Υπέροχες Μέρες

Εξαιρετική Ταινία

Η απλότητα στο μεγαλείο της.....Όσο για την ερμηνεία του ηθοποιού απλά υποκλίνομαι!!!!!

Δεν τον ξεχνάς τον πρωταγωνιστή

Αυτός ο άνθρωπος ήταν αυτός ο ίδιος. Σας να μην ερμήνευε κάποιον ρόλο. Σαν όλη η ταινία του Wenders να ταν μια ματιά στην αλήθεια. Σκέτη. Εξαιρετική.

Εξαιρετική ταινία

Απλά υπέροχο

να αγαπάς αυτό που κανείς, να το κανείς με μεράκι, τότε μόνο θα είσαι αληθινός στον εαυτό σου και, συνάμα, κάπως ευτυχισμένος. απλοτητα, λιτότητα, ευγένεια, ευγνωμοσύνη, αυτάρκεια και, στον σκληρό κόσμο που ζουμε, αποδοχή. ο,τι κράτησα από αυτό το «υπέροχο».

Αριστούργημα!!!

Αγαπώ!

πολύ ωραία ταινία για μοναχικούς ανθρώπους και μη (όπως εγω)

υπέροχες μέρες

υπέροχες ταινίες του Wenders!

Η ομορφιά της απλότητας και της επανάληψης

Υπάρχει ομορφιά στην επανάληψη. Η ευτυχία είναι επιλογή αλλά έρχεται σε μικρά κομμάτια. Η τελευταία σκηνή της ταινία μια αλληγορία της ζωής, Ανάπαυλες ευτυχίας ανάμεσα σε λύπες. Πολύ ωραία ταινία με θέμα έναν άνθρωπο που επιλέγει να είναι ευτυχισμένος με τα μικρά της ζωής αν και δεν μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν του. Η επανάληψη της καθημερινότητας του δίνει σταθερότητα, γαλήνη και εντέλει ευτυχία και ομορφιά.

Ειρωνικό και σοφό Ζεν

Η Οδύσσεια ενός προλετάριου που καθαρίζει τουαλέτες, διαβάζει και ακούει μουσική, στη σύγχρονη Ιαπωνία. Γλυκόπικρη τορπίλα ΖΕΝ στα θεμέλια του συστήματος. Εξαιρετικοί ηθοποιοί, θαυμάσια πλάνα, ένας ακόμα Βέντερς που θα θυμόμαστε για πολύ καιρό.

Βέντερς στα μέτρια(κ κστω) του.

Ας πουμε μια υποδυεδτερη Amelie .Σκηνοθεσια ατμοσφαιρα κορυφη αλλα......ανευρο βαρετό.Hardcorila cinephile σλλιως χαμενο διωρο.Το μονο που μενει ειναι οτινο Βιμ ξερει απο εικονσ κ μουσική.

Μικρές δόσεις καθημερινής ευτυχίας

Η ομορφιά είναι παντού αρκεί να ξέρεις να κοιτάξεις. Και η ταινία αυτή αυτό δείχνει.

Οι όμορφες μέρες του Βέντερς

Η ταινία δείχνει τη ζωή ενός ανθρώπου που καθαρίζει τουαλέτες στο Τόκιο. Η σκηνοθεσία είναι πολύ καλή και τα παλιά ροκ τραγούδια που ακούγονται είναι υπέροχα. Έχει ωραία εικόνα και σου αφήνει μια ηρεμία στο τέλος.

Komorebi

Τόκιο - Πάτερσον ένα τσιγάρο δρόμος...

Η ταινία βγάζει κατι το ποιητικό!!

Σκηνοθεσία, φωτογραφία και ερμηνείες, φανταστικά!!

vlachosdimitris1977@gmail.com

τέλεια

Καλή

ταινία για ευαίσθητους ανθρώπους! Αν ανήκετε στην κατηγορία αυτήν δείτε την άφοβα. Αν όχι, μην την δείτε (και μετά γκρινιάζετε...) Είναι καλή επειδή με τα πλάνα της πείθει, δεν παριστάνει κάτι άλλο από αυτό που είναι στην πραγματικότητα.

ΛΙΤΟ ΚΑΙ ΑΠΕΡΙΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΙΑ

ένα ποίημα στη λιτότητα

Εχοντας συνηθίσει σε ταινίες με αίμα, σεξ , βία, προδοσίες κλπ , προκαλεί δυσαρέσκεια ένας ρόλος που εκτυλίσσεται γύρω από ένα καθαριστή δημόσιας τουαλέτας. Δεν είναι όμως έτσι.. Η ταινία είναι μια ωδή στον ευχαριστιακό άνθρωπο, ο οποίος εχει επιλέξει συνειδητά να βιώνει την απλότητα για να μπορεί να μεγαλύνει η ψυχή του με τη ζωή ως δώρο

Perfect.

Αριστουργηματικό

Τι να πει κανείς για αυτό το υπαρξιακό αριστούργημα...

Με κούρασε, καθώς μου φάνηκε αρκετά αργόσυρτη η πλοκή. Ήταν όμως ντυμένη με πολύ όμορφη μουσική και φωτογραφία.

Σκέτη ομορφιά!

Η δύναμη του αναλογικού απέναντι στο ψηφιακό; Πολύ ταιριαστό το οστ που παίζει το δικό του ρόλο στην εξέλιξη της ταινίας, τί να πούμε για τον πρωταγωνιστή! Ζηλεύω την προσωπικότητα του ρόλου του :-) Μπράβο Βιμ Βέντερς. Αυτή η συνήθεια με τις μικρές εμμονές, δεν είναι εξάλλου η ζωή μας; Οι σιωπές μας δεν βαραίνουν περισσότερο από το αφόρητο λέγε λέγε; Οι σκηνές με την ανηψιά, η σκηνή της αγκαλιάς με την αδερφή του, ένα αριστούργημα. "komorebi (木漏れ日) στα ιαπωνικά σημαίνει: το φως του ήλιου που διαχέεται μέσα από τα φύλλα των δέντρων." (η χαρά του να βλέπεις όλους τους τίτλους τέλους, δε ξέρω αν η μεταφραστική ομάδα το έχασε...)

αριστούργημα

Ένα αριστούργημα που το λάτρεψα στην μεγάλη οθόνη και περίμενα πως και πως να έρθει και στο cinobo για να το βλέπω ξανά και ξανά! Η επανάληψη και ο σχετικά αργός ρυθμός του (αν και όχι τόσο, αλλά έχουμε συνηθίσει στις κινηματογραφικές ταχύτητες του αμερικανικού σινεμά) λειτουργεί σαν διαλογισμός. Είναι απόλαυση να βλέπεις έναν άνθρωπο να ζει "αναλογικά", καθώς και το πως ο Βέντερς έχει σπείρει τον μινιμαλισμό, την απλότητα, την ειλικρίνεια μέσα στην ταινία του. Ακόμα, το πως όλα αυτά φέρνουν την αληθινή σύνδεση με το τώρα και την ομορφιά των μικρών πραγμάτων. Τα μηνύματα; Ουκ εν το πολλώ το ευ, αλλά και χαρά που φέρνει το να δίνουμε οι ίδιοι το νόημα στην ζωή μας - και να μην το περιμένουμε απο εξωτερικές πηγές επιβεβαίωσης. Αναγνωρίζω οτι ίσως στην αρχή να είναι δύσκολη η προσαρμογή στον ρυθμό της ταινίας, αλλά πολύ σύντομα η διαφάνειά της σε παίρνει μαζί της. Μην το χάσετε!

Ολη η μαγεία της απλότητας σε αυτό το ποίημα του Βέντερς