Στο Γραφείο Καθηγητών

Διαβολοπαιδα

ενδιαφέρουσα ταινία, αυτό που μένει είναι τα βασανιστήρια που περνάνε οι εκπαιδευτικοί για το μεροκάματο με όλα τα μέτωπα γύρω τους, γονείς, σύστημα, κωλόπαιδα συν τα συνειδησιακά τους

Το σχολείο στην ταινία λειτουργεί ως μικρογραφία της σύγχρονης κοινωνίας.

Όταν οι ενήλικες (διοίκηση, καθηγητές, γονείς) λειτουργούν με καχυποψία, κυνισμό και έλλειψη ενσυναίσθησης, μεταδίδουν αυτό το «δηλητήριο» κατευθείαν στα παιδιά.Τα παιδιά, βλέποντας αυτόν τον άδικο κόσμο των μεγάλων:Αντιδρούν με σκληρότητα: Στρέφονται το ένα εναντίον του άλλου ή εναντίον της καθηγήτριας.Μαθαίνουν τον ανταγωνισμό: Καταλαβαίνουν ότι για να επιβιώσουν πρέπει να γίνουν μέρος του ίδιου σκληρού συστήματος.Το τέλος της ταινίας αφήνει μια πικρή γεύση, επειδή επιβεβαιώνει: ότι αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά στη νοοτροπία των ενηλίκων, τα παιδιά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα γίνουν οι επόμενοι συνεχιστές αυτής της αλυσίδας αδιαφορίας και εγωισμού.

Εξαιρετική!

αξιζει

Ερωτηματικά

Πως μπορείς να μπερδευτείς από το τίποτα νομλιζοντας ότι κάνεις το καλό ή. όντως κάνοντας κάτι καλό

Πολυ ενδιαφερουσα ταινια με πολλαπλα μηνυματα γυρω απο την εκπαιδευση,κρατα αμειω και οχι μονο,το το ενδιαφερον σε ολη τη διαρκεια,καλογυρισμενη.

Εξαιρετική!

Εξαιρετική ταινία, με ειλικρινή και σφικτό σενάριο και φοβερή ερμηνεία της Λέονι Μπένες. Σινεμά γεμάτο αντιθέσεις, ηθικά διλλήματα και παιχνίδια εξουσίας μέσα στον μικρόκοσμο του σχολείου.

Πολύ ενδιαφέρουσα

Ο καθένας έχει την οπτική του σε αυτά, εγώ αυτό που είδα είναι μία καθηγήτρια που προσπαθεί να κάνει το καλύτερο δυνατό και τις θεωρητικά πιό σωστές κινήσεις, με μεγάλη υπομονή. Όμως όλες τους αποτυγχάνουν και κάθε μία ξεχωριστά αυξάνει όλο και περισσότερο την ένταση, σε ένα κόσμο όχι απαραίτητα κακό, αλλά αλλοτριωμένο, κλεισμένο στον εαυτό του και την εικόνα του. Σ' εμένα άρεσε πολύ.

καλή μαλακία

Μια καλή ταινία χωρίς κλιμάκωση

ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ!

Σε κρατά σε εγρήγορση από την αρχή. Το βασικό μήνυμα ΦΟΒΕΡΟ!

χωρίς τέλος

εξαιρετικές ερμηνείες από όλους. το σενάριο έχει τρύπες.

A must see για εκπαιδευτικούς, σχολικούς ψυχολόγους και τα συναφή επαγγέλματα.

Αποτυπώνει με ρεαλισμό πιστεύω τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν όταν βρίσκεται κανείς επί το έργον. Μου άρεσαν οι ερμηνείες, το βρίσκω πολύ καλό!

Υπερτιμημένη

Πολύ κακό για το τίποτα. Επίπεδοι χαρακτήρες, κλισέ και απουσία κλιμάκωσης ή διακυμάνσεων χαρακτηρίζουν την ταινία. Ακόμα και η κεντρική θεματολογία αποτυγχάνει να αγγίξει τους σύγχρονους προβληματισμούς, πόσο μάλλον να υπονοήσει κάποιες προτάσεις-λύσεις.

Ε Κ Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο

Αρκετά "γερμανική"

Οι διάφορες μορφές εξουσίας, οι κανόνες που είναι ίδιοι για όλους, η μηδενική ανοχή και πουθενά δεν υπάρχει χώρος για ενσυναίσθηση. Και έτσι όλα αποτυγχάνουν.

Όταν τα παιδιά δεν σέβονται κανέναν & τίποτα, φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Το τέλος ήταν σαν την ψυχοσύνθεση του εφήβου: Δεν καταλαβαίνεις τι σκέφτεται. Ίσως ήταν το παιδί-βασιλιάς. Ωραία μουσική.

ΠΟΛΥ ΤΡΥΦΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ

Γερμανική λογική (σύντομα και στην Ελλάδα)

Πραγματεία στην γερμανική λογική όπως εφαρμόζεται στο σχολικό περιβάλλον. Με αυστηρούς κανόνες Πολιτικής Ορθότητας αλλά και μηδενική ανοχή. Μπορούν αυτά τα δύο να συμβιβαστούν; Η απάντηση στην οθόνη σας. Σϋντομα και στα Ελληνικά σχολεία... ΥΓ. Τουλαχιστον στη Γερμανία τα σχολεία έχουν πολύ καλές υποδομές

Κατρακύλα δίχως τέλος. Ταινία δίχως τέλος

Όμορφα σχολεία, δυστυχισμένοι άνθρωποι. Τι και αν οι δάσκαλοι προσπαθούν με αγάπη να προσεγγίσουν τα παιδιά, τα εμπόδια που συναντούν είναι σαν θεόρατοι τοίχοι. Θα προτιμούσα ένα τέλος που να μην μας αφήνει με ένα τεράστιο ερωτηματικό.

Ντούζ πουά

Ένα δυνατό ψυχογράφημα της σχολικής κοινωνίας, ικανό να γρατζουνίσει τα προεφηβικά μας τραύματα.

το βρήκα υπερβολικό

Αρκετά καλή ταινία

Οι προσπάθειες, οι προσδοκίες, οι ματαιώσεις μια εκπαιδευτικού. Η Λεόνι Μπένες (τη γνωρίσαμε στο εκπληκτικό Babylon Berlin) ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι είναι σπουδαία ηθοποιός.

Δυνατή