Η Βαλέρια Παντρεύεται

Πολύ καλή!

Ειδικά ο ρόλος της Κριστίνα που είναι η πραγματική πρωταγωνίστρια. Πολύ καλό καστ, πολύ καλογραμμένοι οι ρόλοι

αριστουργηματάκι

αριστουργηματάκι δυνατό σενάριο δυνατοί ηθοποιοί από αυτά που το βλέπεις όλα χωρίς να σταματήσεις

Η Κριστίνα βολεύει την αδερφή της.

Αυτός θα ήταν καταλληλότερος τίτλος. Θα έλεγα ότι είναι μια ολόπλευρη ανάλυση του φαινομένου των συνοικεσίων, ιδωμένη από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Το αφήγημα της εποχής μας (αν κρίνω από τα άλλα σχόλια) ερμηνεύει την ταινία μονόπλευρα, εστιάζοντας μόνο στην υποτιθέμενη μάχη των φύλων και την «πατριαρχική καταπίεση», με αρχικακό της ιστορίας τον Μίκαελ και αθώα θύματα τις δύο αδερφές. Ωστόσο η ταινία (ευτυχώς) δείχνει και την άλλη πλευρά. Μας δείχνει, αν θέλετε, την ψυχρά υπολογιστική πλευρά των γυναικών, που ψάχνουν οικονομημένους άντρες για γάμους που θα τους διασφαλίσουν άνετο βίο, αλλά και την ανώριμη συμπεριφορά κάποιων εξ αυτών που έχουν μάθει ότι αν χτυπάνε τα πόδια τους στο πάτωμα και τσιρίζουν σαν νήπια, θα τους χαρίζονται όλα στη ζωή. Όπως επίσης μας δείχνει και την αδύναμη πλευρά κάποιων ανδρών, όπως ο γαμπρός της υπόθεσης, που γεμάτος ανασφάλειες, μέσα στη μοναξιά του είναι τόσο απελπισμένος να βρει γυναίκα, σε σημείο που να χάνει κάθε αξιοπρέπεια.

Πολύ καλή ταινία!

Η Βαλέρια μπορεί να έχει το όνομα της στον τίτλο αλλά η πραγματική πρωταγωνίστρια είναι προφανώς η Κριστίνα: στο δικό της βλέμμα καθρεφτίζονται οι μελαγχολικές πτυχές ενός οδυνηρού προσωπικού συμβιβασμού, η αδελφική αγάπη αλλά και η έξαρση και ο θυμός. Υπέροχη η ερμηνεία της ηθοποιού. Γενικότερα η ταινία έχει ένα πολύ καθαρό σενάριο και εξαιρετικούς ηθοποιούς που υπηρετούν τους ρόλους τους άψογα. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι η ταινία αντιμετωπίζει την πρακτική του «διαδικτυακού συνοικεσίου» ως ένα σύστημα και επιχειρεί να αποτυπώσει τις σκέψεις όλων αυτών, ανδρών και γυναικών, που συμμετέχουν (κακά τα ψέματα οικειοθελώς) σε αυτό. Σίγουρα θα την πρότεινα σε φίλους και γνωστούς να τη δουν, το μόνο αρνητικό είναι η μικρή διάρκεια γιατί πιστεύω ότι υπήρχε ο χρόνος ώστε να το σενάριο και οι χαρακτήρες να αποκτήσουν περισσότερο βάθος.

το πέτυχε αυτό που ήθελε

Valeria is getting married

Είναι εξαιρετικό το καστ, αυτοί οι τέσσερεις νέοι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τις 2 κουλτούρες όχι ως σύγκρουση αλλά ως σπαρακτική προσπάθεια για συνάντηση μέσα σε βαθιά εμπεδωμένες πατριαρχικές δομές. Πόσο μπορείς να νιώθεις ασφαλής εντός τους; Πόση γενναιότητα απαιτεί η συμμόρφωση και πόση η απελευθέρωση; Πόσο το παγκόσμιο σφραγίζει το (δια)προσωπικό; Ποιο περιεχόμενο λαμβάνει σήμερα η αγάπη και ποιους σκοπούς υπηρετεί ο γάμος; Πόσο εύκολο είναι να διασχίζεις τα σύνορα και να αποκτάς μια νέα πατρίδα; Τι σημαίνει να συμβιώνεις με έναν πολιτισμικά ξένο; Υπάρχουν ξένοι; Είμαστε περισσότερο ξένοι εκτός ή στην ίδια την πατρίδα μας; Και τέλος, πόσο ξένοι είμαστε από τον ίδιο τον εαυτό μας; Πόσο, άραγε, μπορούμε χωρίς κόστος να αποξενωθούμε από τα συναισθήματα και τις αξίες μας; Η ταινία είναι ένα διαμαντάκι από κάθε άποψη. Περισσότερα στο https://www.facebook.com/catzitheodorou.giannis/

Το συνοικέσιο απέτυχε

Εξαιρετική σκηνοθεσία και αξιόλογες ερμηνείες απ' όλους τους ηθοποιούς σε μια ταινία που δε θα μπορούσε να έχει πιο επίκαιρο θέμα. Τελικά ξέρουμε πότε ή πού η πατριαρχία θα κάνει τη δραστική της παρέμβαση ή θα έχει τον τελευταίο λόγο;

ωραία υπόθεση

swthrhs εάν δεν εθελοτυφλούσες, ίσως και να διέκρινες ότι το θύμα ήταν και θύτης...

Δείτε το!

Η υπόσχεση μιας ''καλύτερης ζωής'' σε μια νεαρή Ουκρανή μετανάστρια μετατρέπεται σε μια σιωπιλή επαναστατική διαδρομή για τη διεκδίκιση των ονείρων της. Πολύ καλή σκηνοθεσία και εξαιρετική ερμηνεία από την Lena Fraifeld.

Άξια !

Τί να πρωτοσχολιάσεις ; Την αυθεντικότητα του σεναρίου, την καθαρή απεικόνιση της ωμής πραγματικότητας της πατριαρχίας. δηλ. της τεράστιας αντρικής ανωριμότητας/βλακείας που δεν βλέπει την τύφλα της, την έκθεση της τόσο ζόρικης κοινωνικής κατάστασης (σε Ουκρανία και Ισραήλ), που ουσιαστικά ωθεί στην εκπόρνευση των γυναικών και στο θάψιμο των απλών ανθρώπινων ονείρων τους ; Πόσο εύστοχα ξετυλίγει την άπωση που νοιώθει μέσα της η Βαλέρια και -ευτυχώς ! - δεν την πνίγει, σταθερή σε αυτήν την φωνή μέσα της, παρά την πλήρη ανασφάλεια που (θα) έχει η ζωή της. Και το πώς ο εσωτερικός "ιός" της ελευθερίας, στο τέλος - άν και ίσως δεν είναι τελείως καθαρό - πυροδοτείται και μέσα στην έτερη "βολεμένη και τακτοποιημένη" "νύφη". Αγανακτείς, αγωνιάς, ανακουφίζεσαι, προβληματίζεσαι, σφίγγεις γροθιές ...Μπράβο στους συντελεστές της ταινίας και στο Cinobo !