Return to Seoul

identity isn't a missing puzzle piece waiting to be found. freddie moves through every room like she belongs nowhere, constantly performing different versions of herself depending on who's watching. the film refuses easy catharsis because life rarely offers it. blood doesn't erase distance. answers don't undo abandonment. some journeys end with closure but this one ends with acceptance—that you'll never fully know the person you could've been

Back to the roots

miss self discovery

bardzo piękny. ludzie w olympionie trochę mi go zepsuli ale sceny zostały mi w głowie jak mój własny stary film

Bardzo dobry!

Powrót do naszych korzeni to może właśnie to, co nas określa. To, kim chcemy być! Bardzo piękne zbliżenia na twarz niezwykle ekspresyjnej odtwórczyni głównej roli...!

Przepiękny film

jak wspomniano też w opisie człowiek jest ciągle w podróży w której szuka swoich korzeni i to był główny temat filmu. Warto!!!

Rozumiesz, czym jest Kino, po takich sztosach

Wartościowy film

Powrót do korzeni utożsamia się z wartościami, ideałami i zasadami, którymi chcemy kierować się w życiu. Bohaterka przechodzi przez rozmaite wahania, szukając swojej tożsamości. Scenariusz i reżyseria ledwie dotykają kwestii adopcji jako następstwa burzliwych okresów historii, skupiając się wyłącznie na sprawach związanych z pochodzeniem człowieka.

Powrót do korzeni

Kimkolwiek myślimy, że jesteśmy, gdziekolwiek i jakkolwiek dorastaliśmy, nasze korzenie zawsze będą nas uparcie wzywać. Bohaterka to raczej antypatyczna dziewczyna, która próbuje odnaleźć swoich biologicznych rodziców w Korei, której nie zna i której nie chce poznać. Ale tak naprawdę chce odnaleźć siebie i swoje korzenie. Choć na początku okazuje odrazę i niechęć wobec ojca, który płacze i błaga ją niemal na kolanach, żeby została przy nim, przez kolejne przeskoki w czasie stopniowo mięknie, by w końcu zaakceptować, kim jest i skąd pochodzi.

Szukając, z ambiwalencją, ale i z uporem, swoich korzeni

Z tylko jedną główną postacią (inaczej niż podejmujący ten sam temat, ale bardziej polifoniczny «Baby Broker» Kore-edy), młodą «Freddie», która jedzie z Francji do Korei, żeby szukać, z ambiwalencją, ale i z uporem, swoich biologicznych rodziców, «Powrót do Seulu» rozwija równym narracyjnym krokiem, przynajmniej do połowy filmu, historię tych poszukiwań, pokazując nam kalejdoskop postaci, które coraz wyraźniej ukazują różnicę mentalności, jaką młoda bohaterka musi pokonać, żeby na tyle, na ile zdoła, na nowo połączyć się ze swoimi korzeniami. W ten sposób czas jawi się jako niezbędny element, a akcja w drugiej części filmu posuwa się naprzód kilkoma przeskokami w czasie, w których niestety postacie nie zawsze rozwijają się przekonująco (np. powrót bohaterki jako handlarki systemami uzbrojenia), aż do wzruszającego finału, w którym film wraca, choć nieco niezręcznie, do bardziej stonowanych tonów.

piękne cisze

Najważniejsze słowa w filmie zostały wypowiedziane przez ciszę. Słodko-gorzki powrót do korzeni pełen kolorów, muzyki i zapachów. warto go zobaczyć

Raz za razem do Seulu

Człowiek ani na chwilę nie przestaje szukać swoich korzeni i samego siebie. Film to daremne poszukiwanie biologicznych rodziców bohaterki, której przeznaczeniem jest wracać co jakiś czas do miejsca, w którym się urodziła. Współczesny temat, pięknie podany przez znakomite obrazy dzisiejszego Seulu. Jednocześnie, w zestawieniu ze stylem życia w Korei, film próbuje zanurzyć się w istotę życia we współczesnych społeczeństwach.

pięknie!

fajna reżyseria, fajna muzyka. na wieczór, kiedy jesteś sama/sam i chcesz obejrzeć coś fajnego i wartościowego!

dobry 7/10

to, co pisze cinobo: nasza potrzeba odkrywania naszych korzeni... fajne kolory, sceny oddają emocje bohaterki. Myślę, że ktoś w podobnej sytuacji doceni ten film bezgranicznie, tak jak ci, którzy mają ("dobrą") rodzinę, rozumiejąc jej wartość

znakomity

Wspaniała muzyka ! Petal stał się jednym z moich ulubionych kawałków

Znakomity!!!