Το Χρυσό Γάντι

Ωμή "αναπαράσταση"

Εξαιρετική μεταφορά της αληθινής ιστορίας, ενός ανθρώπου, ψυχικά ασθενή και ανήμπορου να αντιμετωπίσει την προσωπική του κατάσταση. Η αναπαράσταση μια κοινωνίας σε αποσύνθεση, μέσα στο "βιομηχανικό θαύμα" της μεταπολεμικής περιόδου. Ο Ακίν, ως συνεχιστής της κληρονομιάς του Φασμπίντερ, μας δίνει ένα “sequel” του Katzelmacher -είναι ειρωνικό το πόσο κοντά, χρονικά, στην ταινία βρίσκονται τα αληθινά γεγονότα. Πολύ καλές ερμηνείες και καταπληκτική σκηνογραφία. Ένα μικρό διαμάντι του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

4,5

Για γερά στομάχια!

Εξαιρετική απόδοση της αληθινής ιστορίας, με συγκλονιστικές ερμηνείες και άριστη σκηνογραφία. Αρκετά τρομακτικό και βίαιο ωστόσο, είναι για γερά στομάχια!

Πολλά λέει και τίποτα δεν λέει

Ήρωες χωρίς βάθος, δηλαδή είτε πολύ "καλοί", είτε πολύ "κακοί" (στην συγκεκριμένη περίπτωση "κακοί"). Πολύ καλές ερμηνείες. Δημιουργεί μια αποστασιοποίηση, δεν είναι εντελώς ρεαλιστικοί οι χαρακτήρες, εξ' ου και σχεδόν καρικατούρες (μεθύστακες του υποκόσμου, ρεμάλια, παρατημένοι και περιθωριοποιήμενοι). Ωστόσο όλοι αυτοί βρίσκονται γύρω μας. Με έβαλε σε σκέψεις η ιστορία και την έψαξα. Ωστόσο δεν ενθουσιάστηκα

Αγαπώ Φατιχ Ακίν

αλλά αυτή η ταινία με χάλασε! Πολύ σαπίλα για το τίποτα!

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ, ΠΟΛΛΗ ΣΚΛΗΡΗ ΤΑΙΝΙΑ

Τόσο φρικιαστικός τύπος. Το διαμέρισμα της βρώμας, της σαπίλας & του τρόμου

Αναρωτιέμαι , γιατί μια τέτοια αισχρή και βίαιη ιστορία να εμπνεύσει έναν καλλιτέχνη?? Παρόλο που οι ερμηνείες ήταν ποολύ καλές, βρίσκω απαράδεκτο το σενάριο και ας βασίζεται σε πραγματική περίπτωση. Θεώρησα υπερβολική την επανάληψη βίαιων και αηδιαστικών σκηνών. Ήταν ξεκάθαρο, από την αρχή, η ψυχική ασθένεια και πως αυτή μπορεί να μην είναι αναγνωρίσιμη από τον κοινωνικό περίγυρο. Θα μπορούσε να είχε επιπλέον μηνύματα ή οπτικές για μια τέτοια ακραία περίπτωση.

Σιχαμερη, αηδιαστικη με μια εσανς υποκοσμου

Κάποιες σκηνές σου βγλαζουν κάπως μια αηδία,όχι σε έντονο βαθμό , αλλά και πάλι... Κατα τα αλλα οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Μια αρκετά καλη απεικόνιση ατόμων που μπορούν να θεωρηθούν παρείες μιας κοινωνίας. Αλκοολικοι, εθισμένοι, άνθρωποι κυριευμένοι απο πάθη και χειρότερος απο όλους ο πρωταγωνιστής. Τουλάχιστον το τέλος είναι κατα κάποιον τρόπο καθαρτικό.

Απολαύστε Υπεύθυνα

Σκοτεινή, ανατριχιαστική, μηδενιστική. Και να θες, δεν μπορείς να την ξεχάσεις με τίποτα.