Ο Πορτοφολάς

Αξιολύπητο

Στα μισά της ταινίας το έκλεισα, δεν είχε κάτι ενδιαφέρον. Χάσιμο χρόνου

Μια άλλη Κίνα

Ωμός ρεαλισμός, που θυμίζει Μπρεσσόν αλλά και τις αντίστοιχες ταινίες του Παζολίνι, μακριά από το οπτική μεγαλοπρέπεια άλλων Κινέζων σκηνοθετών και πιο κοντά στην καταγραφή της καθημερινότητας όπως θα την παρουσίαζε ίσως ο Κιαροστάμι ή ο Τσεϊλάν. Ο κεντρικός ήρωας της ταινίας, απογοητεύεται από τη ζωή και απογοητεύει τις προσδοκίες των γύρω του ,περνά το χρόνο του ανάβοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο και καταλήγει η ντροπή της μικρής του πόλης. Του έδωσαν μια ευκαιρία όλοι αυτοί που σήμερα τον κρίνουν; Σινεμά που θυμίζει άλλες δεκαετίες τόσο από πολιτική θέση ,όσο και από αισθητική και ένας αεικίνητος ερασιτέχνης ηθοποιός που αν και πλέει μέσα στο σακάκι του, δείχνει να ταιριάζει ακριβώς στις απαιτήσεις του ρόλου του.

Τρομερά ανθρώπινη! Εξαιρετικός ο πρωταγωνιστής!

Τρομερά ανθρώπινη! Εξαιρετικός ο πρωταγωνιστής!

Ο ρεαλισμός του Ζία Ζάνγκ-κε !!!!

Είναι μια αργή, στοχαστική και βαθιά ανθρώπινη ταινία. Δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις ή λύσεις, αλλά θέτει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την πρόοδο, την παράδοση, την απώλεια και την ανθρώπινη κατάσταση. Είναι ένα αριστούργημα του νεορεαλισμού και μια ταινία που παραμένει επίκαιρη και σήμερα. Είναι μια ταινία που σε κάνει να σκεφτείς και να νιώσεις. Είναι η απαρχή μιας σπουδαίας φιλμογραφίας.