Φιλμογραφίες

Υπεύθυνος για μία από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ, την «Ευδοκία», ο Αλέξης Δαμιανός έφερε τη μοντέρνα αφήγηση στο εγχώριο σινεμά. Μέσα από μόλις τρεις τίτλους κατάφερε να καταδείξει, πότε με τραχύτητα, άλλοτε με τρυφερότητα, μια «άλλη» Ελλάδα από εκείνη του σινεμά της εποχής του.

Συνυφασμένο πλέον το όνομά του με αταξινόμητα χρονογραφήματα της σύγχρονης βαλκανικής ιστορίας και πρεσβευτής ενός νέου avant-garde κύματος, ο Ράντου Ζούντε κάνει αποκλειστικά το σινεμά που θέλει, χωρίς κανέναν περιορισμό και με πλήρως αναπολογητική διάθεση. Πατήστε play με δική σας ευθύνη.

Από τους κορυφαίους Ευρωπαίους σκηνοθέτες των καιρών μας, λατρεμένος (και) από το ελληνικό κοινό, βραβευμένος με Όσκαρ και με Χρυσό Λεόντα. Στοργικός, queer, αναπολογητικός, προκλητικός, cult, μελοδραματικός, αστείος. Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι απλά punk.

Στην πρώτη γραμμή των Αμερικανών δημιουργών που ξεπήδησαν στα τέλη των ‘90s, αγαπημένος σκηνοθέτης των millennials και πρωτοπόρος συμβολιστής της εποχής μας. Ο Ντάρεν Αρονόφσκι κάνει σινεμά που δεν περνά ποτέ απαρατήρητο.

Ιερό τέρας του σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά και, αναμφίβολα, ο σημαντικότερος Έλληνας σκηνοθέτης, με ένα συνεκτικό καλλιτεχνικό όραμα γύρω από την Ιστορία, τη Μνήμη, το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας. Το Cinobo περήφανα παρουσιάζει τη φιλμογραφία του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Βασική εκπρόσωπος αυτού που μερίδα της θεωρίας αποκαλεί Greek Weird Wave, με την αναπαράσταση, τις κοινωνικές νόρμες και την αποδόμησή τους να αποτελούν κυρίαρχα μοτίβα της φιλμογραφίας της. Από το εξαιρετικό ντεμπούτο της, Attenberg, μέχρι σήμερα, βυθιστείτε στην αντισυμβατική ματιά της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη.

«Για μένα, κάθε ταινία είναι μια πράξη ζωής, μια μαρτυρία ύπαρξης». Σύγχρονος ταξιδιώτης του ονείρου, ο Μεξικανός δημιουργός Κάρλος Ρεϊγάδας επαναπροσδιορίζει τις έννοιες της πίστης, της λαγνείας και της ταυτότητας στο σύγχρονο σινεμά. Τέσσερις ταινίες μιας υπερβατικής φιλμογραφίας που οδηγούν τον θεατή σε αχαρτογράφητα κινηματογραφικά μονοπάτια.

Ο Χιλιανός που επανακαθόρισε την έννοια του ντοκιμαντέρ, βρήκε τη σύνδεση ανάμεσα στην ιστορία της χώρας του και τα άστρα, έκανε τη φωνή του λαού της Χιλής να αντηχεί στους αιθέρες, από τις κορυφές των Άνδεων ως το διάστημα. Τέσσερις ταινίες του πρωτοπόρου ντοκιμαντερίστα είναι τώρα διαθέσιμες στο Cinobo.

Το σκηνοθετικό δίδυμο που άλλαξε για πάντα το βρετανικό σινεμά και παρέσυρε γενιές και γενιές θεατών στον θαυμαστό τεκνικόλορ κόσμο τους, ήρθε στο Cinobo. Μια φιλμογραφία-μάθημα κινηματογραφικής ιστορίας και ταυτόχρονα τρανή απόδειξη της απίστευτης εφευρετικότητας του σινεμά τους, που παραμένει συναρπαστικά μαγευτικό μέχρι σήμερα.

