ΡΟΙ ΑΝΤΕΡΣΟΝ

Το μοναδικό σκηνοθετικό όραμα του Ρόι Άντερσον αποκρυσταλλώνεται σε μια ακόμα δημιουργία μοναδικής αισθητικής ομορφιάς και γλυκόπικρου σουρρεαλισμού, που χάρισε δικαίως στον μεγάλο Σουηδό σκηνοθέτη το Αργυρό Λιοντάρι Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ της Βενετίας το 2019. — Mέσα σε μια ονειρική ατμόσφαιρα και με οδηγό έναν αφηγητή που θυμίζει τη Σεχραζάτ από τις "Χίλιες και Μία Νύχτες”, μια σειρά από βινιέτες συνθέτουν έναν κινηματογραφικό στοχασμό πάνω στο τέλος και τη θνητότητα. — Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Βενετίας | 2019

Ο Μπέργκμαν και ο Τατί βρίσκουν μια κοινή γλώσσα στην πατρίδα του πρώτου, χάρη στην ευρηματική ταινία του Ρόι Άντερσον όπου ο παραλογισμός της καθημερινότητας συναντά τους προβληματισμούς για κοινωνία που προχωρά χωρίς ηθική πυξίδα. Από τα αριστουργήματα των 00s, πρώτο μέρος μια άτυπης τριλογίας. — Σε κάποιο ακαθόριστο χρονικό διάστημα ανάμεσα στη δεκαετία του '50 και στο σήμερα, κάπου στο βόρειο ημισφαίριο, τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά: Ένας ταχυδακτυλουργός κάνει ένα τραγικό λάθος και πριονίζει έναν άνθρωπο στα δύο, ένας χαμένος μετανάστης ξυλοκοπείται μέσα σ'ένα πολυσύχναστο δρόμο, ένας υπάλληλος απολύεται αφού πρώτα έχει εξευτελιστεί χωρίς προφανή λόγο, ενώ επικρατεί κυκλοφοριακό κομφούζιο. — Βραβείο της Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2000

Το αριστούργημα του μοναδικού Ρόι Άντερσον, με Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, μας μεταφέρει στον μοναδικό κόσμο του Σουηδού σκηνοθέτη σε ένα υπαρξιακό ταξίδι για τη ζωή και τον θάνατο, και για το χιούμορ και την τραγωδία της ίδιας (μας) της ύπαρξης. — Τρεις συναντήσεις με τον θάνατο: Ένας άντρας πεθαίνει από καρδιακή προσβολή ενώ προσπαθεί να ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί. Μια ηλικιωμένη κρατά στο νεκροκρέβατό της μια τσάντα, με τους γιους της να αγωνίζονται να την μεταπείσουν: «Δεν επιτρέπεται να πάρεις την τσάντα μαζί σου στον ουρανό…». Ένας ταξιδιώτης κείτεται νεκρός στην καφετέρια του φέρυ μποτ. Και σαν σύγχρονοι Δον Κιχώτης και Σάντσο Πάντσα, δύο πλανόδιοι πωλητές, μας μεταφέρουν σε μια καλειδοσκοπική περιπλάνηση στο ανθρώπινο πεπρωμένο. — Χρυσός Λέοντας | Φεστιβάλ Βενετίας | 2014

Εδώ γεννιέται το κινηματογραφικό σύμπαν του Ρόι Άντερσον. Στο ντεμπούτο του, το 1970, ο σουρεαλιστής auteur επηρεάζεται από το τσέχικο νέο κύμα και αφηγείται την ιστορία αγάπης δύο εφήβων και την αντίδραση των ανθρώπων γύρω τους. Πολυβραβευμένο και αναγκαίο για κάθε φαν του σκηνοθέτη. — Δύο έφηβοι συναντιούνται και ερωτεύονται διστακτικά σε ένα όμορφο περιβάλλον κατά τη διάρκεια ενός ειδυλλιακού σουηδικού καλοκαιριού. Αγνοώντας τα κοινωνικά όρια, δημιουργούν αθώα το δικό τους περιβάλλον σε αντίθεση με τις στρεβλωμένες σχέσεις, την απογοήτευση και την κούραση της ενήλικης ζωής γύρω τους. — Βραβείο Ιντερφίλμ | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1970 Βραβείο Κριτικών | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1970

Η τέταρτη ταινία του Ρόι Άντερσον φέρνει τα ζωντανά ταμπλό του ξανά στην οθόνη μας μιλώντας για το ανθρώπινο ον, για το μεγαλείο και την ποταπότητά του, για τη χαρά και τη λύπη του, την αυτοπεποίθηση και το άγχος του. Μια τραγική κωμωδία ή μήπως μια κωμική τραγωδία για εμάς τους ίδιους; — Στη σουηδική πόλη Λήθη, άνθρωποι από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα συμμετέχουν σε μια σειρά από σύντομες βινιέτες που περνούν βιαστικά από μπροστά μας. Μερικά διαρκούν μόνο δευτερόλεπτα, όχι περισσότερο από μερικά λεπτά. Μια νεαρή γυναίκα θυμάται έναν φανταστικό μήνα του μέλιτος με έναν ροκ κιθαρίστα. Ένας άντρας ξυπνά από ένα όνειρο. Ένας επιχειρηματίας καυχιέται για την επιτυχία την ώρα που τον κλέβει ένας πορτοφολάς. Η παράλογη συλλογή συνοδεύεται από τζαζ μουσική. — Επίσημη Συμμετοχή - Ένα Κάποιο Βλέμμα | Φεστιβάλ Καννών | 2007