Ο Άνεμος θα Μας Πάρει

Σίγουρα θα τη θυμάμαι για πολύ καιρό...υπέροχη φωτογραφία και λυρισμό....

Άλλη μια απρόβλεπτη...

... απατηλά απλή --έως ασυνάρτητη, αξίσου απατηλά-- ταινία αυτού του πολύ μεγάλου καλλιτέχνη (ανεξαρτήτως τέχνης) του 20ου αιώνα. Κάτι σαν σαπένς, κάτι σαν ντοκυμανταίρ, κάτι σαν δοκίμιο -- ένα μοναδικό χαρμάνι.

κιαροστάμι στα καλύτερά του

εκπληκτική φωτογραφία, βαθιά ποιητική ταινία με ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής έξω από την άνεση και τα προνόμια του δυτικού πρώτου κόσμου. Μαζί με τον πρωταγωνιστή ψάχνεις κι εσύ να βρεις αυτό το κάτι, που εν τέλει σε βγάζει στις πιο βαθιές αναζητήσεις σου.

Ο πρώτος μου Κιαροστάμι

Αυτή είναι μόλις η πρώτη ταινία του Κιαροστάμι που βλέπω (ντροπή μου!), οπότε δεν ήμουν σίγουρος τι ακριβώς να περιμένω, όμως τελικά αποδείχτηκε μια ταινία αρκετά του γούστου μου, με εξαιρετική φωτογραφία, ωραία σκηνικά, ρεαλιστικές ερμηνείες και μια πολύ ωραία, ήρεμη ατμόσφαιρα. Δεν υπάρχει πλοκή, δεν γίνεται κάτι το συγκεκριμένο, όμως άρεσε αυτό που είδα. Ένιωσα ωραία βλέποντάς την.

Douze points και από μένα

Από τις ταινίες, που αφού έχει παρέλθει χρόνος από τη στιγμή της παρακολούθησης, επανέρχονται σε ανύποπτο χρόνο σκηνές ή ρήσεις. Αγαπημένη μου ταινία του Κιαροστάμι.