Ο αγαπημένος δημιουργός του κορεάτικου σινεμά, που ανακαλύπτει ιστορίες μέσα σε καθημερινές συμπτώσεις, σε διασταυρούμενα μονοπάτια, στις ζωές που άλλοτε συναντιούνται κι άλλοτε χωρίζονται, έρχεται στο Cinobo. Μέσα από τρεις εμβληματικές στιγμές της φιλμογραφίας του, εξερευνούμε το, μικρό σε κλίμακα, αλλά αφηγηματικά πολυεπίπεδο έργο του Χονγκ Σανγκ-Σου.

Η φιλμογραφία του Παντελή Βούλγαρη έρχεται να συναντήσει ξανά το κοινό της σε 4Κ. Μετά από 60 χρόνια πορείας στο ελληνικό σινεμά, ένας από τους σπουδαιότερους έλληνες σκηνοθέτες αποφασίζει να κοιτάξει πίσω στο συνολικό του έργο και να μην αφήσει ούτε μια στιγμή του να χαθεί στη λήθη του χρόνου. Το Cinobo με υπερηφάνεια γίνεται κομμάτι αυτού του μεγάλου project αποκατάστασης.

Χαρακτηρισμένος ως γκροτέσκος, αιρετικός, σκληρός, αφοπλιστικά ειλικρινής, υπερβολικός αλλά και ιδιοφυής, ο πιο εκρηκτικός σκηνοθέτης του σύγχρονου ελληνικού σινεμά έχει καταφέρει να γίνει πια ένα είδος από μόνος του, ενώ οι θρυλικές ατάκες των ηρώων του έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής pop κουλτούρας.

“Αν δεν έχεις δει το σινεμά του Ράι, είναι σαν να υπάρχεις στον κόσμο χωρίς να έχεις δει τον ήλιο ή το φεγγάρι”. Τάδε έφη Ακίρα Κουροσάβα, για έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σινεμά του δημιουργού στην κινηματογραφική ιστορία, τον μεγάλο ποιητή του Ινδικού κινηματογράφου, που απέδωσε όπως κανένας ως τότε τα κοινωνικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά μιας χώρας γεμάτης αλλαγές και αντιθέσεις.

“Πώς ξοδεύουμε το χρόνο μας στη Γη;” ο Σουηδός σουρεαλιστής auteur αποπειράται να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα μέσα από την ιδιόρρυθμη και συναρπαστική φιλμογραφία του. Μικρές ανθρώπινες ιστορίες χρωματίζουν τα γοητευτικά tableaux vivants του σπουδαίου σκηνοθέτη, όπου η τραγωδία συναντιέται με την κωμωδία, όπως ακριβώς και στη ζωή.

Η πλήρης φιλμογραφία του αναρχικού κοσμοπολίτη του σινεμά παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε ελληνική πλατφόρμα. Επαναστάτης και αεικίνητος πολίτης του κόσμου, ο Νίκος Παπατάκης παίρνει τη θέση του στο πάνθεον των μεγάλων ελλήνων κινηματογραφιστών σε μια απαραίτητη και συναρπαστική επανεκτίμηση του ανατρεπτικού έργου του.

Ψυχογράφος της ανθρώπινης ψυχής, με περισσότερους από 20 τίτλους ντοκιμαντέρ στο ενεργητικό του και βραβευμένος για τα περισσότερα από αυτά, ο Σταύρος Ψυλλάκης με ήρεμη φωνή χαρτογραφεί μια αναγκαία Ελλάδα του εδώ και τώρα, που βρίσκεται κρυμμένη, μα τόσο παρούσα στην καθημερινότητα του σήμερα.

