Dramat ożenku w 8-miu aktach.
Scenarzyści zupełnie polegli na transkrypcji książki na język filmu. Ładne kadry, działałyby jako sztuka dla sztuki przez kilkadziesiąt minut - nie trzy godziny, w czasie których będziemy snuć się za głównym bohaterem gdziekolwiek nie pójdzie, a twórcy będą próbowali wmówić, że ma to metafizyczną głębię - a to banał na banale, banał pogania.





















