Αναπαράσταση

TAINIARAAAAA

Πολύ μέτρια αρχή για έναν τρομερό σκηνοθέτη.

για την εποχή της καλή αλλά σήμερα μόνο για ανθολογικούς λόγους την βλέπεις

«Η Ήπειρος είναι μια περιοχή πολύ συντηρητική...

Εξάλλου, το 1970, δηλαδή όταν γυρίζαμε την ταινία, βρισκόμαστε κάτω από το δικτατορικό καθεστώς. [...] Ένα σημείο που συνέβαλε στον αυθορμητισμό των χωρικών-ηθοποιών υπήρξε η απόλυτη ταύτιση με τα πρόσωπα του έργου. [...] Οι γυναίκες που ρίχνονται στη φόνισσα (μόνο οι γυναίκες) ταυτίστηκαν με τον ρόλο τους. Γι' αυτές ήταν κάτι το εξαιρετικό. Μια γυναίκα τόλμησε να κάνει εκείνο που ίσως και οι ίδιες υποσυνείδητα είχαν επιθυμήσει: δηλαδή τη μοιχεία, το να έχεις έναν εραστή και να σκοτώσεις ακόμη και τον σύζυγο, που ίσως εργάζεται στη Γερμανία, όπως ο άνδρας της πρωταγωνίστριας. Γι' αυτό συμπεριφέρονταν όπως σε ψυχόδραμα. Σαν να ήθελαν να τιμωρήσουν τους εαυτούς τους και τις ίδιες τους τις καταπιεσμένες επιθυμίες. Ήταν κάτι τρομερό, δεν μπορούσαμε να τις συγκρατήσουμε. Η σκηνή που ρίχνονται στο τζιπ της αστυνομίας με τη φόνισσα ήταν κάτι περισσότερο από αληθινή.» (Θ. Αγγελόπουλος στην Επιθεώρηση του Κινηματογράφου, τεύχος 12, 1975)

Respect

Μόνο και μόνο για τα χωριά της Ηπείρου, με ενθουσίασε

Μια ταινία που θα μπορούσε άνετα να έχει γυριστεί σήμερα...

Όταν ο κινηματογράφος δημιουργεί έργα τέχνης...

ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΑΘΜΟΣ

Μια τραγική αληθινή ιστορία <<απογειώνεται>> απο το σκηνοθέτη και γίνεται ταινία σταθμός για το νέο ελληνικό κινηματογράφο.

Αριστούργημα!!!

Αριστούργημα

Ελληνικός νεορεαλισμός στα καλύτερά του.