Σάουντρακ για ένα Πραξικόπημα

Είστε εκλεκτοί και εκλεκτικοί!

Ιστορία και πολιτική στους ρυθμούς της τζαζ

Νομίζω θα συμφωνήσω με όλες τις υπόλοιπες κριτικές που διάβασα. Υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν γνώριζα και έπρεπε να το σταματάω κατά διαστήματα για να διαβάζω κάποια περισσότερα πράγματα. Αξίζει!!!

Πραγματικά με ταρακούνησε. Λατρεψα το σε τι βάθος μπηκε στο ζήτημα της ανεξατρησίας του Κονγκο σε συνδιασμό με την μουσική που γράφτηκε για την ελευθέρωση της Αφρικής.

Και ξαφνικά ξυπνήσαμε

και είδαμε ότι η αποικιοκρατία δεν τελείωσε και ότι η "αυτοδιάθεση" των λαών είναι μύθος.

Ένα καθηλωτικό αριστούργημα!

Δυνατό!

Ενα πολιτικά διεισδυτικό ντοκιμαντέρ, για το Κονγκό, της δεκαετίας του 50. Δυνατό κοινωνικοπολιτικό σχόλιο, για τον ρόλο της αποικιοκρατίας, επενδυμένο, με εξαίρετη jazz!

ΠΟΛΛΑ ΜΠΡΑΒΟ

Πρωτοποριακό πολιτικό, ιστορικό, μουσικό ντοκιμαντέρ

Εκπληκτική ταινία του Βέλγου Γιόχαν Γκριμονπρές, που συνδυάζει με μοναδικό και πολύ ιδιαίτερο τρόπο τεκμήρια, μαρτυρίες, πολιτική, ιστορία με τη τζαζ μουσική, που υπογραμμίζει το πραξικόπημα-έγκλημα της δολοφονίας του μαχητή και μάρτυρα της ελευθερίας Πατρίς Λουμούμπα από πράκτορες της CIA και μισθοφόρους του Βελγίου. Στο φιλμ, που τοποθετείται χρονικά στο 1960, παρελαύνουν όλα τα μυθικά πρόσωπα της εποχής (Μάλκομ Χ, Φιντέλ Κάστρο, Νάσερ, Νεχρού, Χρουστσόφ) που υπερασπίζονται στον ΟΗΕ τον σιδηροδέσμιο Λουμούμπα, ενώ ταυτόχρονα δυναμώνουν οι αγώνες για πολιτικά δικαιώματα σε Αφρική και Ασία. Παρελαύνουν επίσης όλοι οι θρύλοι της τζαζ, ενώ εντυπωσιάζει η επίσημη αποστολή (συνοδεία πρακτόρων) επιφανών εκπροσώπων της ως πρεσβευτών soft power στην Αφρική για αντιπερισπασμό και σε αντίφαση με το γεγονός ότι η τζαζ μουσική εκφράζει την ελευθερία. Ο σκηνοθέτης έχει συνταιριάξει τόσο αρμονικά και μαστορικά όλα τα στοιχεία του φιλμ, που σε κρατά καθηλωμένο σε όλη τη διάρκεια των δυόμισι ωρών.

Σάουντρακ για ένα Πραξικόπημα: Ιστορία και Τζαζ σε Ένα

Το «Σάουντρακ για ένα Πραξικόπημα» του Γιόχαν Γκριμονπρές είναι ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ. Μέσα από παλιά βίντεο και ομιλίες, μας δείχνει σημαντικές στιγμές του Ψυχρού Πολέμου και πολιτικές αλλαγές στην Αφρική, όπως την προσπάθεια του Κονγκό για ανεξαρτησία και την περίπτωση του Πατρίς Λουμούμπα. Η μουσική, κυρίως τζαζ από μεγάλους καλλιτέχνες όπως η Nina Simone και ο Louis Armstrong, είναι κεντρικό στοιχείο, δείχνοντας πώς τα τραγούδια μιλούσαν για την πολιτική και την ελευθερία. Είναι ένα πολύ δυνατό έργο που σε βάζει σε σκέψεις για την εξουσία, την ιστορία και τον ρόλο της μουσικής, και αξίζει να το δεις.

Edit, score, resist

Dismantling grand narratives and foregrounding culture's role as a witness, weapon, and counterpoint to imperialist and neocolonial discourses, one (blue) note at a time.

makisxaralampous71@hotmail.com

ισως οτι καλυτερο εχει κυκλοφορισει το 2025. ειναι απεριγραπτο το τι βλεπεις αυτες τις δυομισι ωρες ...

Φοβερό