Με τις δυο τελευταίες του ταινίες να έχουν κερδίσει Χρυσό Φοίνικα, είναι πια ένας superstar σκηνοθέτης του 21ου αιώνα. Λάτρης του YouTube από όπου αντλεί έμπνευση για τις ταινίες του, εξαιρετικός είρωνας και τέλειος αφηγητής της σύγχρονης αμηχανίας, ένας θερμόαιμος Σουηδός που αντιλαμβάνεται το σήμερα όσο λίγοι.

Ένας μύθος του κινηματογράφου που, παρά τον πρόωρο θάνατό του το 1995, άφησε πίσω μια μνημειώδη φιλμογραφία η οποία ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του '70 στην Πολωνία και τελειώνει με την αξέχαστη Τριλογία των Χρωμάτων, ένα ορόσημο του ευρωπαϊκού σινεμά, φρέσκο και επίκαιρο ως σήμερα.

Αν υπάρχει μια χούφτα ανθρώπων που ανανέωσαν την κωμωδία στον κινηματογράφο, ο Ζακ Τατί βρίσκεται σίγουρα ανάμεσά τους. Ευφυής, ευγενής, εύστοχος και μελαγχολικός, τα βάζει με τον μοντέρνο κόσμο και παραδίδει μαθήματα μοντέρνου και διαχρονικού χιούμορ μέσω της φιγούρας του alter ego του, Κυρίου Ιλό.

Ο «λογοτέχνης» της Νουβέλ Βαγκ, ο άνθρωπος που μετέτρεψε τις ιστορίες του σε ταινίες γιατί σύμφωνα με τον ίδιο δε θα μπορούσε να τις γράψει τόσο καλά ως μυθιστορήματα, έπαιξε τέλεια με τις αδυναμίες της ανθρώπινης καρδιάς που χτυπούν τους αστούς ήρωές του σε κομβικές περιόδους της ζωής τους.

Κρατώντας απόσταση από τη Νουβέλ Βαγκ και υπηρετώντας κυρίως το φιλμ νουάρ, οι ιστορίες παρανόμων του «ποιητή του υποκόσμου» καθηλώνουν μέχρι και σήμερα, έχοντας υπάρξει μερικές από τις πιο επιδραστικές ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, με πρωταγωνιστές θρύλους του γαλλικού σινεμά.

Είτε αφουγκραζόμενος τις πολιτικοκοινωνικές αλλαγές στη χώρα του, είτε στρέφοντας το βλέμμα σε άλλους τόπους και νέες, ψηφιακές τεχνικές, ο Κιαροστάμι μεγαλούργησε μέσα από απλές, ανθρώπινες ιστορίες χάρη στην παροιμιώδη του άνεση να μπλέκει την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία και να τις συνδέει μοναδικά στο μεταίχμιο.

Ο χαρακτηρισμός προβοκάτορας έγινε από νωρίς ουσιαστικά το μεσαίο του όνομα. Οι σκηνοθετικές του δυνατότητες είναι ανεξάντλητες. Η ικανότητά του να σοκάρει, από το Μη Αναστρέψιμος ακόμη, είναι αδιαμφισβήτητη. Γι' αυτό είναι ένας από τους ελάχιστους σκηνοθέτες σήμερα με πιστό, φανατικό κοινό που τον ακολουθεί τυφλά.

Το απόλυτα προσωπικό, προκλητικό και συναρπαστικό κινηματογραφικό σύμπαν του Αλέξανδρου Βούλγαρη, παρουσιάζεται μέσα από τις ταινίες του, καθώς και το σύνολο των μουσικών βίντεο κλιπ που έχει σκηνοθετήσει μονταρισμένων όλων μαζί για πρώτη φορά με συνολικό τίτλο Δεν τη Φιλάει Κανείς.

«Η ομορφιά της ζωής είναι στις μικρές λεπτομέρειες, όχι στα μεγάλα γεγονότα». Τάδε έφη ο μέγας ποιητής του αμερικανικού ανεξάρτητου σινεμά, ένας λάτρης των σιωπών, των καλτ χαρακτήρων, του μίνιμαλ, των μπλούζ και των αυτοκινητόδρομων. Το πιο cool κινηματογραφικό σύμπαν που αξίζει να ανακαλύψετε.

