Τρία Χιλιόμετρα ως το Τέλος του Κόσμου

Βαλκανικο και πραγματικο

Εξαιρετικη ταινια γροθια στο στομαχι. Δεν απεχει καθολου απο ιστοριες ελληνικης επαρχειας . Trigger warning για queer ατομα που καταφερνουν να επιβιωσουν μεσα στις μικρες αυτες κοινωνιες. Στοχευεμενες σιωπες ,καλογραμμενο σεναριο.

Λίγο κρίμα..

Αρνητική κι επώδυνη ταινία που δεν γνωστοποιεί κάτι καινούριο, όπως επίσης δεν έχει σκοπό να ταράξει πολύ τα νερά, παρά μόνο τα νεύρα σου. Αν είσαι γκέι και άθεος δεν στην προτείνω. Ο πρωταγωνιστής έχει σκόπιμα μια εκνευριστική παθητικότητα, είναι σχεδόν αμίλητος, το σενάριο τον χρησιμοποιεί ως νοηματικό άξονα μόνο για να ρίξει φως στους περιφερειακούς ήρωες που βγάζουν φλύκταινες για οτιδήποτε ομόφυλο. Μετά από όλη την κλιμάκωση αρνητισμού και αδικίας η ταινία δεν έχει πράξη κάθαρσης, μόνη κάθαρση είναι ότι τελειώνει. Εύστοχα κάποια σχόλια στους διαλόγους, όπως το παρωχημένο αλλά πάντα επίκαιρο μίσος της Ορθοδοξίας για την ιατρική επιστήμη, το πως μανάδες και παπάδες συνεργούν ως στυλοβάτες της ομοφοβίας ή πόσο διεφθαρμένοι μπορεί να είναι στις κεφαλές τους θεσμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Καλώς με τα σχόλια, απουσιάζει όμως από το κάδρο η εικόνα του ομόφυλου έρωτα. Η μόνη γκέι σκηνή είναι ένα φιλί σ' ένα ματωμένο δάχτυλο, βραδινή λήψη, μακρινή, ούτε κοντινά, ούτε εκφράσεις.