Τα Άνθη στα Άνθη

Το κενό έχει ειλικρίνεια μέσα.

Συναισθήματα μέσα από λόγια

Σπάνια συναντά κανείς διαλόγους σε σενάριο που να συνθέτουν πλοκή πιο ανθρώπινη και συναισθηματική. Πώς αλλιώς θα μπορούσε κανείς σήμερα να προσδιορίσει το ζήτημα του έρωτα με διαφορετικό τρόπο απ' το δρόμο που δείχνει η ταινία; Οι χαρακτήρες πιο αληθινοί από ποτέ. Η ταινία συστήνεται αποκλειστικά σε λάτρεις του mumblecore. Αν επιθυμείτε δράση, απλά αγνοείστε την.

Το κονσεπτ και η σκηνοθεσία πολύ ωραία, οι χαρακτήρες με έχασαν.

Χωρίς κάποιο στόχο

Μια απλή συρραφή σκηνών, σαν στιγμές από τη ζωή του δημιουργού που τις θεώρησε μόνος του έξυπνες και είπε να τις κάνει ταινία. Το θέμα του ζευγαριού που συζητάει γύρω από παρελθοντικές στιγμές του ωραίο, αν και όχι πρωτότυπο. Η εκτέλεση όμως απέτυχε. Το τέλος δε, ανύπαρκτο.

λάτρης του άσπρου μαύρου.

παίζουν τόσο ωραία οι ηθοποιοί που αντανακλούν τέλεια την πραγματικότητα στην οποία 2 άνθρωποι εθισμένοι στην οθόνη συμπεριφέρονται σαν 2 κακοί ηθοποιοί. (δεν μπορώ να μην σχολιάσω ότι η ταινία είναι ύμνος στον παπαστράτο και την μαλαματίνα. :):) )

good

nice one

den uparxei plokh

pretty much it

Η επιτομή του ανερμάτιστου...

βαρετό cinema...

Συρραφή στιγμών...

... ενδιάμεσα των οργασμών. Διότι στον τελευταίο οργασμό όλοι κοιμούνται. Τους οργασμούς δεν αντιλήφθηκα και μου είναι αδύνατο να καταλάβω πως είναι όλοι τόσο ψύχραιμοι. Ευτυχώς!