ γιατί θεωρείται καλή αυτή η ταινία

3 ταινιες εχω δει να φευγουν απο την αιθουσα το 2001 το σαλο και αυτη

Εξαιρετικά ταμπλώ βιβάν!