Οι Ομπρέλες του Χερβούργου

Ιδιαίτερη!

Παρότι δεν μου αρέσουν τα μιούζικαλ, για την ακρίβεια τα βαριέμαι και δεν τα βλέπω, αυτή η ταινία με χαλάρωσε και με ταξίδεψε με τα χρώματά της και την γλυκύτητά της

Δεν υπάρχουν λόγια

Σενάριο, μουσική, χρώμα, πλάνα, ατμόσφαιρα, όλα τέλεια. Έξοχος Ζακ Ντεμύ! είδα για πρώτη φορά την ταινία στα 14 μου, την ξαναβλέπω στα 74, μου άρεσε ακόμα πιο πολύ, και με συγκίνησε βαθιά.

Όμορφο, Τραγικό, θλιβερό. Ωστόσο με κουράζουν αφάνταστα τα μιούζικαλ που δεν έχουν διάλογο αλλά επικοινωνούν αποκλειστικά μέσα από τα τραγούδια τους. Στο συγκεκριμένο δεν μου φάνηκαν καν καλά τα τραγούδια. Απλά κάπως σαν να μιλάνε τραγουδιστά. Λες και δεν κατέβαλαν ιδιαίτερη προσπάθεια να τα φτιάξουν, πράγμα που δεν πολυπιστεύω. Απλά αχρείαστα κουραστικό.

Υπάρχουν ακόμα πράγματα που σου κάνουν εντύπωση!

Τολμηρό ακόμα και σήμερα! Ποιός θα έκανε μιούζικαλ μόνο τραγουδιστό; Μόνο στην όπερα γίνονται αυτά... Χρώματα, γλυκό, πικρό, απλό. Οι άνθρωποι είναι ακόμα ίδιοι. Κι όμως.

Jacques Demy's colour palette>>>

Ένα sad love story ντυμένο στα πιο ζωηρά και χαρούμενα χρώματα is what real cinema is.

Ενδιαφέρουσα και διαφορετική

Η ταινία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα κινηματογραφικά, ως προς τα χρώματα, τα σκηνικά και το είδος της (το είδος μιούζικαλ το οποίο δεν περιλαμβάνει χορευτικά, αλλά ούτε τα λόγια παρουσιάζονται ως ολοκληρωμένα τραγούδια), όμως δεν θα τη χαρακτήριζα καθηλωτική. Σκηνοθετικά, έχει ενδιαφέρον η απόσταση με την οποία οι χαρακτήρες βιώνουν τα γεγονότα - δεν υπάρχουν έντονες ερμηνείες - ίσως έτσι αναδεικνύεται περισσότερο η ταινία ως δημιουργία. Ωστόσο, αυτό που σίγουρα θα σε αγγίξει είναι η μουσική του Michel Legrand.

Cherbourg...

Ταινία που αντικατοπτρίζει τη νοοτροπία της εποχής. Όμορφο το Cherbourg και τα σκηνικά.

Αριστούργημα!