Η Φωτογραφία

Ελληνικό διαμάντι

Σε καθηλώνει. Αξίζει

Αριστούργημα

μια απο τις καλύτερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. από όταν την είδα δεν έχω σταματήσει να τη σκέφτομαι. σημαντική ταινία!

Ο ηλίθιος δίπλα -->

Εξηγεί εξαιρετικά τι σκατόμυαλους αντιμετωπίζει ο μέσος άνθρωπος που για τον οποιοδήποτε λόγο δεν ζεί στον τόπο του. Ο κομπλεξισμος του σχολίου με τίτλο "Niko, la hypocrite (sic) emmigré" είναι άκριβώς αυτό για το οποίο μιλάει η ταινία.

Niko, la hypocrite immigre ...

Αυτοαναιρείται ο ποιητής, με την ίδια του τη ζωή.. ένας ξένος, σχεδόν άπατρις πρόσφυγας, που πέτυχε και μεγαλούργησε, και βρηκε την Ευτυχία του στη Γαλλία .. και σαν άπατρις, δεν έχει δικαίωμα να κρίνει τη ζωή στην Ελλάδα, γιατί δεν έζησε ποτέ σαν Ελληνας. Αυτή η υπεραπλούστευση αλλά και ο εμπαιγμός και το μίσος για την Ελληνική κοινωνία που βγάζει και στις δύο του ταινίες, μασκαρεμένο σαν 'αντι-αυταρχισμός', το δικαολογεί έμμεσα και ο ίδιος σαν κόμπλεξ της παιδικής του ηλικίας.

~ξενιτιά και νοσταλγία~

ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

Ήρθα για τα μάτια του Ρέτσου, έμεινα για την μουσική ... Και όλα τάλλα

... Και απτην μουσική ως το ευφυές blocking, απτην φωτογραφία ως το σενάριο που σατιρίζει διαιωνίζοντας την μυθολογία γυρω απτο διαχρονικό ελληνικο brain-drain, Η Φωτογραφία ειναι μια σπάνια και αξιοθέατη ταινία. Μάλιστα, στην εξερεύνησή του της εκμετάλλευσης του Ευρωπαϊκού νότου, τις καθρεφτισμένες ταυτότητες και τις ομοερωτικές υποχρώσεις, ο φακός του Παπατάκη μου θύμισε αυτόν του Minghella στον Ταλαντούχο κυριο Ρίπλι (ο Παπατάκης το έκανε πιο βαλκανικά, πιο στενάχωρα, πιο απροσδόκητα, πιο καλά).

Η Ευτυχία...

Παπαγιαννοπούλου το είπε αλλιώς «Παλάτια μη χτίζεις και μη θησαυρίζεις σε τούτη τη γη. Τα μάτια σαν κλείσεις, κερί και θα σβήσεις. Αυτή είναι η ζωή.»

Δυνατή!

"....περιμένοντας τα πάντα από την ευτυχία. Μακάρι η πράξη μου να βάλει σε σκέψεις όλους αυτούς που σε τούτο τον κόσμο, εγκαταλείπουν την πατρίδα τους για πεπρωμένα που δεν είναι δικά τους..."

"Στους ανθρώπους αγαπάμε το ψέμα τους"

Η ευτυχία ως υπόσχεση, ανάμνηση, δικαιοσύνη, (α)δυνατότητα, πολιτική και υπαρξιακή επιταγή. Η ευτυχία ως ίχνος και ως φωτογραφία, με τις σημειωτικές προεκτάσεις της έννοιας, ως μια πραγματικότητα που βιώνεται, διεκδικείται, ματαιώνεται, καταγράφεται κι επιτελείται αισθητικά και ιδεολογικά.

Σκληρή αλήθεια σε αγριους και ρους

The Talented Mr. R̶i̶p̶l̶e̶y̶ Ilias.

O Γεράσιμος ανακάλυψε με το δύσκολο τρόπο τι συμβαίνει άμα πιαστείς στον ιστό της αράχνης μιας κρυφής, κρυφονάρκισσου.

Αξίζει

Πολύ καλό σενάριο και σκηνοθεσία Πολύ καλοί οι δύο πρωταγωνιστές και ιδιαίτερα ο Χρ.Τσάγκας. Σε κρατάει μέχρι το αναπάντεχο τέλος, αν και κάποιες λίγες στιγμές είναι μακρόσυρτο.