Το κοινό αντιμετωπίζει τις ταινίες του με έντονη Ερωτική Επιθυμία. Ένας από τους πιο επιδραστικούς δημιουργούς του σύγχρονου κινηματογράφου, που έχει σκηνοθετήσει μερικές από τις πιο ρομαντικές και σπαρακτικές ιστορίες για «ανθρώπους που ο έρωτας τους κάνει να σπάσουν τη ρουτίνα τους και να προχωρήσουν.»

Εμβληματικός δημιουργός με ταινίες που έχουν σχεδόν πάντα κάτι από θρίλερ, κάτι σουρεαλιστικό, κάτι ονειρικό, σίγουρα κάτι ακατάταχτο. Το στυλ του είναι τόσο χαρακτηριστικό, που το 2018 η λέξη lynchian εντάχθηκε στο Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, με τον εξής ορισμό: «θυμίζει ή μιμείται τα έργα του Ντέιβιντ Λιντς».

«Η πρώτη φεμινιστική πράξη μιας γυναίκας είναι να κοιτάξει» έλεγε η Βαρντά, κι είναι αλήθεια πως ελάχιστοι δημιουργοί στην ιστορία έχουν κοιτάξει με μεγαλύτερη περιέργεια κι αίσθηση πειραματισμού. Ακούραστη και πολυσχιδής, καθόρισε τη Νουβέλ Βαγκ μέσα από δημιουργίες γοητευτικές, τολμηρές, πολιτικές και αταξινόμητες.

«Κάποιες φορές κι εγώ ο ίδιος πρέπει να μαντέψω σε ποιο είδος ανήκει ένα φιλμ μου αφού το έχω φτιάξει». Έγραψε ιστορία με τα Παράσιτα, μέγας αρχιτέκτονας του σινεμά, μάστορας σασπένς, χαρακτήρων και της φιλμικής κατασκευής, ο Μπονγκ μεταπηδά αδιάκοπα ανάμεσα στα είδη ανοίγοντας στην πορεία, τα ίδια τα όρια του σινεμά.

«Σκεφτόμαστε πολύ αλλά αισθανόμαστε λίγο». Τα αξέχαστα λόγια μιας κομβικής μορφής του 20ού αιώνα, σε μια φιλμογραφία που είναι σημαντική όχι μόνο για τους ιστορικούς, αλλά γιατί παρελαύνουν σε αυτήν όλοι οι λόγοι για τους οποίους αγαπάμε το σινεμά αλλά και όλη η εντύπωση που αφήνει αυτό στα μάτια μας.

Η ήρεμη δύναμη του νέου γερμανικού σινεμά, ένας ψύχραιμος αφηγητής που δεν δυσκολεύεται να μεταπηδά σε διαφορετικά είδη και συγκαταλέγεται σήμερα σε έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαίους σκηνοθέτες, ανεβάζοντας παράλληλα ηθοποιούς της χώρας του όπως η Νίνα Χος, η Πόλα Μπέερ και ο Φραντς Ρογκόφσκι.

Ένας από τους πιο αγαπημένους σκηνοθέτες του ελληνικού (κι όχι μόνο) κοινού, έγινε γνωστός παγκοσμίως με το Μαζί Ποτέ! που του χάρισε τη Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο το 2004. Εμπνέεται από τον Ελία Καζάν και τον Τζον Φορντ ενώ λειτουργεί συχνά ως one man band, καθώς βρίσκεται πίσω από σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία.

Το καθαρό πρόσωπο της Nouvelle Vague, ο σκηνοθέτης που πρώτος συνδέθηκε άρρηκτα μαζί της με το εντυπωσιακό του ντεμπούτο, τα 400 Χτυπήματα, ο άνθρωπος που δημιούργησε κινηματογραφικό σύμπαν (του Αντουάν Ντουανέλ) πολύ πριν αυτά γίνουν μόδα, ένας μοναδικός και δοτικός σινεφίλ με πολυποίκιλη φιλμογραφία.

