Ενα προπολεμικό (όλο και πιο καθαρό) μελόδραμα
Ένα προπολεμικό ουγγαρέζικο μελόδραμα, το οποίο στο πρώτο ημίωρο δείχνει αρκετά κοντά στον ποιητικό ρεαλισμό του Marcel Carné, τουλάχιστον σε κάποιες σκηνές, προτού στραφεί στο καθαρό ερωτικό μελόδραμα, και μάλιστα χωρίς καν τη στοιχειώδη ψυχολογική συνέπεια, όταν τα ζητήματα της επιβίωσης μπαίνουν σε δεύτερο πλάνο. Αν αξίζει, λοιπόν, να το δει κανείς σήμερα, είναι κυρίως για μερικές μάλλον δυσεύρετες εικόνες της ζωής στην προπολεμική κεντρική Ευρώπη και κάποιες τολμηρές για την εποχή κοινωνικές αναφορές στο πρώτο μέρος, όπως στις σκηνές της έκτρωσης ή στο γιαπί, που αποτελούν μάλλον απόηχο του προχιτλερικού γερμανικού ρεαλισμού -και βεβαίως για να αντιληφθεί καλύτερα πόσο τολμηρό βήμα προς την αλήθεια ήταν ο ιταλικός νεορεαλισμός, λίγα χρόνια μετά…