Αριστούργημα!!!!

Κουραστική, αν και αξέχαστη.

Εξαιρετικό....

"Στους ανθρώπους αγαπάμε το ψέμα τους" λέει ο πρωταγωνιστής... Η αλήθεια και το ψέμα φτιάχνονται από τα ίδια υλικά έλεγε ο Λακάν...

Πρωτότυπο σενάριο, εξαιρετικές ερμηνείες

Η ταινία είναι πάρα πολύ καλή! Ο Παπατάκης αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους και επιδραστικότερους Έλληνες σκηνοθέτες, η δουλειά του οποίου δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή εντός συνόρων. Πρωτότυπο σενάριο με πολλαπλά μηνύματα, ολόκληρη η ταινία αποτελεί μια αλληγορία για το κυνήγι των χαμμένων ονείρων και την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής βασισμένα στο ψέμα, το οποίο λόγω των δύσκολων συνθηκών καταλήγει να γίνεται τρόπος ζωής και μοναδική σανίδα σωτηρίας του ανθρώπου από το έρεβος και τη δυστυχία. Παρ' ο' αυτά, οι άνθρωποι είναι άρρηκτα δεμένοι με τη μοίρα τους πολλές φορές, χωρίς να μπορέσουν να δραπετεύσουν από το "στόμα του λύκου". Εξαιρετικές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές, χτίζουν το σασπένς προς το αρκετά αναπάντεχο τέλος. Αξίζει να γνωρίσετε τον Παπατάκη από αυτή την ταινία.

Πολύ καλό

Ωραίο σενάριο με αναπάντεχο τέλος. Πολύ καλές ερμηνείες. Ο Άρης Ρέτσος εδώ πολύ νεαρός ακόμη δείχνει το μεγάλο του ταλέντο. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ρέτσος κάποια στιγμή τα έσπασε με τον Παπατάκη και αποχώρησε. Δείτε πώς το διηγείται ο ίδιος σε συνέντευξή του στη LIFO. "— Ξέρω ότι εγκατέλειψες και τη «Φωτογραφία» του Παπατάκη, αναγκάζοντάς τον να ντουμπλάρει τη φωνή σου με άλλου ηθοποιού. Βέβαια, αν υπήρχε ένας απολύτως δημοκρατικός άνθρωπος, ήταν αυτός. Υπήρχε ένα πρόβλημα με τον παραγωγό. Δεν εγκατέλειψα τον Παπατάκη, απλώς πήρε τη θέση του παραγωγού. Ήταν μια άθλια παραγωγή και δεν είδα στήριξη ούτε από εκείνον, έτσι πήρα των ομματιών μου. Αλλά τον Παπατάκη τον θεωρώ έναν από τους καλύτερους, ίσως και τον καλύτερο σκηνοθέτη. Αργότερα τον ξαναείδα, και κάναμε χιούμορ. Θεωρώ πολύ σπουδαία ταινία τη «Φωτογραφία», έχει απίστευτο σενάριο, ασχέτως του ότι δεν την ολοκλήρωσα. Ο Νινιός έκανε καλή δουλειά με τη φωνή, αλλά, αν την είχα ολοκληρώσει, θα ήταν ακόμα πιο πάνω η ερμηνεία."

Δυνατή αλληγορία

Η μετανάστευση στην μετεμφυλιακή Ελλάδα της φτώχιας και των αντικομμουνιστικών διώξεων. Η "απάτη" της φωτογραφίας πολλά χρόνια πριν την έλευση της Α.Ι. Η ανάγκη του ανθρώπου να πιαστεί από ένα ψέμα για να ελπίσει σε μια καλύτερη ζωή. Πώς το λέει ο πρωταγωνιστής; "Στους ανθρώπους αγαπάμε το ψέμα τους". Σπουδαία ταινία με πολλά μηνύματα και με δυνατό σασπένς στην εξέλιξη της ιστορίας.

Ανατριχιαστικό

Οι μονόλογοι... η μουσική... εντελώς απροσδόκητο.

ανατριχιαστικό φινάλε!

Ενας βαθυς στοχασμος για την ανθρωπινη υπαρξη, Απροβλεπτος κ ανατρεπτικος ο Παπατακης Ενας μεγαλος σκηνοθετης που δεν αναγνωριστηκε η αξια του'

Εξαιρετικό!

ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ!!

Συγγκλονιστικο