Μεσοτοιχίες

Πραγματική σύνδεση τον 21ο αιώνα:

Το πιο σπάνιο πράγμα που ξέρω.

υπέροχη ταινία!

Η πιο γλυκεια ταινία ever!

Σε ταξδεύει, σε μαγεύει, σε κάνει να ονειρεύεσαι!

αντε γεια

ειναι γνωστο οτι στην αργεντινη τον 20ο αιωνα φτασανε πολλα μετανστα απο τη μεσογειο. επομενως, δεν ειναι τυχαιο που η ελληνικη και η αργεντινικη αισθητικη εχουν τοσα πολλα κοινα μεταξυ τους. οι 2 αυτες χωρες αν και τοσο μακρυνες μοιραζονται κοινο παρελθον απο πολιτικες διαφθορες, φτωχεια, πονο και μεταναστευση. μεσα στον πολιτισμο το συναίσθημα μιας αισιόδοξης ελπίδας φτωχοζωει μονιμα, αφου είναι και οι 2 χώρες πλούσιες σε αισθητική και κουλτούρα, αλλά και σε ανθρώπους που την ξεζουμίζουν. η αρχιτεκτονική τους, η φωτογραφία της ταινίας και η ζωη των ανθρωπων που ξετυλιγεται σε αυτην δε διαφερει και πολυ απο την αθηνα του 2011. για μενα, εξαιρετική.

Ναι, ότι τι, δηλαδή ;

Θέλω την αυτή τη μιάμιση ώρα απ' τη ζωή μου πίσω

power of the labret

σιγουρα θα φτιαξω εργα τεχνης με αυτη την ταινια ως αφορμη και εμπνευση

Πολύ ωραία ταινία!

Μία ιστορία για την αποξένωση στις μεγάλες πόλεις! Πολύ ευρηματική σεναριακά, καλή απόδοση απο τους δύο πρωταγωνιστές και ένα αισιόδοξο, ευχάριστο φινάλε...!

Red string theory

Με είχε αγγίξει

Έδειχνε πόσο κοντά κ συνάμα πόσο μακρυά μπορεί να είναι η αγάπη της ζωής σου... ΚΑΙ φαντάσου να επιλέγεις να ζεις με κάποιον που δεν ταιριάζεις σε τίποτα!

Εκπληκτική !!

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ

Έξυπνο

Η ταινία δεν εστιάζει σε έναν έρωτα και πως αυτός είναι αλλά σε όλα τα γεγονότα, τις σκέψεις και τις εμπειρίες των πρωταγωνιστών που τους οδήγησαν στην μοιραία γνωριμία. Συνήθως οι ταινίες μιλάνε και δείχνουν τον έρωτα αλλά ήταν η πρώτη φορά που παρακολούθησα μια ταινία που μιλάει για πριν τον έρωτα, πως τα άτομα έφτασαν στην γνωριμία. Το τέλος τής δίνει πολύ χώρο για να σκεφτούμε την εξέλιξη αυτής της γνωριμίας αλλά ίσως και να μην χρειάζεται διότι έχουμε μπόλικο υλικό για τους χαρακτήρες των ηρώων, για το πως βιώνουν την καθημερινότητα στην πόλη του Μπουένος Άιρες και πολλά στοιχεία που αναπτύσσονται αρμονικά και τελικά αυτά είναι που οδηγούν στην γνωριμία. Μου άρεσε που η ταινία δίνει χρόνο στους ήρωες και δεν καταφεύγει κατευθείαν στο αναπόφευκτο τέλος αλλά μας δείχνει πως εξελίσσεται η κύρια ιδέα χωρίς βιασύνη . Στο τέλος της ταινίας μένεις με ένα αναπάντεχο χαμόγελο σκεπτόμενος αυτό το φαινομενικά γνωστό αλλά πανέξυπνο τέλος.

όμορφη φωτογραφία, ταυτιζόμαστε ολοι λίγο πολύ με τη φιλοσοφία και τη μοναξιά της μεγαλούπολης. επίσης, όμορφα κείμενα. μία γλυκιά ταινία που παρά την αποξένωση της πόλης προτρέπει το θεατή να διατηρήσει την ελπίδα του για σύνδεση. δείτε τη!

Πολύ ωραίο!! Θα ήθελα να έχει και ...συνέχεια :):)