Όταν μιλάμε για ουμανιστικό σινεμά σήμερα, έρχεται κανείς γρηγορότερα στο μυαλό; Έφτιαξε τη φήμη του με μια σειρά από θαυμάσια οικογενειακά δράματα από τα μέσα των 90s κι ιδιαίτερα στα 00s πριν τελικά εκτοξευτεί με έναν από τους πιο αφοπλιστικούς Χρυσούς Φοίνικες στην ιστορία, για τους «Κλέφτες Καταστημάτων».

Χωρίς τον Ζακ Ντεμί δεν θα υπήρχε La La Land. Ο μεγάλος ρομαντικός του γαλλικού σινεμά, ο σκηνοθέτης που μας χάρισε τις Ομπρέλες του Χερβούργου και άλλαξε το μιούζικαλ για πάντα, ο δημιουργός που γέμισε την κινηματογραφική οθόνη με εκτυφλωτικό χρώμα, υπέροχη μουσική και τεχνικολόρ παραμύθι.

«Είμαστε το ίδιο άτομο. Ένας άνθρωπος, τέσσερα μάτια. Αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ταινίες μαζί». Πόσα αδέρφια μπορούν να μιλήσουν έτσι για τη συνεργασία τους; Πολυβραβευμένοι, οι δυο Νταρντέν έχουν ακόμη μια τόσο ξεκάθαρη κινηματογραφική ταυτότητα, που ένα πλάνο αρκεί για να τους αναγνωρίσεις πίσω από την κάμερα.

Ένα πολιτικό σινεμά μάχιμο, διεκδικητικό, πολεμικό και ανυποχώρητο. Ένα σινεμά για τους αδύναμους και τους παρίες ενός συστήματος που τους έχει ξεχάσει. Ένα σινεμά για την εργατική τάξη που δεν πάει ποτέ στον παράδεισο. Ένα σινεμά για τον άνθρωπο. Το άμεσο, ρεαλιστικό, απαραίτητο σινεμά του Κεν Λόουτς.

Το Cinobo παρουσιάζει μέρος της φιλμογραφίας ενός από τους μεγαλύτερους αμερικανούς κωμικούς όλων των εποχών. Του παραγωγικότατου νεοϋορκέζου που εδώ και επτά δεκαετίες συνεχίζει να χωρά σχεδόν όλα τα κινηματογραφικά είδη στο δικό του πολυεπίπεδο, εγκεφαλικό και απόλυτα προσωπικό σύμπαν.

«Είναι καθήκον της τέχνης να κάνει ερωτήσεις και όχι να δίνει απαντήσεις». Προβοκάτορας, στοχαστής, μα πάνω απ' όλα ανατόμος του δυτικού πολιτισμού, ο μεγάλος αυστριακός σκηνοθέτης δεν ανήκει τυχαία στην εκλεκτή ομάδα των δις βραβευμένων με Χρυσό Φοίνικα, αφού κάθε ταινία του εγείρει τα πιο καίρια ερωτήματα.

Αγαπημενος του φεστιβάλ των Καννών, λάτρης της ποπ κουλτούρας και του οπερατικού μελοδράματος, ο Ξαβιέ Ντολάν κινηματογραφεί χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, γεμίζοντας τις εικόνες του με μουσική και συναίσθημα. Ένα enfant terrible που δεν χάνει ποτέ τον ενθουσιασμό της παιδικότητάς του.

Τα δικά του western προκύπτουν από τη δυτικοποίηση της χώρας του. Ο σημαντικότερος ίσως Κινέζος σκηνοθέτης αυτή τη στιγμή, ξεκίνησε μέσα από τα φεστιβάλ στα τέλη των 90s και πλέον μέσα από τρεις σπουδαίες ταινίες του κατά το πρόσφατο παρελθόν μιλά για τη διαρκή πολιτιστική και κοινωνική σύγκρουση στην Κίνα του σήμερα.